فیلم «کمک بفرستید» شاید نام سم ریمی را به عنوان کارگردان یدک بکشد، اما طبق اکثر نقدها، این ریچل مکآدامز است که قلب و روح فیلم را تسخیر کرده است. بازیگر نامزد اسکار که پیشتر در نقشهای دراماتیک و کمدی رمانتیک شناخته میشد، در اینجا اجرایی ارائه میدهد که بسیاری آن را «بیپروا»، «وحشی» و «بهترین بازی کارنامهاش» میدانند. مکآدامز در نقش لیندا لیدل، زنی که در ظاهر ساده و بیآزار به نظر میرسد اما در باطن یک جنگجوی بقاست، تحولی شگفتانگیز را به نمایش میگذارد.
در ابتدای فیلم، لیندا با لباسهای خاکستری، موهای نامرتب و رفتاری خجالتی معرفی میشود؛ شخصیتی که توسط همکارانش نادیده گرفته شده و توسط رئیس جدیدش، بردلی (دیلن اوبراین)، تحقیر میشود. اما پس از سقوط هواپیما، مکآدامز با مهارت تمام، لایههای پنهان این شخصیت را کنار میزند. او دیگر آن کارمند مطیع نیست؛ بلکه زنی است که با دستان خالی ماهی شکار میکند، آتش روشن میکند و با نگاهی که ترکیبی از جنون و اقتدار است، بر رئیس سابقش حکم میراند.
منتقدان مقایسههای جالبی برای بازی او ارائه دادهاند. برخی او را با میشل فایفر در نقش «زن گربهای» (Catwoman) در فیلم بازگشت بتمن مقایسه کردهاند؛ جایی که یک زن سرکوبشده ناگهان طغیان میکند. مکآدامز در این فیلم از زیبایی هالیوودی فاصله گرفته و با چهرهای آفتابسوخته، خونی و گلی، فیزیکالترین بازی خود را ارائه میدهد. او در صحنههایی که باید با طبیعت وحشی مبارزه کند یا رئیسش را تحقیر کند، تعادلی ظریف میان کمدی و ترس ایجاد کرده است.
در مقابل او، دیلن اوبراین نیز در نقش بردلی درخشیده است. او که اخیراً با فیلم Twinless تحسین شده بود، اینجا نقش شخصیتی نفرتانگیز و خودشیفته را بازی میکند که تماشاگر در ابتدا از رنج کشیدن او لذت میبرد. شیمی بین مکآدامز و اوبراین، یکی از نقاط قوت اصلی فیلم است. تنش میان آنها، نه از جنس عاشقانه، بلکه نبردی برای بقا و تسلط است. ریچل مکآدامز با این نقش ثابت کرد که میتواند فراتر از کلیشههای رایج هالیوود حرکت کند و به ستارهای تبدیل شود که حتی در عجیبترین و خونینترین سناریوهای سم ریمی نیز میدرخشد.
