6 روش برای اینکه امنیت شبکه وای فای خانگی خود را افزایش دهید
هاتف پوررجبی
نویسنده:هاتف پوررجبی
ارسال شده در:25 آذر 1397، 14:00

6 روش برای اینکه امنیت شبکه وای فای خانگی خود را افزایش دهید

در این آموزش قصد داریم به شما نشان دهیم که چگونه امنیت شبکه وای فای خانگی خود را افزایش دهید تا از نفوذ افراد بیگانه به آن جلوگیری شود، پس تا انتها با همراه باشید.

این روزها بیشتر افراد در محل زندگی خود یک اتصال پهنای باند دارند و روترهای بی‌سیم (وایرلس) برای تسهیل این اتصال به کار می‌روند. روتر به اتصال مودم وصل می‌شود، یا برای افرادی که به اندازه کافی خوش شانس هستند و فیبر نوری دارند، به ترمینال شبکه نوری متصل می‌شود، سپس مسیر ترافیک اطلاعات درخواستی مشتری از جمله یک صفحه وب یا استریم یک ویدیو را به دستگاه‌هایش مشخص می‌کند.

با توجه به این که روزانه چندین گیگابایت اطلاعات از روتر عبور می‌کند، عاقلانه است که اقدامات امنیتی ممکن را جهت افزایش امنیت آن انجام دهیم. در غیر این صورت، می‌توانید در معرض خطر افرادی قرار بگیرید که به شبکه وای فای شما به صورت وایرلس وارد می‌شوند و پهنای باند شما را به سرقت می‌برند که معمولاً خلع سلاح وای فای یا اشغال کردن وای فای نامیده می‌شود.

در چنین مواردی، حداقل با پهنای باند کمتری با شبکه وای فای خود کار خواهید کرد و  در بدترین حالت، افرادی که اندیشه‌های مخربی دارند، ممکن است که از اتصال شما برای دانلودهای غیر قانونی استفاده کنند که عواقب آن دامن گیر شما خواهد شد. بنابراین قبل از این که قربانی شوید، نگاهی به این شش روش پیشنهادی برای امنیت بیشتر و بهتر شبکه خانگی خود بیاندازید.

 


1. استفاده از رمز عبور (پسورد) قدرتمند


پسورد وای فای یک جزء حیاتی امنیت شبکه‌های وایرلس است. برای تازه کارها، اطمینان حاصل کنید که شبکه‌تان یک پسورد دارد. یک اتصال باز وای فای همانند این است که در ورودی خانه خود را قفل نکنید و آن را کاملاً باز بگذارید. البته، این روزها روترهای مدرن هنگامی که به بازار عرضه می‌شوند، به صورت پیش فرض دارای یک پسورد هستند.

با این حال، این کافی نیست. مهاجمین می‌توانند این پسوردهای پیش فرض را کشف و از آن‌ها استفاده کنند، پس همیشه بهتر است که پسوردهای پیش فرض را تغییر داد. در واقع، بهتر است گاهی اوقات پسورد خود را تغییر دهید و آن را برای سال‌ها نگه ندارید.

هنگامی که یک پسورد را انتخاب می‌کنید، بهتر است که از واژگان موجود در فرهنگ لغت استفاده نکنید تا بدین صورت بتوانید در مقابل حملات ایستادگی کنید، برای انتخاب پسورد، بهتر است که از کلمات ترکیبی یا از ترکیب حروف و اعداد استفاده کنید. برای امنیت کامل، یک پسورد باید ترکیبی تصادفی از حروف بزرگ، حروف کوچک، اعداد و کاراکترهای خاص باشد.

در خصوص طول پسوردی که به کار می‌برید قانونی ساده وجود دارد که هرچه بلندتر باشد، بهتر است. در حالی که کمترین طول پیشنهادی برای استفاده از یک پسورد برابر با هشت کاراکتر است، کار درست این روزها این است که از پسوردی با حداقل طول دوازده کاراکتر استفاده کنید.

در حالی که ساختن پسوردهای طولانی یا پسوردهای تصادفی با ترکیب صحیحی از کاراکترها خسته کننده است؛ اکنون سایت‌هایی از جمله LastPass برای ساخت پسوردهای تصادفی وجود دارند که این موارد را به سرعت و به آسانی برایتان انجام می‌دهند.

 


2. استفاده از پسورد دیگر (پسورد دسترسی به تنظیمات روتر)


router login pass

در حالی که درباره موضوع پسوردها صحبت می‌کنیم، نباید فراموش کنیم که در کنار پسورد استاندارد دسترسی به وای فای، روتر وایرلس شما توسط پسوردی دیگر نیز محافظت می‌شود. برای مثال صفحه ورود به تنظیمات روتر، شامل یک نام کاربری (Username) است که با پسوردی که در مورد آن گفته شد، تکمیل می‌شود.

به صورت پیش فرض، برای ورود به تنظیمات روتر از پسورد به شدت ساده‌ای مانند admin استفاده می‌شود که هم برای نام کاربری و هم برای پسورد است و بنا به دلایل واضحی بهتر است که آن را به چیزی که از امنیت بالاتری برخوردار است تغییر دهید. برای تغییر آن به صفحه تنظیمات روتر خود مراجعه کنید.

همچنین، در حالی که ممکن است استفاده مجدد از پسوردی مشابه با آن چه برای دسترسی به وای فای استفاده کرده‌اید، راحت به نظر برسد، اما همانند استفاده از یک پسورد برای سایت‌های مختلف، این امر نیز کار درستی نیست.

