کریستوفر نولان، کارگردان مؤلف و صاحبسبک که آثاری ماندگار نظیر Inception (تلقین) و The Dark Knight (شوالیه تاریکی) را در کارنامه دارد، به تازگی پرده از یکی از آرزوهای حرفهای خود برداشته است. او در حاشیه مصاحبههای مربوط به فیلم جدیدش، The Odyssey (اودیسه)، اعلام کرده است که تمایل زیادی برای ورود به ژانر وحشت دارد. با این حال، نولان تأکید کرده که ورود به این ژانر نیازمند ایدهای است که بتواند او را کاملاً مجاب کند. از نگاه او، ژانر وحشت در ذات خود «بهشدت سینمایی» است؛ چرا که هدف اصلی آن، انتقال مستقیم و بیواسطه احساسات شخصیتها به مخاطب است.
از تنشهای روانی تا کابوسهای سینمایی
سبک فیلمسازی نولان، که بر پایه غوطهورسازی ذهنی مخاطب و ایجاد تجربههای پیچیده استوار است، پتانسیل بالایی برای ترکیب با مولفههای ژانر وحشت دارد. نگاهی به کارنامه کاری او نشان میدهد که این کارگردان بریتانیایی، پیش از این نیز با تزریق دوزهای بالایی از اضطراب و تعلیق در آثاری نظیر Tenet (تنت) و Batman Begins (بتمن آغاز میکند)، رگههایی از این ژانر را تجربه کرده است.
حتی در آخرین شاهکار او یعنی Oppenheimer (اوپنهایمر)، شاهد بودیم که چگونه با استفاده از فضای دلهرهآور و اضطراب روانی، لحظات کابوسوار سینمایی خلق شد. این تجربیات نشان میدهد که نولان ابزارهای لازم برای ساخت یک اثر ترسناک متمایز را در اختیار دارد.
مانع بزرگ؛ در جستجوی ایدهای که ارزش ساخت داشته باشد
با وجود علاقه وافر به این حوزه، چالش اصلی نولان یافتن سناریویی است که استانداردهای بالای او را برآورده کند. برای کارگردانی که روایتهای غیرخطی و ساختارهای زمانی پیچیده را به امضای شخصی خود تبدیل کرده، ورود به ژانر وحشت تنها به معنای ساخت یک فیلم ترسناک معمولی نیست؛ بلکه احتمالا به معنای بازتعریف قواعد این ژانر خواهد بود. طرفداران نولان اکنون در انتظارند ببینند آیا او میتواند ایدهای پیدا کند که همانقدر که در ژانرهای علمی-تخیلی و درام تاریخی درخشید، در دنیای ترس و وحشت نیز مخاطبان را غافلگیر کند. این جستجو برای ایده «ارزشمند»، احتمالا به یکی از کنجکاویهای اصلی طرفداران سینما در ماههای آینده تبدیل خواهد شد.