باکس آفیس: تام کروز با Mission Impossible Fallout صدرنشینی را ممکن کرد

در هفته‌ای که گذشت فیلم جدید تام کروز یعنی Mission Impossible Fallout اکران شد و همان طور که انتظار می‌رفت توانست با فروشی مناسب، صدرنشین جدول باکس آفیس شود.

بازی در «ماموریت غیر ممکن» هیچ وقت برای تام کروز غیر ممکن نیست و در هر سن و سالی که باشد، می‌تواند از در و دیوار بالا رفته و هنر و توانایی‌اش را در حلقوم بیننده فرو کند. در این هفته قسمت جدید سری فیلم‌های Mission: Impossible با عنوان Mission: Impossible – Fallout اکران شد و کریستوفر مک کوری برای بار دوم تجربه کارگردانی این فرنچایز را تجربه کرد. نسخه‌های قبلی این سری توسط کارگردانانی چون برایان دی پالما، جان وو و جی‌جی آبرامز کارگردانی شده بودند و این میراث در ششمین نسخه خود باز بدست مک کوری افتاد. از آنجایی که تام کروز در اکثر فیلم‌های ماموریت غیر ممکن خودش عضوی از تهیه‌کنندگان است، برای فروش فرنچایز از جان مایه می‌گذارد و خودش را به آب و آتش می‌زند (در آخرین قسمت کم مانده بود گردنش را سر فیلمبرداری بشکند!)

فیلم دومی که در این هفته اکران شد ولی فروشی کمتر از حد انتظار داشت، انیمیشن Teen Titans Go! To the Movies بود. این انیمیشن یک نسخه سینمایی از سریالی تلویزیونی با همین نام بوده که بر اساس شخصیت‌های ابرقهرمان (البته بیشتر نوچه‌ابرقهرمانان) DC کمیک ساخته شده است. علاوه بر اعضای تین تایتان فرصتش را دارید تا نسخه‌ای ابلهانه‌تر (و در عین حال بامزه‌تر) از سوپر من و بتمن و دیگر ابرقهرمانان گردن کلفت DC را با صدای هنرپیشگانی چون نیکلاس کیج و جیمی کیمل روی پرده سینما ببینید. از بین تمام فیلم‌های تازه اکران این هفته فقط پای این دو به جدول باکس آفیس باز شد و بقیه توان رسیدن به پله‌های بالا را نداشتند.

آنچه در این مقاله می‌خوانید:

باکس آفیس هفته اخیر

در ادامه نگاهی خواهیم داشت به تریلر و بررسی فیلم‌های تازه اکران هفته، با ما همراه باشید.

 

---

Mission: Impossible – Fallout

---

تا نیمه‌های فیلم Mission Impossible Fallout متوجه شدم چقدر از حضور تام کروز در کل فیلم خوشحالم. البته همیشه فیلم حول شخصیت «ایتان هانت» او جریان داشته، اما این بار قضیه کمی فرق می‌کند! انصافاً وقتی سرعت بالای کروز را می‌بینیم بعید است مجذوب اکشن‌های نفسگیرش نشویم. کروز در Fallout به درجه‌ای از دیوانگی رسیده که از لبه یک ساختمان به ساختمانی دیگر می‌پرد و پس از این که زانویش را می‌شکند برای از دست ندادن برداشت همچنان به دویدن ادامه می‌دهد، یا در سکانس دیگری خودش را از یک هواپیما در ارتفاع 25000 فوتی به بیرون می‌اندازد. Fallout که باز توسط کریستوفر مک کوری (Rogue Nation) کارگردانی شده، اتمسفر و انرژی قسمت قبلی را همچنان حفظ کرده است. بخش افتتاحیه فیلم با هیجانی دیوانه‌وار (و باحال) آغاز می‌شود و پس از آن روندش تاحدودی رو به آرامی می‌رود تا قطعات مختلف داستانی را در کنار هم جفت‌و‌جور کند. اما حتی در این زمان هم هیجان فیلم از برکت هسته تیم مرکزیش فروکش نکرده و همچنان بامزه و جالب است.

