آلن ریچسون، که با موفقیت جهانی سریال «ریچر» (Reacher) در پرایم ویدئو و شایعات پیوستنش به دنیای دیسی، در مسیر تبدیل شدن به یک ستارهی اکشن تراز اول قرار داشت، با پروژهی جدید خود در همین پلتفرم با یک مانع جدی روبرو شد. کمدی «قرار بازی» (Playdate) که در آن ریچسون با کوین جیمز همبازی شده، با نقدهای ویرانگر مواجه شده و منتقدان این ترکیب را «اشتباه محاسباتی» خواندهاند.
ریچسون در سالهای اخیر آگاهانه تلاش کرده تا از نقشهای مکمل فاصله بگیرد و پرسونای «قهرمان اکشن جدی و باهوش» را برای خود بسازد. موفقیت سریال «ریچر» ثابت کرد که این استراتژی موفق بوده است. اما انتخاب «قرار بازی» به عنوان پروژهی سینمایی بعدیاش، گیجکننده به نظر میرسد. این فیلم او را در کنار کوین جیمز قرار میدهد که برند کمدیاش (کمدیهای اسلپاستیک خانوادگی مانند «پال بلارت: پلیس فروشگاه») در تضاد کامل با تصویر خشن و جدی ریچسون است.
منتقدان معتقدند فیلم در تلاش برای ترکیب این دو سبک، در هر دو زمینه شکست خورده است. کارگردان فیلم، لوک گرینفیلد، که سابقهی ساخت کمدیهای متوسطی چون «حیوان» (The Animal) را دارد، نتوانسته تعادل درستی بین اکشن و طنز ایجاد کند. نتیجه، فیلمی «آشفته» و «کهنه» شده که امتیاز ۱۹٪ را در راتن تومیتوز کسب کرده است.
نکتهی قابل تأمل این است که حتی در نقدهای منفی نیز، اجرای خود ریچسون ستایش شده است. منتقد «FandomWire» که به فیلم نمرهی متوسط ۶ از ۱۰ داده، نوشته است: «ریچسون با انرژی مضحک و گرمای غافلگیرکنندهاش، تمام صحنهها را میدزدد.» این موضوع نشان میدهد که مشکل اصلی نه بازیگران، بلکه فیلمنامهای «خالی از خندهی واقعی» و کارگردانی «فاقد انسجام» بوده است.
«قرار بازی» که در تاریخ ۲۱ آبان ۱۴۰۴ (۱۲ نوامبر ۲۰۲۵) در پرایم ویدئو منتشر شد، اولین شکست بزرگ انتقادی برای آلن ریچسون پس از رسیدن به شهرت جهانی است و اهمیت انتخاب پروژههای بعدی او را دوچندان میکند.
رسانه گیمرنت