آیا سینما به پایان راه رسیده است؟ این سوالی است که پس از انتشار گزارشهایی مبنی بر تصمیم نتفلیکس برای محدود کردن اکران فیلمهای وارنر برادرز به کمتر از سه هفته، دوباره مطرح شده است. با وجود ادعاهای قبلی مدیران نتفلیکس مبنی بر احترام به سنتهای سینمایی، به نظر میرسد که این غول دنیای دیجیتال قصد دارد قوانین بازی را به نفع خود و به ضرر سالنهای سینما تغییر دهد.
این وضعیت یادآور تنشهای سال ۲۰۲۰ است، زمانی که تصمیمات غلط مدیریتی باعث شد کریستوفر نولان، یکی از بزرگترین شرکای تجاری وارنر، همکاری خود را با این استودیو قطع کند. نولان در آن زمان به صراحت اعلام کرد که سیاستهای مبتنی بر استریم، در حال نابودی زیرساختهای قدرتمند توزیع فیلم است. حالا، پنج سال بعد، به نظر میرسد حق با او بوده است. اگر طرح ۱۷ روزه نتفلیکس اجرا شود، دقیقاً همان «اوراق کردن» ماشینی رخ میدهد که نولان از آن بیم داشت.
این خبر در حالی منتشر میشود که سال ۲۰۲۵ ثابت کرد سینما هنوز قدرت بیرقیبی دارد. موفقیتهای عظیم فیلمهای بلاکباستری و آثار مستقل در سال گذشته، نشان داد که مردم هنوز تشنه تجربه جمعی سینما هستند. فیلمهایی که توانستند ماهها روی پرده بمانند و سودآوری کنند، حالا باید در یک بازه زمانی بسیار کوتاه و فشرده اکران شوند که عملاً شانس موفقیت تجاری آنها را در گیشه از بین میبرد. منتقدان بر این باورند که این رویکرد، ارزش آثار سینمایی را تا حد «محتوای مصرفی» برای پر کردن آرشیو یک سایت پایین میآورد و ضربهای جبرانناپذیر به بدنه هنر هفتم خواهد زد.