با ادامه فیلمبرداری پروژه سینمایی «گتیزبورگ ۱۸۶۳» در ژانویه ۲۰۲۶، جزئیات بیشتری از داستان و رویکرد کارگردان، بو برینکمن، فاش شده است. این فیلم که توسط کمپانی Cactus Films تولید میشود، تلاشی برای بازتعریف ژانر فیلمهای جنگ داخلی آمریکا است. برینکمن که خود سابقه بازی در فیلم کلاسیک گتیزبورگ (۱۹۹۳) را دارد، این بار در مقام نویسنده و کارگردان، لنز دوربین را از روی ژنرالها برداشته و به سمت مردم عادی چرخانده است.
داستان فیلم حول محور یک خانواده محلی در شهر گتیزبورگ میچرخد که زندگیشان با ورود نیروهای اتحادیه و کنفدراسیون به آشوب کشیده میشود. فیلم به بررسی مضامین اخلاقی پیچیدهای همچون فعالیتهای «راهآهن زیرزمینی» (شبکه مخفی فرار بردگان) و دوراهیهای یک سرباز اتحادیه که میان وظیفه نظامی و حس شفقت انسانی گیر افتاده است، میپردازد. این رویکرد "شخصیتمحور" (Character-driven) باعث میشود مخاطب به جای دیدن یک مستند جنگی، با یک درام انسانی و احساسی روبرو شود.
فیلمبرداری در لوکیشنهای تاریخی واقعی، از جمله خانه تاریخی «شریور» (Shriver House) و رستوران قدیمی «دابین هاوس» (Dobbin House Tavern)، حس اصالت بینظیری به فیلم بخشیده است. استفاده از این مکانها که شاهدان عینی نبرد واقعی در سال ۱۸۶۳ بودهاند، به بازیگران کمک کرده تا بهتر در فضای آن دوران غرق شوند. شنون لوسیو و اریک نلسن، بازیگران نقش اصلی، در مصاحبههای کوتاه خود اشاره کردهاند که فیلمنامه برینکمن "صمیمی" و "تکاندهنده" است و نشان میدهد که چگونه جنگ نه تنها بدنها، بلکه روح بازماندگان را نیز زخمی میکند.
«گتیزبورگ ۱۸۶۳» همچنین به عواقب پس از جنگ و روزهای دشوار پاکسازی و بازسازی شهر میپردازد؛ موضوعی که در کمتر فیلمی به آن پرداخته شده است. در حالی که فیلمهای قبلی معمولاً با پایان نبرد به اتمام میرسیدند، این اثر نشان میدهد که پایان جنگ، آغاز مبارزهای جدید برای بقا و بازیابی هویت است. با توجه به حضور بازیگرانی مثل درو سلتزر (شکارچی ذهن) و جیک بیوزی، انتظار میرود شاهد اجراهای قدرتمندی باشیم که زشتی و زیبایی ذات انسان را در بحرانیترین شرایط به تصویر میکشند. این فیلم قرار است در اواخر سال ۲۰۲۶، یادآور فداکاریهایی باشد که ملت آمریکا را شکل داده است.
