تا به امروز، نمایشگرهای سهبعدی بدون نیاز به عینک، بیشتر شبیه یک رویای شکستخورده بودند. فناوریهایی که آمدند و رفتند، بدون آنکه جای پایی در دل کاربران باز کنند. اما به نظر میرسد سامسونگ قصد دارد این بار قصه را طور دیگری روایت کند. شاید گلکسی S28 اولترا همان نقطه عطفی باشد که سرانجام این ایده را از بنبست خارج میکند.
این کرهایها پنهانی روی یک رویکرد کاملاً تازه کار میکنند. تیم فناوری بصری سامسونگ در همکاری با دانشگاه POSTECH، پژوهشی را در مجله معتبر نیچر منتشر کرده که در آن از چیزی به نام «عدسی لنتیکولار متاسطحی» رونمایی شده است. ترجمه سادهاش: روشی بسیار نازکتر و دقیقتر برای کنترل نور پیش از رسیدن به چشم شما.
تفاوت این بار چیست؟
سیستمهای قدیمی سهبعدی به لایههای کلفت عدسی نیاز داشتند که هم کیفیت را میگرفت و هم دستگاه را حجیم میکرد. اما فناوری جدید سامسونگ از ساختارهایی در ابعاد نانومتر استفاده میکند که نور را با دقتی سرسامآور هدایت میکنند. نتیجهاش نمایشگری که با یک تغییر ساده ولتاژ، بین دو حالت ۲D و ۳D بدون عینک جابهجا میشود؛ بدون سختافزار اضافه و بدون افت کیفیت.
مهمترین قاتل تجربه سهبعدی، زاویه دید بود
همه آن دستگاههای سهبعدی قدیمی یک عیب بزرگ داشتند: اگر سرت را چند سانتیمتر جابهجا میکردی، جلوه سهبعدی ناپدید میشد. سامسونگ ادعا میکند اینبار این مشکل حل شده است. زاویه دید به ۱۰۰ درجه رسیده؛ یعنی میتوانی کمی تکان بخوری، گوشی را به دوستت بدهی، یا حتی چند نفر همزمان به صفحه نگاه کنند، بدون اینکه جادوی سهبعدی از بین برود.
فوقالعاده نازک؛ آماده برای گوشیهای مدرن
جالبترین بخش، ضخامت این لایه جدید است: فقط ۱.۲ میلیمتر. این یعنی به راحتی درون ساختار فعلی پنلهای OLED جای میگیرد، بدون آنکه نیاز به تغییر اساسی در طراحی گوشی باشد. سامسونگ این مفهوم را روی یک نمونه اولیه ۵۰×۵۰ میلیمتری در محیط واقعی آزمایش کرده است. دیگر فقط یک تئوری دانشگاهی نیست.
اولین میزبان کدام دستگاه خواهد بود؟
بسیاری حدس میزنند که گلکسی S28 اولترا شانس اول برای دریافت این نوآوری باشد. اما از نظر منطقی، شاید دستگاههای تاشوی کتابی (مثل زد فولد) گزینه بهتری باشند. صفحه بزرگتر آنها میتواند از عمق سهبعدی در بازی یا فیلم لذتبخشتری ارائه دهد. خود سامسونگ هم اشاره کرده که این فناوری برای موبایل، تبلت و سایر دستگاهها برنامههایی دارد. اینجا بیشتر شبیه یک مسیر بلندمدت به نظر میآید تا یک ترفند تبلیغاتی زودگذر.
اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، شاید بالاخره سهبعدی بدون عینک از آن مرحله «جالب ولی بیفایده» خارج شود و به یک قابلیت واقعاً کاربردی روزمره تبدیل گردد.