پاتریک بیتمن، بانکدار قاتل و شیکپوشِ نیویورکی، بار دیگر به صدر اخبار سینمایی بازگشته است، اما این بار نه برای جنایاتش، بلکه برای صندلی خالی بازیگریاش. پروژهی جدید لاینزگیت که قرار بود بازگشت حماسی برند American Psycho به سینما باشد، در فوریه ۲۰۲۶ با واقعیتی تلخ روبرو شده است: ستارههای بزرگ هالیوود از پذیرفتن نقش پاتریک بیتمن وحشت دارند. برت ایستون الیس، خالق رمان اصلی، تایید کرده است که فرآیند انتخاب بازیگر به یک گره کور تبدیل شده است.
شایعات، کمپینها و رد صلاحیتها
در طول ماههای گذشته، نامهای بزرگی پیرامون این پروژه شنیده شده است. آستین باتلر، که با فیلم Elvis به اوج رسید، یکی از گزینههای اصلی طرفداران بود، اما گزارشهای جدید نشان میدهد که او هرگز وارد مذاکرات جدی نشده است. از سوی دیگر، پاتریک شوارتزنگر به طور علنی برای این نقش کمپین به راه انداخته و اعلام کرده است که بازی در نقش بیتمن «رویای» اوست. با این حال، تهیهکنندگان لاینزگیت هنوز در مورد توانایی او برای حمل بارِ سنگینِ این نقشِ نمادین تردید دارند. الیس در پادکست خود اشاره کرد که بازیگران تراز اول به دلیل «کمالگرایی کریستین بیل» در نسخهی اصلی، از ورود به این پروژه واهمه دارند؛ چرا که هر حرکت آنها زیر ذرهبینِ هوادارانی خواهد بود که بیتمن را با میمها و دیالوگهای بیل میشناسند.
تغییر مسیر فیلمنامه برای جذب ستارهها
شنیدهها حاکی از آن است که پس از رد شدن پیشنهادها توسط چندین بازیگر، اسکات زی. برنز نسخهی جدیدی از فیلمنامه را آماده کرده است. این نسخه با تاکید بر تفاوتهای بنیادین با فیلم سال ۲۰۰۰ طراحی شده تا بازیگر جدید حس نکند در حال کپیبرداری از کریستین بیل است. فیلم لوکا گوادانینو قصد دارد به ریشههای کتاب بازگردد و فضایی تاریکتر، جنسیتر و به دور از کاریکاتورهای نسخهی قبلی خلق کند. لاینزگیت امیدوار است با این رویکرد، بازیگری را پیدا کند که بخواهد برداشتی کاملاً متفاوت و مدرن از پاتریک بیتمنِ سال ۲۰۲۶ (یا بازگشت به دهه ۸۰ با نگاهی نو) ارائه دهد. تا زمانی که این طلسم شکسته نشود، تولید فیلم در مرحلهی پیشتولید باقی خواهد ماند؛ پروژهای که ثابت کرد گاهی اوقات، یک بازی درخشان میتواند برای دههها، سایهای سنگین بر سر یک نقش باقی بگذارد.
