گزارش جدید اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراهها (NHTSA) برای مدلهای سال ۲۰۲۶، برداشت سنتی از «آمریکایی بودن» در صنعت خودرو را به چالش کشیده است؛ گزارشی که نشان میدهد یک پیکاپ ژاپنیالاصل توانسته عنوان «آمریکاییترین» کامیونت بازار ایالات متحده را از رقبای دیترویتی برباید. هوندا ریجلاین (Honda Ridgeline) در این رتبهبندی غیرمنتظره، بالاتر از فورد، رم، شورلت و حتی تسلا قرار گرفته است.
ریجلاین چگونه صدرنشین شد؟
بر اساس دادههای قانون برچسبگذاری خودروهای آمریکایی (AALA)، هوندا ریجلاین با ۷۵ درصد محتوای قطعات آمریکای شمالی در رتبه نخست قرار گرفته است. این یعنی سهمی که از قطعات تولیدشده در ایالات متحده و کانادا در این خودرو به کار رفته، از بسیاری از پیکاپهای مشهور آمریکایی بیشتر است.
پس از ریجلاین، جیپ گلادیاتور با ۷۴ درصد و تسلا سایبرتراک با ۶۵ درصد در ردههای بعدی قرار دارند. در مقابل، فورد F-150 و رم ۱۵۰۰ تنها ۴۵ درصد محتوای بومی ثبت کردهاند و شورلت سیلورادو و جیامسی سیرا بنزینی نیز با ۳۸ درصد، پایینتر از انتظار ظاهر شدهاند. مدلهای برقی جنرال موتورز اما به ۵۶ درصد رسیدهاند.
«آمریکایی بودن» دیگر فقط به برند نیست
این گزارش یک نکته مهم را برجسته میکند: ملیت یک برند خودرو لزوما به معنای بومیبودن بیشتر قطعات آن نیست. در واقع، در صنعتی که زنجیره تامین آن به شدت جهانی شده، ممکن است خودرویی با نشان ژاپنی، محتوای بومی بیشتری نسبت به یک محصول آمریکایی داشته باشد.
در همین چارچوب، تسلا با میانگین ۶۸ درصد محتوای قطعات آمریکای شمالی، «آمریکاییترین برند» معرفی شده و هوندا و آکورا نیز عملکردی بهتر از بسیاری از برندهای سنتی آمریکایی داشتهاند.
نتیجهای فراتر از یک رتبهبندی
این آمارها نشان میدهد مفهوم خودروی «آمریکایی» امروز بیش از آنکه به لوگوی روی جلوپنجره وابسته باشد، به محل تامین قطعات و ساختار تولید آن مربوط است. به همین دلیل، هوندا ریجلاین با وجود ریشه ژاپنی، حالا در عمل از نظر محتوای بومی، «آمریکاییتر» از بسیاری از پیکاپهای مشهور بازار آمریکا محسوب میشود.