کتاب در فاصله دو نقطه روایتی از داستان زندگی ایران درودی نقاش گرانقدر ایرانی بوده که به قلم وی به نگارش درآمده است. با معرفی کتاب در فاصله دو نقطه همراه ما باشید.
شاید بتوان گفت اشتباه، تعریف دیگری از زندگی باشد. این را در مقدمه و جلد کتاب در فاصله دو نقطه از ایران درودی میخوانیم. در پس همان جملههایی که ما را ترغیب به خواندن میکنند. جدای از اینکه داستان زندگی یک بانوی هنرمند موفق را در دست داریم، در کتاب داستانها و ماجراهایی را شاهد خواهیم بود که هر کدام تعریف درخشانی از زندگی را پیش رویمان قرار خواهند داد. ایران درودی در این کتاب بخشهای مختلف زندگیاش را از بدو تولد تا طی کردن مدارج عالی و معرفی آثار با ارزشش در وادی فرهنگ و هنر با قلمی شیوا چنان با جسارت توصیف میکند که خواننده به ندرت تمایل به ترک این جملهها خواهد داشت. اما با این مقدمه ببینیم در پس این کتاب گیرا چه چیزهای دیگری را کسب خواهیم کرد. با پلازامگ همراه باشید.
آنچه در ادامه میخوانید:
ایران درودی کیست؟
ایران درودی نویسنده کتاب در فاصله دو نقطه بانوی نقاش بزرگی است که تاکنون آثار زیبایی را خلق کرده و در نمایشگاههای بینالمللی بسیاری حضور داشته و بارها و بارها مورد تحسین منتقدین و نقاشان بزرگی همچون سالوادور دالی قرار گرفته است. این بانوی فرهیخته در کتاب در فاصله دو نقطه با جادوی قلم و صمیمیت و شور راستینی که از وجودش در کلمات متبلور میشود عاشقانه به توصیف زندگی خویش میپردازد. از درسهایش میگوید و آثار گرانقدرش. آثاری که با هنر انتقال حس و اندیشه در آمیختهاند و بیننده را سرشار از لذت تماشا میکنند. مهربان آباد (100 در 81 سانتیمتر)، گل عشق در کویر (100 در 80 سانتی متر)، از این گونه رستن (140 در 140 سانتیمتر)، خورشید شکسته (130 در 90 سانتیمتر) و خلوتگه خورشید (92 در 73 سانتیمتر) تنها بخشی از آثار ارزشمند ایشان محسوب میشوند.
ناگفته نماند رگ های زمین رگ های ما، با نامگذاری احمد شاملو از دیگر آثار ایشان به شمار میرود. این اثر برای وی شهرتی جهانی به ارمغان آورد و با تیراژ چند میلیونی در مجلات معتبر دنیا نیز منتشر شد. اما با همه اینها نظر ایشان اینچنین بود که انگار اتفاقی نیفتاده است؛ چون قلبا اعتقاد داشتند در خاک وطن ماندنی هستند و همین خاک منبع و الهامبخش آثارشان بوده است.
این هنرمند که هماکنون تولد 84 سالگی خود را گذرانده است در سال 1390 بنیادی به نام «ایران درودی» تاسیس کرد و 195 اثر برگزیده خود را با هدف ارائه به موزه شخصی به مردم و این بنیاد اهدا کرد. هماکنون او در آستانه افتتاح موزهاش است.
معرفی فصل های کتاب در فاصله دو نقطه
کتاب با این جمله آغاز میشود: «به آفریدگاری که هستی من از اوست…». فصل اول تولد است. تولدی که از بدو آغاز برای نویسنده توام با رنجی بزرگ بوده است. او مبارزه را از کودکی میآموزد. قدرت پذیرش آنچه که هست از درسهایش از دوران کودکی و نوجوانیاش بوده است. وی در طول فرازونشیبهای زندگیاش در مییابد که نباید از واقعیت آنچه که هستیم فرار کنیم و باید تمام و کمال ضعفها و تکرار اشتباهات را پذیرا باشیم و در مسیر تعالی حرکت کنیم. پس درخواهیم یافت که هیچ مفهومی مطلق نیست و در جهانی که مدام دستخوش تغییر است باید با ملایمتها و ناملایمیها همراه شد، درسها را برداشت و به رشد خود کمک کرد. برخی از فصلهای کتاب در فاصله دو نقطه از ایران درودی عبارتند از:
نخستین نقطه
در فصل اول از زندگینامه ایران درودی نویسنده به تاریخ به دنیا آمدنش در 11 شهریور 1315 اشاره میکند. خانواده مادری وی خانوادهای پایبند به اصول سنتی و رسم و رسوم قدیم ایرانی بوده و خانواده پدری فرنگی ماب و البته به خود غره. ایران درودی دومین دختر خانواده بود و به گفته خود در کودکی چهرهاش به تعریف دیگران بهره چندانی از زیبایی نداشت و طوری بود که نامادری پدر به مادرش گفته بود: «برای به دنیا آمدن این دختر زشت و لوچ این قدر درد را تحمل کردهای؟» و این قضاوت تند و نابخردانه از چهره نوزادی که تازه پا به این جهان نهاده بود، برای همیشه در حافظه خانواده نقش بست.
