با انتشار اولین تصاویر از هنری کویل در فیلم «هایلندر» در ژانویه ۲۰۲۶، توجهها بار دیگر به سمت مردی جلب شد که پشت دوربین ایستاده است: چاد استاهلسکی. کارگردانی که با چهارگانه جان ویک (John Wick) انقلابی در طراحی صحنههای اکشن ایجاد کرد، حالا جاهطلبانهترین پروژه خود را در دست دارد. استاهلسکی که خود سابقه طولانی در بدلکاری دارد، وعده داده است که «هایلندر» تنها یک بازسازی ساده از فیلم کلاسیک ۱۹۸۶ نخواهد بود، بلکه "اپرایی از شمشیر و خون" است که تاکنون در سینما دیده نشده.
فیلمنامه این اثر توسط مایکل فینچ (که پیشتر روی جان ویک ۴ کار کرده بود) نوشته شده است. حضور فینچ در کنار استاهلسکی تضمینکننده این است که دیالوگها و درام فیلم، فدای صحنههای اکشن نخواهند شد، بلکه اکشن به عنوان بخشی از روایت داستان عمل میکند. در نسخههای اولیه فیلمنامه که توسط رایان جی. کوندال و کری ویلیامسون نوشته شده بود، تمرکز زیادی بر اسطورهشناسی "گردهمایی" (The Gathering) وجود داشت و به نظر میرسد نسخه نهایی فینچ نیز این عناصر را حفظ کرده است.
استاهلسکی در مصاحبههای قبلی خود اشاره کرده بود که بزرگترین چالش در این فیلم، نشان دادن تفاوت سبک مبارزه شخصیتها در طول قرنهاست. هنری کویل باید به عنوان کسی مبارزه کند که ۵۰۰ سال تجربه جنگیدن دارد؛ از نبردهای قبیلهای اسکاتلند تا دوئلهای مخفیانه در نیویورک مدرن. تصاویر منتشر شده نشان میدهند که استاهلسکی از پالت رنگی تیره و نئونی (مشابه کارهای قبلیاش) استفاده کرده تا تضاد میان دنیای باستان و مدرن را به تصویر بکشد.
تأخیر ناشی از مصدومیت هنری کویل در سال ۲۰۲۵، اگرچه نگرانکننده بود، اما به تیم سازنده فرصت داد تا کوریوگرافی (طراحی حرکات) مبارزات را صیقل دهند. گفته میشود که در این فیلم از تکنیکهای واقعی شمشیرزنی تاریخی (HEMA) استفاده شده و کویل ماهها تمرین کرده تا بتواند بدون نیاز به بدلکار، سکانسهای طولانی و بدون کات (Long-take) را اجرا کند. اگر جان ویک درباره "مردی با یک سگ و یک مداد" بود، هایلندر استاهلسکی درباره "مردانی است که سر قطع میکنند تا زنده بمانند"؛ و این یعنی خشونتی بیپرده و استیلیزه در انتظار تماشاگران است.