با انتشار تصاویر و تیزرهای فیلم «The Death of Robin Hood» در فوریه ۲۰۲۶، شباهتهای انکارناپذیری میان این اثر و یکی از شاهکارهای قبلی هیو جکمن، یعنی فیلم Logan (۲۰۱۷)، توجه منتقدان و طرفداران را جلب کرده است. جکمن که با ایفای نقش ولورینِ پیر و خسته در لوگان توانست تحسین جهانی را برانگیزد و ژانر ابرقهرمانی را به سطح جدیدی از درام انسانی ارتقا دهد، حالا همان فرمول "قهرمان سالخورده و پشیمان" را به دنیای افسانههای قرون وسطایی آورده است.
در این اقتباس جدید، رابین هود دیگر آن قهرمان شاد و چابک با لباسهای سبز روشن نیست که از ثروتمندان بدزدد و به فقرا ببخشد. او مردی درهمشکسته، تنها و پر از زخمهای روحی و جسمی است که با گذشتهاش به عنوان یک جنایتکار و قاتل دست و پنجه نرم میکند. گریم سنگین هیو جکمن با موهای بلند خاکستری، ریش انبوه و صورتی پر از چین و چروک، دقیقاً یادآور همان شمایل خسته لوگان است. مایکل سارنوسکی، کارگردان فیلم، با هوشمندی از این پرسونای سینمایی جکمن بهره برده تا روایتی "تجدیدنظرطلبانه" (Revisionist) از افسانه رابین هود ارائه دهد.
در داستان فیلم، رابین هود پس از نجات معجزهآسا توسط زنی ناشناس، اعتراف میکند که زندگیاش چیزی جز خشونت و قتل نبوده است. این اعتراف، اسطوره قهرمانانه او را فرو میریزد و انسانی جایزالخطا را نشان میدهد که به دنبال بخشش است. رابطه او با یک دختر جوان که قول محافظت از او را میدهد، نیز یادآور رابطه لوگان با لورا (X-23) است؛ رابطهای که آخرین امید قهرمان برای رستگاری محسوب میشود.
این فیلم که با درجه سنی بزرگسال (R-rated) ساخته شده، از نمایش خشونت عریان و واقعگرایانه ابایی ندارد. برخلاف نسخه سال ۲۰۱۸ با بازی تارون اجرتون که فضایی اکشن و فانتزی داشت، مرگ رابین هود سعی دارد "بوی خون و گل" را به مشام مخاطب برساند. منتقدان پیشبینی میکنند که این فیلم میتواند همان کاری را با ژانر تاریخی/حماسی انجام دهد که جوکر یا لوگان با ژانر کمیکبوکی انجام دادند: حذف فانتزی برای رسیدن به یک تراژدی انسانی. اکران ۱۹ ژوئن فرصتی است تا ببینیم آیا هیو جکمن میتواند بار دیگر با مرگ یک قهرمان، سینما را مسحور کند یا خیر.