کارکنان عصر جدید، نیازهایی دارند که کمتر مورد توجه شرکتها و کارفرمایان قرار میگیرد. بر اساس جدیدترین تحقیقات، انعطافپذیری دائم در محیط کار ، تعهد نسبت به سلامت و رفاه، و هدفدار کار کردن، سه عاملی هستند که کارکنان به دنباشان هستند.
طی سالها، میل و خواست کارمندان دستخوش تغییر و تحول گشته است و پا به پای آمدن شرکتها به همراه این تحولات، برای آنها بسیار چالشبرانگیز بوده است. کارفرمایان با بمباران طیف گستردهای از نکتههای به روز برای خشنود و راضی نگه داشتن نسلهای مختلفی از کارکنان مواجه هستند. اما زمانی که بحث جذب و حفظ استعدادهای برتر مطرح میشود، کارفرمایان باید نیاز و خواست واقعی کارمندان از یک شرکت را کاملا درک کنند. درحالی که همگان میدانیم که حقوق رقابتی و مزایای خوب، عامل تصمیم یک کارمند در پیوستن و ماندن در یک شرکت محسوب میشوند، باید اذعان کرد که بیشمار خواسته نادیده گرفته شده بسیار مهمتر از فیش حقوقی هم هستند.
کارکنان برای آنکه طعم واقعی لذت از شغلشان را بچشند، باید حس احترام کارفرما نسبت به خود را احساس کنند و کارفرما نیازمندیهای لازم برای موفقیت در زندگی حرفهای و شخصی را در اختیارشان بگذارد. براساس پژوهش گلوبال تلنت ترندز (Global Talent Trends) که «مرکر» (Mercer) در سال 2018 انجام داد، برخی از خواستههای کارکنان هستند که در بسیاری از سازمانها نادیده گرفته میشوند.
این پژوهش با اتخاذ رویکرد چند دیدگاهی، اطلاعات مربوط به 800 مدیراجرایی و 1800 رهبر منابع انسانی و 5000 کارمند در 21 صنعت و 44 کشور در سراسر دنیا را جمعآوری کرد. مرکر با جمعآوری دادهها بررسی کرد که چطور کارفرماها و کارکنان، آینده کاری را از نو به تصویر میکشند. این پژوهش روندهای (ترند) استعداد برتر را شناسایی کرد که برای شرکتهایی مفید بوده که درتلاش هستند تا برنده رقابت رضایت کارکنان باشند.مرکر از این میان، سه عاملی را شناسایی میکند که کارکنان و متقاضیان شغلی در یک کمپانی به دنبال آنها هستند که عبارتند از انعطافپذیری دائم در محیط کار، تعهد نسبت به سلامت و رفاه، و هدفدار کار کردن.
آنچه در این مقاله میخوانید:
انتظارات کارکنان از محیط کاری خود
انعطافپذیری دائم در محیط کار
طبیعتا ساعات کاری سختگیرانه ساعت نه صبح تا پنج عصر قدیمی شده است، و دیگر آنقدرها برای جذب و حفظ نیروی کار نخبه و برجسته کارایی ندارد. پژوهش گلوبال تلنت ترندز (2018) دریافت که 51 درصد کارکنان دوست داشتند که شرکت آنها امکانات کاری منعطفتری دراختیارشان قرار میداد. انعطافپذیری در هر صنعتی که باشد از اهمیت به سزایی برای کارکنان و متقاضیان کار در کشورهای مختلف برخوردار است. شرکتهایی که از نظر ارتباطات دوربرد و زمانبندیها منعطف هستند، تعادل مثبت بین کار و زندگی را حفظ میکنند. انعطافپذیری موجب کاهش استرس و تنش در محیط کار میشود، بهزیستی و رفاه ذهنی را تقویت کرده و موجب ترغیب و پرورش بهرهوری میگردد.
از نظر کارمندانی که فرزند دارند، انعطافپذیری محیط کار در رتبه بالاتری نسبت به حقوق قرار میگیرد.
برای آنکه انعطافپذیری محیط کار به یک راه حل دائمی و همیشگی تبدیل شود، کارکنان باید بدانند که کارفرماها آنها را به انجام اقدامات مبتنی بر مزایای منعطف تشویق میکنند. مرکر پیشنهاد میدهد که کارفرمایان روی توسعه فرهنگ اعتماد کار کرده و از طریق ارائه فناوری انجام کار برای کارکنان دوردست، امکان دورکاری را فراهم کنند.
