سینما در سال ۲۰۲۵ شاهد فراز و نشیبهای زیادی بود، اما دره عمیق کیفیت در برخی آثار چنان هولناک بود که نمیتوان از آنها چشمپوشی کرد. منتقدین سینمایی امسال را سالی پر از «سوءاستفاده سینمایی» نامیدهاند؛ جایی که نامهای بزرگ پشت دوربین و جلوی آن، آثاری را تحویل دادند که هدفشان تنها سرقت پول و سلامت روان بینندگان بود. گزارش جدید فندوموایر، ۱۰ شکست بزرگ سال را رتبهبندی کرده است که در آن نام استودیوهای بزرگی چون لاینزگیت و یونیورسال به چشم میخورد.
در این فهرست، شاهد حضور عجیب اسطورههایی مثل رابرت دنیرو و سیلوستر استالونه در فیلمهایی هستیم که حتی استانداردهای اولیه سینما را رعایت نکردهاند. اما شاید ناامیدکنندهترین نام، مل گیبسون باشد که با فیلم جدیدش، پایینترین نقطه لیست را از آن خود کرده است. این لیست هشداری است برای کسانی که هنوز قصد تماشای این آثار را دارند.
ردهبندی ضعیفترین فیلمهای سال ۲۰۲۵:
۱. Flight Risk (ریسک پرواز): ساخته مل گیبسون که عنوان «بدترین فیلم سال» را یدک میکشد. فیلمی که به نظر میرسد هجویهای مخفی بر وضعیت بد هالیوود است، اما در واقع فقط یک اثر مشتق شده و بدون هیچ دستاوردی است.
۲. War of the Worlds (جنگ دنیاها): اقتباسی با بازی آیس کیوب که منتقدان و تماشاگران را در نفرت از خود متحد کرد. تغییرات داستانی احمقانه و تبلیغات محصول گستاخانه، آن را به یک فاجعه تبدیل کرد.
۳. Hurry Up Tomorrow (عجله کن فردا): تلاش سینمایی د ویکند (The Weeknd) که کارگردان بااستعدادی مثل تری ادوارد شالتز را هم با خود به قعر برد. فیلمی که بوی خودشیفتگی میدهد.
۴. Tin Soldier (سرباز حلبی): اکشنی بیسر و ته که ستارگانش را در هزارتویی بدون خروجی گیر انداخته است. حضور دنیرو در این فیلم چیزی جز شرمساری نیست.
۵. Alarum (آلارم): همکاری استالونه و اسکات ایستوود در فیلمی که دیالوگهایش مکانیکی است و تنها برای پر کردن آرشیو سرویسهای استریم ساخته شده است.
۶. Love Hurts (عشق آسیب میزند): فیلمی که تماشایش مثل یک آزمایش اطاعت دردناک است. کاراکترها مقوایی و اکشنها پر از پرکننده و تکرار هستند.
۷. Smurfs (اسمرفها): انیمیشنی که صدای کودکان را هم درآورد. فیلمنامهای که با روش «هرچه دم دستت است اضافه کن» نوشته شده و فاقد هرگونه طنز هوشمندانه است.
۸. Bride Hard (عروس جانسخت): سیمون وست کمدی اکشنی ساخته که جاستین هارتلی را به عنوان یک جذاب بیعرضه هدر میدهد و حتی به استانداردهای پایین فیلمهای کوین جیمز هم نمیرسد.
۹. Now You See Me: Now You Don’t: نمایشی پر زرق و برق اما توخالی که هیچ تعلیقی ندارد و پیچش داستانی پایانش شبیه به کلاهبرداری است.
۱۰. Madea’s Destination Wedding / Ice Road: Vengeance: تایلر پری با یک فیلم خستهکننده دیگر بازگشته و لیام نیسون با دنبالهای مضحک، ژانر «نوار نیسون» را به ابتذال کشانده است.