لاله صبوری، بازیگر سینما و تلویزیون در برنامه «خَردَل» شبکه نسیم در واکنش به کم‌کار شدنش و فاصله گرفتن از سال‌های اوج شهرت گفت: در این چند سال اخیر من و همکارانم در سلیقه مارکتینگ نیستیم. شاید خیلی کم در معرض دید باشیم، اما من این توجه و موقعیت را در خیابان از دست نداده‌ام. نمی‌دانم اگر آن توجه هم از دست داده بودم، چه وضعیتی داشتم.
صبوری در پاسخ به این پرسش که شما مافیای انتخاب بازیگر را سرزنش نمی‌کنید؟ گفت: نه، می‌گویند، چون به گَردَش نمی‌رسی، واگرد. من نمی‌توانم سلیقه مارکتینگ را تغییر دهم. من نمی‌خواهم با بیان چنین چیزی کسی به من نقش بدهد. من و عده زیادی از همکارانم هم تحصیل‌کرده این رشته‌ایم، هم کاربلد و حرفه‌ای هستیم. آنها باید نگران باشند که چنین افرادی را از دست می‌دهند.
او از تجربه همکاری با مهران مدیری در اواخر دهه ۷۰ و به شهرت رسیدن خود گفت و توضیح داد: من ورودی سال ۷۳ دانشگاه با دو فرزند بودم. اگرچه سال ۷۷ دانشگاهم تمام شده بود، ولی از عرصه هنر دور نبودم. وقتی سر پروژه آقای مدیری از طریق آقای رامین ناصرنصیر حضور پیدا کردم، اتفاق عجیبی رخ داد و آن این بود که در عرض یک هفته امکان بیرون رفتن را نداشتم.
این بازیگر با بیان اینکه این مشهور شدن نیاز به تقوا دارد، افزود: به یاد دارم وقتی مدرسه فرزندم می‌رفتم، بخاطرم یک خیابان بسته می‌شد. خب آن موقع تعداد بازیگران کم بود. شاید من اولین زن بازیگر بودم، که در برنامه‌های عادی شبانه در کنار مهران مدیری دیده شدم. آن زمان است که آدم دچار توهم می‌شود و پیش خود می‌گوید: «من عجب آدم بزرگی بودم!». اما مهم این است که به این شهرت دل نبندی.