مراسم سالانه انجمن ملی منتقدان فیلم، امسال رنگ و بویی سیاسی و انقلابی داشت. فیلم «یک نبرد پس از دیگری» ساخته پل توماس اندرسن که روایتی نفسگیر از تلاش یک پدر و دختر در گریز از گذشتهای سیاسی است، با کسب جوایز بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، پیشتاز جوایز شد. اما شاید یکی از مهمترین اتفاقات امسال، توجه ویژه منتقدان آمریکایی به سینمای بینالملل و مضامین اجتماعی بود.
جعفر پناهی، کارگردان سرشناس ایرانی، با فیلم «فقط یک تصادف بود» توانست جایزه بهترین فیلمنامه را دریافت کند. این فیلم دلهرهآور که به مسائلی همچون انتقام و عدالت در میان زندانیان سیاسی سابق میپردازد، نشان داد که سینمای ایران همچنان حرفهای زیادی برای گفتن در عرصههای جهانی دارد. در کنار او، کلبر مندونکا فیلیو با فیلم نئو-نوآر «مأمور مخفی» که به دوران دیکتاتوری برزیل میپردازد، جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان را تصاحب کرد.
در بخش بازیگری زنان، کاتلین شالفانت برای بازی تأثیرگذارش در نقش زنی مبتلا به زوال عقل در فیلم «لمس آشنا» (Familiar Touch)، جایزه بهترین بازیگر زن را به دست آورد. تیانا تیلور نیز که در «یک نبرد پس از دیگری» خوش درخشیده بود، به عنوان بهترین بازیگر مکمل زن انتخاب شد. در بخش مستند، فیلم تکاندهنده «دوستان نامطلوب من: بخش اول — آخرین هوا در مسکو» که روایتی از روزنامهنگاران مستقل روسیه در آستانه جنگ اوکراین است، به عنوان بهترین اثر غیرداستانی برگزیده شد. این انتخابها نشان میدهد که انجمن منتقدان امسال بیش از هر چیز به صداهای جسورانه و روایتهای انسانی در دل بحرانهای سیاسی توجه داشته است.