علاوه بر ایتان هانت، شخصیت‌های قبلی مثل لوتر استیکل (وینگ رامس)، بنجی دان (سایمون پگ) و ایلسا فاست (ربکا فرگوسن) بار دیگر بازگشته‌اند تا این گروه فوق‌ حرفه‌ای تکمیل شود. محرک جدیدی که به فیلم اضافه شده مأمور CIA یعنی «آگوست واکر» (هنری کویل) است که سایه به سایه هانت را دنبال می‌کند تا دوباره تصمیمات خودسرانه نگیرد. واکر با شخصیت جوانمرد و قدرتمند گذشته‌اش (Superman) خیلی فاصله دارد و با نبود «ویلیام برانت» (جرمی رینر در این قسمت حضور ندارد) قرار نیست جای خالی او را پر کند؛ به این ترتیب ایتان بار مأموریت‌های غیرممکن را تنهایی به دوش می‌کشد (البته نه خیلی تنها.) The Mission Impossible با تعریف رایج از ژانر ابرقهرمانی در زیرمجموعه این فیلم‌ها قرار نمی‌گیرد، اما با توجه به حرکات ژانگولری که هانت برای نجات دنیا از نابودی انجام می‌دهد، می‌توان گفت که از «بلک ویدو» چیزی کم ندارد.

داستان شاید زیادی سرراست باشد؛ دو سال پس از دستگیری «سالامون لین» (شان هریس) اعضای باقیمانده سازمانش یک سندیکای تروریستی به نام «آپوستل» را شکل می‌دهند. ایتان هانت که در مخفیگاهش در بلفست به سر می‌برد جزئیاتی از یک مأموریت غیر ممکن جدید دریافت می‌کند که طبق آن اعضای گروه درصدد هستند تا سه هسته پلوتونیوم را بفروشند. هانت باید به برلین رفته تا علاوه بر بهم زدن معامه، پلوتونیوم‌ها را به‌دست آورد. همانطور که خودتان می‌توانید حدس بزنید، عملیات طبق برنامه پیش نرفته و او مجبور می‌شود به جای به‌دست آوردن پلوتونیوم، جان لوتر را نجات دهد. سناریو شاید کمی احمقانه به‌نظر برسد، اما با وجود سکانس‌های پرالتهاب و کارهای غیرممکنی که هانت برای تعقیب تروریست اصلی انجام می‌دهد، هرگز به آن پوزخند نمی‌‎زنید. هریس به عنوان رقیب کروز نقشش را به نحو احسن ایفا می‌کند. در حقیقت اگر در کل فیلم تنها یک نفر خودش را با انرژی کروز همگام کرده باشد، همین هریس است. متأسفانه او در اکثر فیلم نقش حاشیه‌ای دارد تا سناریو فرصت بیشتری برای پرداخت به فهرست بلند بالای بازیگرانش داشته باشد.

فرنچایز Mission Impossible مثل Game of Thrones نیست که احتمال مرگ پروتاگونیست اصلی وجود داشته باشد؛ در فیلم خیالمان راحت است که ایتان هانت تحت هیچ شرایطی نخواهد مرد (یا احتمال مرگش خیلی کم است) اما جادوی فرنچایز کاری می‌کند که پس از چندین قسمت هنوز هم هنگام بروز خطراتی که او را تهدید می‌کنند، قلبمان به تپش بیافتد و از فرط هیجان نیم‌خیز شویم. Fallout مثل همه قسمت‌های سری باعث می‌شود تماشاگران بخندند، هیجان زده شوند، از جا بپرند و بعضی اوقات جلوی چشم‌شان را بگیرند؛ چنین چیزی یعنی یک فیلم اکشن موفق! اگر تریلر را تماشا کرده‌اید، خیالتان راحت، چون فیلم کامل چیزی کم از آن ندارد.

