فیلم «کمک بفرستید» نه تنها بازگشت سم ریمی به فرم ایدهآل است، بلکه ویترینی برای درخشش دو ستاره اصلی آن، ریچل مکآدامز و دیلن اوبراین محسوب میشود. در نقدهای منتشر شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶، شیمی سمی و پرتنش میان این دو بازیگر به عنوان یکی از نقاط قوت اصلی فیلم ستایش شده است. داستان فیلمنامه که توسط دیمین شانون و مارک سویفت (نویسندگان فردی علیه جیسون) نوشته شده، بستری را فراهم کرده تا تماشاگران شاهد تغییر موازنه قدرت در یک رابطه کاری سمی باشند.
مکآدامز نقش لیندا را بازی میکند؛ زنی که تمام عمرش را با تماشای برنامه تلویزیونی «بازمانده» (Survivor) گذرانده و دانش تئوری زیادی درباره بقا دارد، اما در محیط کار همیشه توسط رئیسش تحقیر شده است. در مقابل، اوبراین نقش بردلی، یک «آقازاده» (Nepo Baby) متکبر را ایفا میکند که جایگاهش را تنها مدیون پدرش است. وقتی هواپیمای آنها در مسیر یک سفر کاری سقوط میکند، جزیره به میدان نبردی تبدیل میشود که در آن عناوین شغلی هیچ معنایی ندارند و مهارت واقعی حرف اول را میزند.
منتقدان صحنههایی را که در آن لیندا با استفاده از مهارتهایش کنترل اوضاع را به دست میگیرد و بردلیِ ناتوان و زخمی را به چالش میکشد، "لذتبخش و سادیستیک" توصیف کردهاند. ریمی با استفاده از تکنیکهای خاص خود—زوایای دوربین کج، زومهای سریع و طراحی صدای اغراقآمیز—تنش روانشناختی بین این دو را به اوج رسانده است. یکی از منتقدان نوشته است: «دیدن ریچل مکآدامز که با چهرهای خونآلود و خندهای جنونآمیز، رئیسش را وادار به اطاعت میکند، یکی از بهترین لحظات سینمایی سال است.»
علاوه بر بازیگران، جلوههای ویژه میدانی و گریمهای مربوط به جراحات نیز مورد تحسین قرار گرفتهاند. ریمی که استاد خلق صحنههای چندشآور (Gore) است، در این فیلم نیز دریغ نکرده و صحنههایی از جراحیهای ابتدایی و نبرد با حیوانات وحشی را با جزئیات دقیق به تصویر کشیده است. «کمک بفرستید» ثابت میکند که یک فیلم بقا میتواند همزمان ترسناک، خندهدار و دارای نقدهای تند اجتماعی درباره سرمایهداری و محیطهای کاری مدرن باشد.
