اگر سرعت عملتان در دکمه زنی و جاخالی های به موقع بالاست و از عاشقان سبک hack & slash هستید، خیلی بعید است که Bayonetta را بازی نکرده باشید و اگر چیزهایی که گفتم باشید و یکی از کنسول های Nintendo را هم داشته باشید بیشتر بعید است که Bayonetta 2 را بازی نکنید. Bayonetta 2 هرگز از تلاش برای ارائه تجربه اکشنی ناب و نفس گیر دست بر نمی دارد، از آن تجربه هایی که برای مهارت، سرعت عمل و ابتکار ارزش قائل می شود و با اینکه تمرکزش روی گیم پلی نفسگیرش است یک داستان قابل قبول ارائه می دهد. مطمئناً تأثیر عناوینی مثل Devil May Cry و Ninja Gaiden را روی مبارزات بازی و جلوه های تخیلی و زیبایش نمی توان منکر شد. اما نه تنها این بازی ها، بلکه هیچ بازی دیگری از لحاظ ضرب و آهنگ به گرد پای Bayonetta 2 هم نمی رسند. بازی بدون شک استاد بی چون چرا در طراحی اکشن می باشد، به گونه ای که ترکیب جلوه های بصری خیره کننده با بهترین و لذت بخش ترین مبارزات بازی را در هیچ عنوان دیگری تجربه نکرده اید.
نکته جالب این است که هیچ چیزی جلوی شما را برای رسیدن به قسمت های خوب بازی نمی گیرد، حتی تنظیمات ابتدایی وجود ندارد تا شما لحظه ای از اکشن بازی جدا نشوید، فقط می شود به چند بازی انگشت شمار اشاره کرد که از اولین لحظه تا آخر همچنان هیجان انگیز باقی می مانند. هنگامی که در فضا از یک ساختمان در حال فرو پاشی بالا می روید، یک فرشته طلایی را به چند تکه گوشت تبدیل می کنید، یا حتی وارد یک ربات مجهز به مسلسل می شوید تا یک هیولای عظیم الجسه را زمین گیر کنید، هر لحظه این احساس را دارید که بازی را تازه شروع کرده اید. بازیکنان تازه وارد شاید این مراحل را با دکمه زنی رد کنند اما چیزی از هیجان و لذت بازی برایشان کاسته نمی شود.
اساس بازی به شکل خلاصه توضیح داده می شوند Y را برای شلیک اسلحه فشار می دهید و از X برای مشت زدن استفاده می کنید اما Bayonetta 2 دست و بالتان را در بخش های آموزشی نمی بندد. تمامی چیزهایی که در مراحل اولیه بازی برای مبارزات نیاز دارید به شما به شکل مختصر آموزش داده می شود، برای یادگیری حرکات پیشرفته و پیچیده تر می توانید خودتان تمرینشان کنید یا فهرست دستورات را مطالعه نمایید. مهارت های شما در مبارزات منحصر بفرد 2 Bayonetta به سرعت عمل خودتان بستگی دارد. هیچ چیز تحمیلی یا قلابی در بازی وجود ندارد، همانگونه که بازی مزد زحماتتان را می دهد، هرگز یک مهارت تازه به شما پاداشی نمی دهد که قدرتتان را خیلی افزایش دهد.
این طراحی مراحل بازی و تراکم دشمنان در این مراحل هستند که شما را برای یادگیری کمبوهای جدید و بهبود مهارت هایتان ترغیب می کنند. با این که در بازی خیلی جایی برای گشت و گذار وجود ندارد اما طراحی مراحل، بسیار زیبا و به شکل اروپای کلاسیک هستند که با جزئیاتی مثل ستون های سنگی، کانال های درخشان، نبردهای مخفی و چالش های ریز و درشت، تزئین شده اند. همگی به گونه ای به هم مربوطند که بدون تعلل از یکی وارد دیگری شوید. زمانی است که درگیر نبرد با یک فرشته نگهبان به روی یک جت جنگنده هستید، و در صحنه بعد با یک مار طلایی که از دروازه درخشان بهشت حفاظت می کند می جنگید. کسانی که نمی توانند خودشان را با سرعت ضرب و آهنگ این طیف وسیع از دشمنان تطبیق دهند در بازی خیلی زیاد می میرند، اما یادگیری در بازی به شما با حس رسیدن به کمال پاداش می دهد، و باور کنید رسیدن به چنین حسی فقط با انجام کاری که به شما گفته شده امکان پذیر نیست و نیازمند ابتکار و استراتژی های مناسب است.
