حقیقت در اعماق معدن؛ واکاوی تاریخ و سبک بصری در دنباله ولفرام

تیم پلازا - انتشار: 28 بهمن 1404 19:15
ز.م مطالعه: 2 دقیقه
-

فیلم «ولفرام» که قرار است در ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ در سینماهای استرالیا اکران شود، پیش از آن در جشنواره برلین ۲۰۲۶ به عنوان یکی از بخت‌های اصلی دریافت خرس طلایی معرفی شد. وارویک تورنتون که هم کارگردان و هم مدیر فیلم‌برداری این اثر است، از تجربیات شخصی و تاریخ خانوادگی خود و نویسنده همکارش، دیوید ترانتر، برای خلق این اثر الهام گرفته است. او در مصاحبه‌ای اعلام کرد: «مادر بزرگ من و دخترانش در معادن "هاچس کریک" برای سفیدپوستان کار می‌کردند؛ حالا وقت آن رسیده بود که این حقیقت را در قالب فیلمی به نام ولفرام به گوش جهان برسانم.» این پیوند شخصی با داستان، باعث شده تا فیلم حسی از اصالت و درد واقعی را منتقل کند که در فیلم‌های مشابه کمتر دیده می‌شود.

از نظر فنی، «ولفرام» یک شاهکار بصری در سبک «وسترن گوشت و پای» (Meat Pie Western) است. تورنتون با استفاده از لنزهای قدیمی و رنگ‌بندی‌های تند، تضاد میان آسمان آبی درخشان و شن‌های نارنجی سوزان استرالیا را به رخ می‌کشد. در این فیلم، طبیعت تنها یک پس‌زمینه نیست، بلکه خود یکی از شخصیت‌های اصلی و بی‌رحم داستان است. حضور حشرات، مگس‌ها و لاشه حیوانات در شهر کوچک و دورافتاده، فضایی را خلق کرده که یادآور فیلم‌های فرقه-کلاسیک استرالیایی مثل «بیدار شدن در وحشت» (Wake in Fright) است. اما آنچه ولفرام را متفاوت می‌کند، رویکرد انسانی تورنتون به شخصیت‌های زیردست است. او برخلاف وسترن‌های سنتی، کلام آخر را به بومیان و کسانی می‌دهد که در طول تاریخ نادیده گرفته شده‌اند.

بخش دیگری از جذابیت فیلم، حضور شخصیت‌های چینی به عنوان پیشگامان معدن‌کاری در استرالیا است. جیسون چونگ در نقش «ژانگ» و فردیناند هوانگ در نقش «شی»، لایه‌ای از تاریخ استرالیا را نشان می‌دهند که در سینمای هالیوود کاملاً نادیده گرفته شده است. شخصیت شی که در لحظات خطر از هنرهای رزمی استفاده می‌کند، ادای احترامی به سبک «اسپاگتی وسترن» و فیلم‌هایی مثل «شانگهای جو» (Shanghai Joe) است. این ترکیب ژانرها، ولفرام را از یک درام تاریخی صرف خارج کرده و به یک اثر هیجان‌انگیز و عامه‌پسند تبدیل کرده است. در نهایت، «ولفرام» داستانی درباره خانواده است؛ مادری که تسلیم نمی‌شود و کودکانی که برای آزادی می‌جنگند. پایان‌بندی هوشمندانه فیلم، تمام قطعات پازل را به شکلی کنار هم می‌چیند که مخاطب را با حسی از رضایت و در عین حال تأمل در تاریخ، از سالن سینما خارج می‌کند. طبق پیش‌بینی‌ها، این فیلم پس از موفقیت در برلین، اکران جهانی گسترده‌ای را در پلتفرم‌های استریم تجربه خواهد کرد.

دیدگاه های کاربران
هیچ دیدگاهی موجود نیست