 

---

Teen Titans Go! To the Movies

---

وقتی به یک پادزهر برای دفع سموم فاجعه Justice League نیاز دارد، بهتر از Teen Titans Go! To the Movies نخواهید یافت. عنوانی که با شوخی‌های کودکانه و بی‌پروایش هیچ ترسی از به سخره گرفتن ابرقهرمانان DC (و حتی مارول) ندارد. فیلم را می‌توان یک جورهایی نسخه کم‌سن‌وسال‌تر Deadpool دانست که پر شده از شوخی‌های باددار و بدبو! اگر تصور می‌کنید که !Teen Titans GO نسخه سیاه‌تر و جدی‌تری از سریال شبکه Cartoon Networks است، سخت در اشتباهید. انیمیشن در واقع به اپیزودی طولانی‌تر از سریال اصلی Teen Titans Go شباهت دارد که کنایه‌های تند و تیز، کمدی نیمچه سیاه و در عین حال شیرین و ریتم احمقانه و بهم‌ریخته‌‌اش را همچنان حفظ کرده است. پرداختن به جزئیات زیاد فیلم در نهایت بسیاری از شوخی‌های شیرینش را لو می‌دهد، اما بدون شک می‌توان اذعان داشت !Teen Titans GO همانطور که مخاطبان خردسال را میخکوب نگاه می‌دارد، به لب بزرگترها نیز لبخند می‌نشاند؛ البته اگر شوخی‌های مربوط به توالتش حوصله‌تان را سر نبرد (یک شوخی در مورد توالتی قلابی در فیلم وجود دارد که کمی بیش از حد طولانی می‌شود.)

سناریو به شکل جالبی با حال و روز سینمای هالیوود انطباق دارد؛ این روزها هر شخصیتی از کتاب‌های کمیک با مادرشان (مخصوصاً اگر اسم مادر مارتا باشد) فیلم ابرقهرمانی مختص به خودشان را دارند و تین تایتان‌ها هم یکی از همین فیلم‌ها می‌خواهند. در عین حال که «استارفایر»، «سایبرگ»، «ریون» و «بیست بوی» چنین تجربه‌ای را جالب می‌دانند، رهبر تیم، «رابین» تصور می‌کند خلاً یک حرکت قهرمانانه باعث شده کسی به تایتان‌ها توجهی نداشته باشد؛ مخصوصاً که مربی خودش، «بتمن» چندین‌بار روی پرده‌های سینما رفته، اما این‌گونه موفقیت‌ها را هرگز با شاگردش به اشتراک نگداشته است. بنابراین برای اثبات لیاقتشان، به جستجوی یک دشمن درست و حسابی می‌روند تا این‌که با «اسلید ویلسون» (همان Deathstroke، اما در اینجا مستقیماً اسمی از او برده نمی‌شوند) مواجه می‌شوند. مابقی داستان در عین قابل حدس بودن، همچنان جذاب و بامزه است. در هر گوشه از فیلم یک ایستراگ یا شوخی خنده‌دار گنجانده شده که شاید در نگاه اول متوجه تمامی آن‌ها نشوید. صداگذاری شخصیت‌‍‌ها هم به قدری خوب کار شده که هر طرفدار دو آتشه‌ای را راضی نگاه می‌دارد.

شاید The LEGO Batman Movie در سال گذشته کاری مشابه انجام داد (با توجه به این که در هر دو فیلم ویل آرنت نقش گویندگی شوالیه سیاه را به عهده داشته، نمی‌توان این شباهت را یادآور نشد)، اما Teen Titans GO! To the Movies مسلماً پیچیدگی یا عمق فیلم‌های بتمن را هدف شوخی‌هایش قرار نداده است. در مجموع فیلم قصد ندارد که یک ژانر جدید را پایه‌ریزی کند؛ تنها هدفش این است که لحظات خوشی را برایتان رقم بزند (و بعد اگر خواستید آهنگ‌هایش را خریداری و گوش کنید.)

آمدن دو فیلم تازه به بالای جدول، دو فیلم Unfriended: Dark Web و Sorry to Bother You را از باکس آفیس خارج کرد. فیلم Incredibles 2 با 7 هفته حضور، پرسابقه‌ترین فیلم جدول است و رتبه دوم به Jurassic World: Fallen Kingdom داده می‌شود که ششمین هفته حضورش را تجربه می‌کند.

 

امیدواریم که از تریلرها و مطالب این هفته لذت برده باشید. شما دوستان می‌توانید نظرات و پیشنهادات‌ خود را جهت بهبود عملکرد این بخش با ما در میان بگذارید.