تعهد نسبت به سلامت و رفاه کارکنان
اقدامات رفاه و سلامت کاری صرفا درباره اشاعه عادات سلامتی نیستند. کارکنان به واسطه این اقدامات توجه حقیقی کارفرما نسبت به سلامت و بهزیستی خود را درک میکنند. تمام کارکنان ترجیح میدهند که به عنوان یک انسان با تمام نیازهای انسانی با آنها رفتار شود نه به عنوان ربات. تحقیق گلوبال تلنت ترندز 2018 به این نتیجه رسید که از هر دو کارمند، یکی خواهان توجه بیشتر به رفاه در شرکت است که شامل تاکید بر سلامت و صحت جسمی، فیزیولوژیک و مالی میشود.
کارکنان خواهان حمایت مدیریت از سلامت جسمی و عاطفی خود هستند. راه حل ساده تامین این خواست کارکنان، اجرای برنامه سلامتی محیط کار است. برنامههای سلامتی کارکنان برای موفقیت باید سفارشیسازی شده و انواع زیادی از اقدامات سلامتی را در بر بگیرند. چالشهای سلامتی، آزمایشهای سلامت در محل کار و جلسات منظم «نهار و یادگیری» مثالهایی از اقدامات و برنامههای سلامتی هستند که باید در طول سال اجرا شوند.
صرفا اینکه کارفرمایان شانس و امکان مشارکت در فعالیتهای سلامتی را برای کارکنان فراهم کنند، کفایت نمیکند. کارفرمایان برای آنکه حقیقتا نسبت به سلامت و رفاه متعهد شوند، باید خودشوان الگو باشند و فرهنگ سلامت و رفاه را درون سازمان ایجاد کنند. کارفرما باید روزهای سلامت روان، فرصتی برای کاهش تنش و فرصتی برای انجام فعالیت فیزیکی برای کارکنان فراهم کند. سرمایهگذاری روی برنامههای مدتیشین هفتگی یا حتی باشگاهی در همان محل کار از جمله روشهایی هستند که کارفرمایان میتوانند به کمک آنها میل کاری کارکنان برای کار در شرکتی را تامین کنند که سلامت کارکنان را ترویج میدهد.
هدف دار کار کردن
یکی از خواستههای کارکنان عصر حاضر که کمتر به آن توجه میشود، میل به هدفدار کار کردن است. بسیاری از کارکنان حاضر هستند که کپسولهای خواب یا اتاقهای بازی اداره را در قبال کار کردن هدفمند از دست بدهند. متاسفانه در بسیاری از شرکتها، حس هدفمندی در دنیایی که متمرکز بر سود و منفعت است، نادیده گرفته میشود. بسیاری از کارکنان احساس میکنند که فقط به خاطر حقوق کار میکنند و نقشی در بهبود جامعه ایفا نمیکنند.
بدون حس هدفمندی، کارکنان به سختی میتوانند با کار و شرکت خود ارتباط برقرار کنند. کار هدفمند موجب افزایش انگیزه، بهرهوری، روحیه و در مجموع رضایت شغلی در فرد میگردد. از نظر مرکر، وجود حس هدفمندی قدرتمند، احتمال کار کردن کارکنان را برای یک شرکت معین، سه برابر افزایش میدهد. با این وجود، تنها 13 درصد شرکتهای مورد بررسی، «ارزش پیشنهادی کارکنان (EVP)» ارائه میدهند که به واسطه ماموریت و رسالت هدفگرا متمایز میگردد.
یکی از خواستههای کارکنان عصر حاضر که کمتر به آن توجه میشود، میل به هدفدار کار کردن است.
- دیدگاه و نگرشی برای شرکت ایجاد کنند
- تایید و تصدیق کنند
- قدردان باشند
- به کارکنان نشان بدهند که کارشان چه تاثیری بر شرکت و مشتریان آن برجای میگذارد
- همواره درباره معنا و ارزش شرکت گفتگو داشته باشند
- داستانهای موفقیت مشتریان را تعریف کنند
- ذهن محدود و کوته فکری را کنار گذاشته و روی تصویر بزرگتری متمرکز شوند
همگان قبول دارند که همگام شدن با میل و خواست نیروی کار بسیار دشوار است. با این وجود، شناسایی خواستهها و مطالبات کارکنان بسیار به نفع شرکت و نتیجه نهایی خواهد بود. به کمک راهکارهای سادهای چون انعطافپذیری، توجه به سلامت و کار هدفمند، کارفرماها میتوانند رضایت کارکنان خود را به میزان قابل توجهی ارتقا بخشند.