در گوشهای از برلین، نمایشگاهی برگزار میشود که بازدیدکنندگان را میان شگفتی و وحشت سرگردان کرده است. چند ربات چهارپا با چهرههایی که به طرز عجیبی شبیه ایلان ماسک و مارک زاکربرگ هستند، در فضا حرکت میکنند، به اطرافیان خیره میشوند و حتی برخی از آنها را دنبال میکنند.
این رباتهای سگنما که در قالب یک اینستالیشن هنری خلق شدهاند، طوری برنامهریزی شدهاند که واکنشهایی دوگانه را برانگیزند. از یک سو شکل ظاهری و حرکات فنی آنها کنجکاوی برمیانگیزد و از سوی دیگر، حس تعقیب شدن و مواجهه با چهرههای قدرتمند در کالبدی غیرانسانی، ناآرامی و حتی ترس ایجاد میکند.
ایده اصلی این اثر، نقدی است بر سلطه روزافزون چهرههای شاخص دنیای فناوری. این رباتها بازتابی از فرهنگی هستند که در آن اینفلوئنسرها و مدیران ارشد شرکتهای بزرگ، بیش از هر زمان دیگری بر افکار عمومی و زیست دیجیتال مردم تأثیر میگذارند. ترکیب بدن ماشینی و صورتی آشنا، مرز میان انسان، فناوری و واقعیت را کمرنگ کرده و بازدیدکنندگان را وادار میکند به این سؤال فکر کنند که چه زمانی ابزارهای فناوری به موجوداتی فراتر از کنترل بشر تبدیل خواهند شد.
برخی از حاضران در این نمایشگاه، تجربه خود را «جالب اما نگرانکننده» توصیف کردهاند. گروهی دیگر آن را هشداری برای آینده میدانند؛ آیندهای که در آن سایه سنگین فناوری و صاحبانش، لحظهای از زندگی روزمره انسانها کنار نمیرود.