اگر یک نام در سال ۲۰۲۶ بر سینمای جهان سایه انداخته باشد، آن نام ساندرا هولر است. این بازیگر توانمند آلمانی که پس از موفقیتهای «آناتومی یک سقوط» به یک ستاره بینالمللی تبدیل شده، با دریافت خرس نقرهای بهترین بازیگر نقش اول برای فیلم «رُز» (Rose)، جایگاه خود را به عنوان ملکه جدید سینمای اروپا تثبیت کرد. هولر در این فیلم به کارگردانی مارکوس شلاینزر، نقشی چالشبرانگیز و «سیال از نظر جنسیتی» را ایفا میکند؛ زنی در قرن هفدهم میلادی در روستاهای آلمان که برای بقا و فرار از محدودیتها، خود را به عنوان یک مرد معرفی میکند.
درخشش بزرگان در «ملکه در دریا» و جوایز کارگردانی
یکی از احساسیترین لحظات مراسم، اهدای جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل به دو اسطوره بازیگری بریتانیا، آنا کالدر-مارشال و تام کورتنی بود. این دو در فیلم «ملکه در دریا» (Queen at Sea) به کارگردانی لنس همر، نقش زوج سالخوردهای را بازی میکنند که با بیماری زوال عقل دست و پنجه نرم میکنند. بازی خیرهکننده آنها علاوه بر این جایزه، جایزه ویژه هیئت داوران را نیز برای فیلم به ارمغان آورد. در بخش کارگردانی نیز، گرانت گی برای فیلم بیوگرافی و متفاوت خود درباره «بیل ایوانز»، نوازنده افسانهای جاز، با نام «همه بیل ایوانز را دوست دارند»، خرس نقرهای بهترین کارگردانی را دریافت کرد. این فیلم با ساختار تکهتکهاش، تراژدی زندگی این هنرمند پس از مرگ نوازنده باسش را به شکلی شاعرانه به تصویر میکشد.
لیست نهایی برندگان اصلی برلیناله ۲۰۲۶:
جایزه | برنده | فیلم |
خرس طلایی بهترین فیلم | ایلکر چاتاک | Yellow Letters |
جایزه بزرگ هیئت داوران (نقره) | امین آلپر | Salvation |
جایزه هیئت داوران (نقره) | لنس همر | Queen at Sea |
بهترین کارگردانی | گرانت گی | Everyone Digs Bill Evans |
بهترین بازیگر نقش اول | ساندرا هولر | Rose |
بهترین بازیگر نقش مکمل | آنا کالدر-مارشال و تام کورتنی | Queen at Sea |
بهترین فیلمنامه | ژنویو دولود-د سل | Nina Roza |
دستاورد هنری فوقالعاده | آنا فیچ | Yo (Love Is a Rebellious Bird) |
ساندرا هولر اکنون با این جایزه در جیب، خود را برای جهش بزرگ به هالیوود آماده میکند؛ او قرار است به زودی در فیلم «دیگر» (Digger) در کنار تام کروز و در پروژه علمی-تخیلی «پروژه هایل مری» (Project Hail Mary) در کنار رایان گاسلینگ ظاهر شود. اختتامیه برلیناله ۲۰۲۶ ثابت کرد که سینما همچنان میتواند همزمان هم به غایت هنری باشد و هم به شدت سیاسی؛ جایی که «امید و عشق» در میانهی بیانیههای تند و نقدهای تند و تیز، راه خود را به سوی مخاطب پیدا میکنند.