گفته میشد چشمانش لوچ است و برای این ضعف بارها مورد تمسخر دیگران قرار گرفت، اما تقدیر به این پرسشها و کنایهها بیتوجه بود و ایران درودی آمده بود تا به جستجوی نور باشد و راز آنچه که در مییابد را با رنگها آمیخته سازد و تقدیم چشم بینندگان کند. همچنین در همین فصل از کتاب وی به داستانش از آشنایی با رنگها، نور و دریافت زیبایی میپردازد و درباره اولین طراحیهایش مینویسد.
او معتقد است دنیای کودکی، دنیای زیبایی است که در آن پیوندهای محبتی ناگسستنی بین عزیزان بسته خواهد شد. در بخشی از کتاب از زبان نویسنده اشاره میشود:
اگر قرار بود دوباره به وجود آیم و صحنهای از کودکیم را دوباره زندگی کنم، صحنهای که پدر جعبه مدادرنگی را به دستم داد و مرا از زمین بلند کرد و در آغوشش فشرد را انتخاب خواهم کرد. به نظرم آمد در آن لحظه تمام چراغهای مشهد و تمام چراغهای صحن با هم و یک جا روشن شدند و… اکنون در آغوش پدر قلبم به شادمانی میتپید.
دانشجوی کند و خجول
بعد از دوران نوجوانی ایران درودی برای ادامه تحصیلاتش راهی فرانسه شد. این فصل از کتاب در فاصله دو نقطه به دوران دانشجویی وی میپردازد. نویسنده اشاره میکند که تحصیل در فرانسه و راه یافتن به یکی از معتبرترین مدارس هنری دنیا، برایش شانس بزرگی بوده که مقدمهای عالی را بر ندانستههایش و آنچه که میبایست بیاموزد، رقم زد. در این راستا او به برخوردهای اولیه با محیط دانشگاه و دانشجویان نیز میپردازد که بودن در آنجا برایش بسیار دشوار و رفتارها برایش نامتجانس بود.
دوران یاد شده چهار سال به طول انجامید و وی به گفته خودش توانسته بود هنر خود را از زیر صفر به صفر برساند. از این پس میتوانست در حد و اندازه یک دانشجوی متوسط به ادامه تحصیل بپردازد. در بخش افتخارات که در ادامه میآید به تحصیلات عالیه ایشان در رشته هنر اشاره شده است.
بخت نیک و طالع سعد
و اما داستان ایران درودی و پرویز مقدسی. پرویز مقدسی متولد 1313 بود و کارگردان تئاتر و سینما که برای اولین بار در منزل دوستی مشترک با ایران درودی آشنا شد. آنها در سوم مارس 1967 با هم ازدواج کردند. ایران درودی خودش در کتاب پرویز مقدسی را بارها مورد تحسین و ستایش قرار داده است و دربارهاش در بخشی از کتاب اینچنین میگوید:
شریف انسانی، از آن دست که مردان خوب هموطن من هستند، شریک زندگی من شده بود. گشاده دست، فروتن، مهربان و ظریف و به تجربه سالهای زندگی هنرمند و بی ادعا.
بیماری ایران درودی
ایشان در سال 1999 بود که به بیماری سرطان مبتلا شد و در سال 2000 درگیر جراحیهای پی در پی بود. اما اتاق بیمارستان برایش به اتاق کاری تبدیل شد و آنقدر غرق در کار بود که به گفته خودشان در مصاحبهای درد را حس نمیکردند. در مورد بیماری سرطان ایران درودی این بیماری را نقطه عطفی در کارهایش بیان میکند و آن را منشا خلق آثاری بزرگ در زندگی خود میداند. علاوه بر این درک ارزش زندگی و زندگی با مرگ در طول مدت درمان برایشان زندگی کردن در لحظه و لذت بردن از لحظه لحظه زندگی را به ارمغان آورد.
بخش هایی از کتاب در فاصله دو نقطه اثر ایران درودی
همیشه خواندن جملهها و سخنان بزرگان و زندگینامه افراد مشهور برایمان دلنشین خواهند بود. گاهی جملههای زیبا از بزرگان در عین لذت بخشی اثری عمیق بر جان و روح ما دارند و گاه تاثیرگذارند و چراغ راهی خواهند شد و مسیر را برایمان سهلتر خواهند کرد و البته ما را دعوت میکنند به سوی بیشتر دانستن. این قبیل جملات و متنها در کتاب در فاصله دو نقطه نیز کم نبوده و به همین دلیل ما بخشهایی را با شما در میان خواهیم گذاشت.
