قسمت سوم سریال بدنام جمعه ۴ اردیبهشت منتشر شد این در حالی است که هم چنان سوالی که برای مخاطبان جذاب است، این است که چرا این سریال توقیف شد.
قسمت سوم سریال بدنام جمعه 4 اردیبهشت منتشر شد این در حالی است که هم چنان سوالی که برای مخاطبان جذاب است، این است که چرا این سریال توقیف شد و قسمت دوم آن با تاخیر دو ماهه در 28 فروردین منتشر شد و چگونه رفع توقیف شد؟ در این گزارش سعی می کنیم با بررسی حواشی این سریال و واکاوی قسمت اول آن به این سوال پاسخ دهیم.
نزدیک به دو ماه پیش قسمت اول سریال «بدنام» اثر جدید حامد عنقا، به کارگردانی احسان سجادی حسینی، از پلتفرم فیلمیو منتشر شد. آن هم در خلا کامل اطلاع رسانی و بدون هیچ گونه تبلیغات محیطی و پوستر و تیزر که حتی با وجود شرایط جنگی اتفاق عجیبی برای یک محصول بود.
اما دومین حاشیه بلافاصله پس از پخش قسمت اول اتفاق افتاد و خیلی زود با شکایت ساترا، دادستانی حکم به توقف ادامهی پخش این سریال داد. و سرانجام پس از حدودا چهل و چند روز “بدنام” رفع توقیف شد و قسمت دوم آن پخش شد.
به گزارش شهرآرا نیوز، تعداد روزهایی که «بدنام» در توقیف ماند و مشکلش حل نشد به همراه جنس مبهم بودن دلیل توقیف سریال در بین آثار سالهای اخیر کم سابقه است. هر چند که گفته شده دلیل توقیف “بدنام” عدم صدور مجوز نمایش از سوی ساتراست. همان دلیل عمده و آشنای توقیف آثار در حوزه آثار پلتفرمها. اما ساترا چرا مجوز نمیدهد سوال بی جوابی مانده.
البته طبق خبرهای رسمیِ چند ماه گذشته، «بدنام» اثری است که مجوز ساخت از ساترا دریافت کرده، پس کار زیرزمینی و غیرقانونی محسوب نمیشود و دلیل اینکه به آن مجوز پخش نمیدهند احتمالا همانبحث همیشگی ممیزی آثار نمایشی بخش خصوصی توسط مدیران سازمانی تلویزیون در ساتراست. مدیرانی که با تفکرات تربیت شده در بستر صدا و سیما، که خود آن تفکرات باعث فراری شدن بهترین سازندگان آثار نمایشی ایران از تلویزیون شده، درباره چند و، چون آثار در خارج از تلویزیون نیز تصمیم میگیرند.
اما «بدنام» درگیر چه مدل ممیزیای شد، قسمت یک «بدنام» سرنخهای احتمالی در مورد دلایل توقیف و ممیزی سریال را تا حدی به ما میدهد.
با دیدن دقیقتر قسمت یک میتوان دو خط قرمز احتمالی را در ذهن خاص مدیران سازمانی تلویزیون در ساترا، متصور شد. یکی در مورد حد و حدود شرعی و عرفی روابط بین شخصیتهای سریال است و دیگری در مورد دریافتهای مخاطب از شخصیت احتمالا منفی داستان به نام حاج ابراهیم با بازی خوب حسن پورشیرازی به عنوان یک تاجر ریاکار و بانفوذ. شخصیتی که نمونه هایش را مردم این کشور در بخشهای مختلف کم ندیدهاند.
در مورد جنس روابط بین شخصیتها و رعایت حد و حدودها، سابقه حامد عنقا به عنوان سازنده اثر کاملا مشخص است. روابط عاطفی و عاشقانه در تمامی آثار او بر پایهی رعایت مسائل عرفی، شرعی و حتی قانونی بوده و سکانسهای معروفی هم درباره رعایت این خطوط و حریمها در پربینندهترین آثارش از جمله “پدر”، “آقازاده” و «گناه فرشته» وجود دارد که در زمان خود بین مردم خیلی دیده و اصطلاحا ترند و وایرال شدند. پس بسیار بعید است که این سریال مشکلی از این باب داشته باشد چرا که فارغ از قوانین و خطوط قرمز، عنقا علی الظاهر خود نیز آدم متشرعی است در این مسائل.
میماند مسئله مربوط به شخصیت حاج ابراهیم. آنچه در قسمت یک سریال میبینیم، حاج ابراهیم شخصیت ظاهرالصلاح و تاجر متمول و پرنفوذی است که به نظر با آدمهای سرشناسی حشر و نشر دارد و عماد به عنوان وکیلی جاه طلب دوست دارد از نفوذ او برای انجام معاملهای بزرگ استفاده کند.
در قسمت یک حاج ابراهیم سه سکانس مهم دارد که هر کدام بخشی از شخصیت او را توضیح میدهد. مکالمه صبحگاهی با پسر امروزیاش اسماعیل که در آن حسابی از مدل تیپ و زندگی پسرش شاکی است و او را به نوعی مایه ننگ خود میداند، مکالمهاش با عماد بر سر اینکه خاطرخواه منشی عماد شده و تاکید زیادش بر رابطه شرعی و عرفی و مکالمه اش با یلدا منشی عماد در قراری شبانگاهی که میخواهد خود را به او عرضه کند. قراری که در آن حاج ابراهیم ابتدا از ازدواج و عاشقیت حرف میزند، اما وقتی یلدا دست رد به سینه اش میزند تازه روی و خوی اصلی اش را نمایان میکند.
احتمالا عنقا در «بدنام» با خلق شخصیت ابراهیم جدیتر از همیشه روی مسئله ریاکاری دست گذاشته و این دست گذاشتن ممکن است به مذاق خیلیها که نانشان را در این مملکت از همین راه ریاکاری درمیآورند، و اتفاقا بعضی هایشان مثل همین حاج ابراهیم به وقتش چنگ و دندان هم نشان میدهند، خوش نیامده باشد؛ و بعید نیست قسمت اول «بدنام» این آلارم را به آن طبقه داده باشد که بخشی از سریال تظاهر و ریاکاری در جامعه را هدف گرفته است
کمااینکه در زمان پخش «آقازاده» که مهمترین سریال ساخته شده در حوزه فسادهای اقتصادی و آقازاده گی مدرن در سالهای اخیر بود و موج زیادی در زمان پخش بین مردم و مسئولان ایجاد کرد، در صف منتقدانش پر بود از کسانی که بعدها یا خود سر از دادگاههای اقتصادی درآوردند یا در مذمت و حیرت از تعدد این دادگاهها و چهرههایی که به عنوان فاسد اقتصادی به دادگاهها میرفتند، یادداشت مینوشتند.
منبع/فرارو