سال ۲۰۲۶ برای تام کروز سالی متفاوت است. ستاره‌ای که در یک دهه گذشته نامش با فرنچایزهای میلیاردی و اکشن‌های نفس‌گیر مثل مأموریت غیرممکن و تاپ گان: ماوریک گره خورده بود، حالا با فیلم «دیگر» (Digger) چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای به سمت سینمای مولف و هنری (Prestige Cinema) داشته است. همکاری او با آلخاندرو گونزالس ایناریتو، کارگردان برنده چند جایزه اسکار، یادآور دورانی است که کروز با کارگردانانی همچون استنلی کوبریک (چشمان کاملاً بسته) و پل توماس اندرسون (مگنولیا) همکاری می‌کرد.
ریز احمد، هم‌بازی کروز در این فیلم، در مصاحبه اخیر خود تأیید کرد که کروز با همان جدیتی که از هواپیما می‌پرد، در صحنه‌های دراماتیک و کمدی این فیلم نیز ظاهر شده است. این فیلم اولین پروژه کاملاً اورجینال تام کروز در سال‌های اخیر است و نشان می‌دهد که او در دهه هفتم زندگی‌اش، دوباره به دنبال به چالش کشیدن توانایی‌های بازیگری خود و شاید کسب جایزه اسکاری است که سال‌ها از او دریغ شده است.
تحلیلگران سینما معتقدند که ترکیب کروز و ایناریتو، یک "ترکیب مرگبار" و برنده است. ایناریتو که با بردمن مهارت خود را در کمدی سیاه ثابت کرده و با از گور برخاسته توانایی‌اش در خلق فضاهای حماسی را نشان داده، حالا فیلمی ساخته که ددلاین (Deadline) آن را "یک کمدی با ابعاد فاجعه‌بار" توصیف کرده است. کروز در نقش شخصیت اصلی، «دیگر راکول»، ظاهر می‌شود و به نظر می‌رسد نقشی پیچیده و متفاوت از قهرمانان بی‌نقص اکشن‌هایش دارد.
ریز احمد اشاره کرد که سبک کاری ایناریتو شامل برداشت‌های متعدد و وسواس روی جزئیات است. برای تام کروز که تجربه همکاری فرسایشی با کوبریک را در کارنامه دارد (پروژه‌ای که فیلمبرداری آن بیش از یک سال طول کشید)، این فضا غریبه نیست. اما این بار، او باید در قالب یک کمدی سیاه، جنبه‌هایی از طنز و آسیب‌پذیری را به نمایش بگذارد که سال‌هاست از او ندیده‌ایم. حضور بازیگران قدرتمندی همچون ساندرا هولر (ستاره آناتومی یک سقوط) و جسی پلمونز در کنار کروز، گواهی بر این است که «دیگر» صرفاً یک فیلم ستاره‌محور نیست، بلکه یک اثر گروهی (Ensemble) سنگین است که قصد دارد در فصل جوایز ۲۰۲۶-۲۰۲۷ طوفان به پا کند. کروز با این فیلم قمار بزرگی کرده است؛ قماری که نشان می‌دهد او هنوز هم تشنه تایید هنری است، نه فقط موفقیت تجاری.