انسانها موجودات پیچیدهای هستند، موفقیتها را با معیارهای خود میسنجند و آن را بنا به خواست خود تعبیر میکنند.
باور دارم که گرچه صداقت جبران کمبود جوهر خلاقیت نیست ولی فرزند همتای آن است. فقط با صداقت است که میتوان رو در روی زندگی ایستاد و بار سنگین آن را تاب آورد.
او معتقد است که باید بذر را کاشت، آن را آبیاری کرد و بعد تا رستن گیاه نظارهگر بود. در رطوبت قطرهای باران آب دریا را حس کرد و در مرداب، ماهی سیاه عاشقی را نگریست که به دنبال جفتش در میان خزهها غوطه میخورد و پاکی آب دریا را فراموش کرده است.
موهبت زیستن را میبایست پاس بداریم. اثر هنری ما که باید از زندگیمان خلق کنیم، نیمه تمام است. خیلی کارها در پیش داریم. ماموریت داریم، ماموریت بذر پاشیدن.
کتاب های ایران درودی و افتخارات
شاید تنها یکی از افتخارات این بانوی نقاش کافی است تا در کارنامه کاری هنرمندی باشد و او را متمایز جلوه دهد. اما نه تنها یک اثر، بلکه تمام زندگی این نقاش گرانقدر به خلق آثاری ارزشمند، تاثیرگذاری در مجامع بینالمللی و تلاش در پی دانستن گذشته است. برگزاری 64 نمایشگاه انفرادی و بیش از 250 نمایشگاه گروهی در کشورهای آمریکا، سوییس، ژاپن، مکزیک، کانادا، آلمان، بلژیک، ایتالیا، فرانسه، استرالیا، موناکو، امارات متحده عربی و ایران و تالیف مقالات در مجلات بینالمللی و کتاب در فاصله دو نقطه از دیگر آثار ارزشمند ایشان محسوب میشوند. برخی دیگر از آثار و افتخارات ایشان عبارتند از:
- کتاب آثار نقاشی ایران درودی، 1973
- تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای پاریس
- تحصیل در رشته تاریخ هنر در مدرسه لوور پاریس
- تحصیل در دانشکده سلطنتی بروکسل
- تحصیل در انیستیتو آر. سی. آ. نیویورک، رشته تهیه و کارگردانی برنامههای تلویزیونی
- برگزاری نمایشگاههای انفرادی در سالهای متمادی
- برگزاری نمایشگاههای گروهی در اروپا و سخنرانیهای مختلف در مجامع بینالمللی
سخن پایانی
شاید چکیدهای، یا برش کوچکی از کتاب را با شما در میان گذاشتیم که البته مجال پرداختن به چنین شیوهای روا نیست. باید کتاب را در دست گرفت و با نویسنده همراه شد. یکی از نکات زیبایی که در بررسی کتاب در فاصله دو نقطه در مییابیم، نگاه عمیق ایران درودی به مقوله زندگی است. او عشق را ذات درد میداند و در عین حال آن را مرهمی برای زخمهای زندگی میشناسد. معنی یا مفهوم کتاب در فاصله دو نقطه در واقع اشاره به نقطهای دارد که نویسنده از دوران کودکی خود به یاد آورد و بر روی کاغذی ترسیم کرده بود و حالا هم به دنبال همان نقطه در راه است و به گفته خودشان «این روند تا آخرین نقطهای که بگذارم و به خواب هیچ کس نبودن فرو روم، ادامه خواهد داشت».
یک زندگی با آثاری ارزشمند در فاصله دو نقطه. با همه این احوال و مطالبی که از این کتاب در این مقاله بیان کردیم باید بگوییم که کتاب در فاصله دو نقطه را نمیتوان تنها یک زندگینامه به معنای آنچه در ذهن داریم دانست. در این کتاب هیچ پیشامدی ساده، تاریخ وار و وقایع نگارانه ضبط نشده است. هر حادثهای هر چند به ظاهر کوچک سرشار از نهایت احساس، شادی و غم با نیرویی اثرگذار شرح داده شده و محور همه پیشامدها بانوی بزرگ نقاشی، ایران درودی است. اگر این کتاب را خواندهاید حتما درباره تجربه خواندنتان برای ما بگویید، اگر هم نخواندید پیشنهاد ما این است که مطالعه و خرید کتاب در فاصله دو نقطه را در لیست کتابهای خود قرار دهید و تجربه خوانش آن را با ما سهیم باشید.