از دست دادن ناگهانی شغل و نگرانیِ تأمین هزینههای زندگی، یکی از اصلیترین دغدغههای کارگران است؛ بهخصوص در دورههایی که تعدیل نیرو و تعطیلی کارگاهها بیشتر میشود و «مقرری بیمه بیکاری» تنها پشتوانه موقت خانوادههاست.
به گزارش پلازا، بر اساس ضوابط اعلامشده، نحوه محاسبه مقرری بیمه بیکاری در سال ۱۴۰۵ به این شکل است:
طبق قانون، مقرری روزانه بیمه بیکاری برابر است با ۵۵ درصد متوسط مزد، حقوق یا کارمزد روزانه فرد بیمهشده.
برای افرادی که متأهل هستند یا افراد تحت تکفل دارند، مبلغ مقرری افزایش پیدا میکند؛ به این صورت که به ازای هر فرد تحت تکفل (حداکثر تا ۴ نفر)، ۱۰ درصد حداقل دستمزد همان سال به مقرری فرد اضافه میشود.
در محاسبه «متوسط مزد»، مبنا مجموع دریافتیهای مشمول کسر حق بیمه در ۹۰ روز آخر قبل از بیکار شدن است. این مبلغ بر تعداد روزهای کارکرد در همان سه ماه تقسیم میشود تا متوسط مزد روزانه به دست آید.
قانون همچنین برای پرداخت بیمه بیکاری کف و سقف تعیین کرده است:
کف پرداختی این است که مجموع مقرری تحت هیچ شرایطی نباید از حداقل دستمزد سال ۱۴۰۵ کمتر باشد.
سقف پرداختی نیز نباید بیش از ۸۰ درصد متوسط مزد یا حقوق قبلی فرد شود.
با توجه به این محدودیتها، کارگران حداقلبگیر (کسانی که حقوق پایهشان حداقل دستمزد است) نگران فرمول ۵۵ درصدی نیستند؛ چون در نهایت، مقرری بیمه بیکاری آنها کمتر از حداقل دستمزد سال ۱۴۰۵ نخواهد شد و عملاً همان حداقل حقوق را دریافت میکنند.