 


3. غیر فعال کردن WPS


WPS مخفف عبارت Wi-Fi Protected Setup (تنظیمات محافظت شده وای فای) است و برای آسان سازی فرآیند اضافه کردن دستگاه‌های جدید به شبکه وایرلس طراحی شده است. WPS به وسیله دور روش مورداستفاده قرار می‌گیرد: اولین روش وارد کردن یک پین کد هشت رقمی که اغلب روی برچسبی در قسمت پایینی روتر قرار دارد، است و دومین روش فشردن دکمه‌ای فیزیکی است که در کنار روتر قرار گرفته است.

همه روترها از WPS پشتیبانی نمی‌کنند و اگر روتر شما هم از WPS پشتیبانی نمی‌کند، خودتان را خوشبخت در نظر بگیرید. یک نقص امنیتی شناخته شده در سال 2011 ضعف امنیتی WPS و پتانسیل بالای آن را برای هک شدن است. علاوه بر این، روش فشردن دکمه فیزیکی نیز با این که نیاز به دسترسی فیزیکی به روتر دارد، متزلزل است؛ یک مهمان در منزل شما می‌تواند به آسانی و با فشردن یک دکمه به شبکه شما ملحق شود و متعاقباً برای همیشه بخشی از شبکه شما خواهد بود.

برای افرادی که روترشان از WPS پشتیبانی می‌کند، حل این مشکل کاملاً ساده است. در تنظیمات روتر WPS را غیرفعال کنید و تردیدی درباره آن نکنید. پس از همه این‌‌ها، راه‌‌های بیشتری برای برای پیوستن به شبکه وای فای از راه مرسوم وارد کردن وجود ندارد.

 


4. فعال کردن شبکه مهمان


Guest network / افزایش امنیت شبکه وای فای

اکثر افرادی که تنها یک SSID (نام شبکه وای فای) را اجرا می‌کنند، با روتر خود تنها نام یک شبکه وایرلس را پخش می‌کنند. یک شبکه مهمان به روتر اجازه می‌دهد که یک SSID اضافه را پخش کند، در نتیجه ترافیک شبکه را به شبکه وایرلس اصلی و شبکه جدا شده تفکیک می‌کند. همچنین این شبکه مهمان همانند شبکه اصلی به یک پسورد مطمئن نیاز دارد همان طور که در بالا شرح داده شد.

شبکه مهمان می‌تواند به امنیت سراسر شبکه کمک کند. برای مثال، اگر بازدید کننده‌ها در شبکه مهمان شما باشند، به شبکه اصلی که می‌توانند کامپیوترها را با اشتراک گذاری فایل فعال کنند که ممکن است یک آسیب پذیری بالقوه باشد، دسترسی ندارند.

امکان دیگری برای شبکه مهمان استفاده از آن برای دستگاه‌های خانه هوشمند است، چرا که گجت‌های مبتنی بر اینترنت اشیا اغلب مانند کامپیوترها به روز نگه داشته نمی‌شوند و می‌توانند بیشتر از طریق مشکلات امنیتی آسیب ببینند. از این رو با جدا سازی این گجت‌ها از شبکه اصلی، کمتر در معرض خطر آسیب پذیری‌های گفته شده قرار می‌گیرید.

 


5. روتر خود را خاموش کنید


این امر ممکن است که بسیار واضح باشد، اما اگر روتر را خاموش کنید، سیگنال وایرلسی وجود ندارد. بنابراین، شبکه وایرلس کاملاً ایمن است، البته از نظر فنی شبکه‌ای وجود ندارد که در معرض خطر قرار گیرد.

این کار مطلوبی نیست که روتر خود را خاموش کنید یا اتصالات آن را قطع کنید. البته بعضی از روترها به شما اجازه می‌دهند که زمان خاموش یا روشن کردن روتر را زمانبندی کنید، مانند خاموش کردن ارتباط وایرلس در طول شب.

 


6. در خصوص فریمور روتر خود حساس باشید


Be vigilant about firmware

سازنده روتر شما برای رفع مشکلات امنیتی دستگاه بروزرسانی‌هایی را ارائه خواهد کرد و این بروزرسانی‌ها از طریق نسخه‌های مختلف فریمور در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت. بعضی از روترها خودشان فریمور خود را به روز رسانی می‌کنند، در حالی که سایر روترها نیاز دارند که کاربر ارتقای فریمور را به وسیله اپلیکیشن مخصوص انجام دهد.

متأسفانه، بعضی از روترها گزینه‌های ارتقای فریمور را در تنظیمات پیشرفته پنهان می‌کنند که ارتقای دستی آن‌ها نیازمند استفاده از یک کد است که باید از سایت پشتیبانی سازنده روتر دریافت شود که تازه کارها بعید است آن را پیدا کنند.

فرآیند هرچه که باشد، همیشه باید اطمینان حاصل کنید که فریمور به روز باشد یا ممکن است که روترتان در برابر حملات شناخت شده، آسیب‌پذیر باشد.

یکی از مشکلاتی که در روترهای قدیمی موجب ناراحتی می‌شود این است که دیگر توسط سازنده از طریق ارائه فریمور پشتیبانی نمی‌شوند. در این مورد، بهتر است که به دنبال ارتقای روتر خود به روتری که هم اکنون پشتیبانی می‌شود، باشید. از سوی دیگر، اگر نمی‌خواهید برای ارتقای روتر خود پول خرج کنید، می‌توانید از فریمورهای سفارشی (کاستوم) استفاده کنید، البته با فرض این که روتر شما از آن پشتیبانی می‌کند.

برای آگاهی از آخرین مقالات مجله پلازا در کانال تلگرام ما عضو شوید t.me/plazamag عضویت در کانال تلگرام
دیــدگاههای کاربـــران
بارگذاری ...
دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید

نشانی ایمیل شما در مجله خبری پلازا منتشر نخواهد شد. بخش‌هایی که با علامت * مشخص شده اند اجباری هستند.

0/1500
captcha