مکانیک مبارزات Bayonetta 2 خیلی با نسخه قبلی اش تفاوتی ندارد، اما وقتی Bayonetta یکی از بهترین بازی اکشن ساخته شده باشد این مسأله اصلاً ضعف به حساب نمی آید. هر ضربه مشت یا لگدی که به دشمنانتان وارد می کنید با جزئیات انیمیشن زیبای پیکسلی همراه می شود که به این وسیله سیستم مبارزات با محوریت مهارت و سرعت عمل را چشم نوازتر جلوه می دهد. حتی کوچکترین افت فریم در بازی باعث می شود که از ضرب و آهنگ بازی جا بمانید. چیزی که در Bayonetta 2 جدید است Umbran Climax نام دارد، یک تکنیک قدرتمند که به شما اجازه می دهد مشت ها و لگد های قوی تر را روانه دشمنانتان کنید و یک شیطان ویرانگر را احضار نمایید. برای اینکه بتوانید Umbran Climax را اجرا کنید، باید نوار جادویتان کاملاً پر باشد و همین مسأله به شما اجازه نمی دهد از حرکات خونین مجازات (torture attack) استفاده کنید، با هر ضربه ای که به دشمن وارد می کنید واحد جادویتان کامل تر می شود و وقتی که از Umbran Climax استفاده کردید بخش کوچکی از نوار سلامتی Bayonetta پر می شود که چنین چیزی در میانه مبارزات واقعاً کارآمد است.
اما تمامی این ها بدون Witch Time هیچ فایده ای نخواهند داشت، یک مکانیک جا خالی که اگر در لحظه درست و آخر از ضربات دشمن فرار کنید موقتاً با آهسته کردن زمان به شما اجازه می دهد حملات رگباری اجرا کنید، یا با سپر ها یا سیخ های چرخشی از خودتان دفاع کنید. این مکانیکی است که اغلب در بازی تکرار شده اما هیچ وقت خسته کننده نمی شود. Witch Time مبارزات زیبای بازی را تبدیل به یک رقص باله از خون و گلوله تبدیل می کند، که با دکمه زنی و ریختن دل و روده دشمنان در تمام کننده های خیره کننده Climax به اوج خود می رسد.
البته زمان بندی درست دراین لحظات حیاتی است، اما اگر خیلی در اجرای کمبوهای مرگبار حرفه ای نیستید خیلی نگران نباشید، Bayonetta 2 دست همگان را برای اجرای مانورهای زیبا باز گذاشته به شکلی که تنها با فشردن یک دکمه ساده می توانید حرکات فوق العاده ای خلق کنید. Batonetta 2 به سادگی بین بازی حرفه ای و غیر حرفه ای توازن را برقرار می کند و در این مسیر حتی به مأموریت های آموزشی تکیه نمی کند. فقط با اجرای چند کمبوی ساده و فشار به موقع تریگر که شما را وارد Witch Time می کند Bayonetta به راحتی می چرخد و لگد هایی را به هوا می فرستد که تمام کننده های دهشتناکی روی دشمن وارد می کند که لذتی بیش از حد انتظار دارد. چیزی نمی گذرد که شما حس می کنید استاد بازی هستید در حالی که در واقعیت هنوز کلاس اول ابتدایی را تمام نکرده اید. جلوه های خیر کننده و خشونت عظیم بازی به شکلی روان و یکپارچه با نمایش دشمنانی همراه می شود که حتی برای حرفه ترین بازیکنان چالش برانگیز است.
چنین چیزی به Bayonetta 2 کمک می کند هر از گاهی هم که شده دست از اکشن بردارد. برخلاف نسخه قبلی بازی به شما خیلی اجازه این را نمی دهد که در شهرهای بزرگتر با خیال راحت گشت وگذار کنید و طولی نمی کشد که خودتان را بین درگیری با نیروی های جهنم یا بهشت می بینید (Paradiso و Inferno به زبان بازی). کات سین های بازی این بار خلاصه تر شده اند تا خیلی از مبارزه های بازی دور نشوید اما همچنان مثل سابق پر از عشوه گری های زنانه هستند. کلی شخصیت بامزه در بازی حضور دارد و به سنت گذشته Bayonetta همچنان از حرکات منشوری خاصش در کات سین های مختلف بازی استفاده می کند مخصوصا در بخش طنز افتتاحیه که Enzo، گنگستر ایتالیایی……… (والا چی بگم!! خودتون اگه سن قانونی دارین بازی کنین ببینین، گناهشم گردن خودتون). داستان وقتی صحبت از نجات زمین می شود پرالتهاب تر می شود، اما بازی هرگز خیلی جدی نمی شود، در عمیق ترین لحظات Bayonetta با طعنه های طنز آلودش لبخند به لب هایتان می نشاند و با وجود اینکه از صحنه های مبتذل و شخصیتی هوس ران رنج می برد یکی از کاریزماتیک ترین و قدرتمندترین قهرمانان در قالب بازی محسوب می شود.
