شاید بزرگترین نقطه قوت پروژه جدید «جان رمبو»، کسی باشد که روی صندلی کارگردانی نشسته است: یالماری هلندر (Jalmari Helander). این کارگردان فنلاندی که با ساخت فیلم اکشن و دیوانهوار «Sisu» در سال ۲۰۲۳ تحسین جهانی را برانگیخت و نشان داد که زبان خشونت و بقا را بهتر از هر کسی میفهمد، حالا سکاندار یکی از مهمترین فرنچایزهای تاریخ سینما شده است. هلندر در بیانیهای احساسی به مناسبت شروع تولید، از تأثیر عمیق فیلم اولین خون بر زندگیاش گفت.
او نوشت: «وقتی ۱۱ ساله بودم، برای اولین بار اولین خون را دیدم و زندگیام تغییر کرد. رمبو برای من فقط یک فیلم نبود؛ بلکه دلیلی بود که فیلمساز شدم.» اما چشمانداز هلندر برای این پیشدرآمد چیست؟ او تأکید کرده که این فیلم «عریان، خام و واقعی» خواهد بود. برخلاف دنبالههای پرهزینه و انفجاری دهه ۸۰ میلادی که رمبو را به یک ابرقهرمان ضدگلوله تبدیل کرده بودند، هلندر قصد دارد به ریشههای دراماتیک و روانشناختی شخصیت بازگردد. او میگوید: «این یک داستان بقا درباره استقامت، پافشاری و معصومیت از دست رفته است.»
نکته جالب توجه در صحبتهای هلندر، اشاره او به لحن فیلم است. او پیشتر در مصاحبهای گفته بود که این فیلم به اندازه قسمتهای آخر (مثل Last Blood) تاریک و افسردهکننده نخواهد بود، بلکه "ماجراجویانهتر" است. هدف او نمایش جوانی است که هنوز توسط وحشت جنگ خرد نشده، اما در آستانه ورود به جهنم قرار دارد. فیلمنامه که توسط روری هینز و سهراب نوشیروانی (نویسندگان موریتانیایی) نوشته شده، قرار است جان رمبو را در اولین مأموریتهایش به عنوان یک سرباز نیروهای ویژه به تصویر بکشد.
هلندر که با Sisu ثابت کرد میتواند با بودجهای اندک، اکشنی بسازد که تماشاگر را میخکوب کند، حالا با حمایت مالی برادران روسو (کارگردانان انتقامجویان) و استودیوی ملنیوم، ابزارهای لازم را برای خلق صحنههای نبرد واقعگرایانه در جنگلهای تایلند در اختیار دارد. اگر او بتواند همان انرژی خام و بیرحمانهای را که در Sisu دیدیم به دنیای رمبو تزریق کند، شاید بتواند این فرنچایز را که در سالهای اخیر رو به افول بود، دوباره احیا کند و نسل جدیدی از مخاطبان را با نام جان جی. رمبو آشنا سازد.