در مجموع اگر داستان بازی را در نظر بگیریم مزخرفی بیش نیست اما برای این بازی کاملاً مناسب است چون به دلیل بی اهمیت بودنش شما را بدون هیچ مقدمه ای وارد نبرد های مختلف بازی می کند. وقتی به نیمه دوم بازی می رسید با لحظاتی مواجه می شوید که با خود می گویید: «اووووه….دیدی چی شد؟؟» لحظاتی که بین دو دشمن، یکی از جهنم و یکی از بهشت گیر کرده اید و هر چیزی که دم دستتان می آید را درب و داغان می کنید, و یک درگیری با یک شوالیه زره پوش در زیر آب که همه این ها را تبدیل به یکی از عجیب ترین و شگفت انگیز ترین باس فایت ها در یک بازی اکشن می کند. اما با نابود کردن این باس ها و تماشای تیتراژ پایانی فقط نیمی از بازی را به پایان رسانده اید. در هر بخش از بازی نبردهای پنهان وجود دارد، متعلقات و اسلحه های متفاوتی که بخرید یا از دشمنانی که شکست داده اید به غنیمت بردارید که دریچه جدیدی از کمبو ها و قدرت ها را برایتان بازی می کند, همچنین چالش هایی که باید بدون اینکه کوچکترین ضربه ای دریافت کنید دشمنان را در زمانی محدود نابود کنید یا اینکه فقط در Witch Time قادر به ضربه به دشمنانتان هستید.
از مدال های بازی نمی شود چشم پوشی کرد (بسته به طول کمبو ها و آسیبی که دریافت می کنید در آخر همر مرحله مدال دریافت می کنید) که شما را برای بهبود بخشیدن عملکردتان و تکرار چند باره مراحل ترغیب می کند و هنگامی که اینکار را انجام دادید درجه های سختی بالاتری وجود دارند که درآن ها استاد شوید. می توانید ساعت ها به دنبال Easter egg و پوشش های کنسول Nintendo مشغول بازی شوید و بر اساس تجربه شخصی مطمئن باشید که ارزشش را دارند.
اگر توانسید در تمامی گزینه های بازی به درجه استاد بزرگی برسید یک حالت Tag Climax دو نفره و آنلاین وجود دارد که تکمیلش کنید. Tag Climax نه تنها به شما اجازه می دهد که با دشمنان در بازی اصلی مبارزه کنید، بلکه اگر به اندازه کافی حرفه ای باشید یک از بهترین راه ها برای کسب halos (واحد پول Bayonetta 2) می باشد. می توانید با halos سر اینکه شما یا دوستتان امتیاز بیشتری کسب کنید شرط بندی کنید، هر چقدر شرط بزرگتر باشد بازی نسبت به پاداشش سخت تر می شود. سپس پس از پایان شش راند پرالتهاب، برنده اعلام می شود. مهارت های اشتراکی مثل Witch Time و Umbran Climax یکی از المان های همکاری تیمی در مبارزات دو نفره محسوب می شوند و در شرط بندی های بالاتر واقعاً چالش برانگیز می شوند.
اما همین چالش است که به محض این که کنترلر را زمین می گذارید شما را برای تجربه دوباره اش مشتاق می کند. ساختار مبارزات Bayonetta 2 به شکلی حرفه ای بنا شده اند و لذتی دیوانه وار را ارائه می کنند، که بقدری متنوع هستند باید خیلی تلاش کنید تا از تمامی آن ها خسته شوید. در سالی که تجربه های لذت بخش، توسط سخت افزارهای جدید تنها وعده داده می شوند، Bayonetta 2 یک بازی با طراحی کلاسیک و تخیلی می باشد که به شکل غیر منتظره ای بیشترین لذت و هیجانی ناب را برایم به ارمغان آورد. اگرچه حرف بیشترین شد نباید نسخه قبلی بازی را فراموش کنیم. هر چه باشد Bayonetta 2 نسخه پیشرفته Bayonetta می باشد که یکی از بهترین های ژانر خودش محسوب می شد. به هر حال با اینکه بازی فقط یک بازسازی برای کنسول Switch محسوب می شود چیزی از ارزش هایش کم نمی شود و بدون شک به عنوان یک اثر کلاسیک سال ها در خاطر بازیکنان باقی خواهد ماند.