با پخش دومین قسمت از سریال «شوالیه هفت پادشاهی»، منتقدان و طرفداران به اتفاق آرا بر یک نکته توافق دارند: انتخاب بازیگران اصلی، نقطه قوت بی چون و چرای این مجموعه است. پیتر کلافی در نقش «دانک» و دکستر سول انسل در نقش «اگ»، شیمی و رابطهای را خلق کردهاند که یادآور بهترین زوجهای هنری تاریخ تلویزیون است. در اپیزود «گوشت نمکسود سفت»، این رابطه عمیقتر و پیچیدهتر میشود.
پیتر کلافی توانسته تعادل ظریفی میان فیزیک بدنی تنومند و روحیهای لطیف و سادهلوح برقرار کند. دانک شخصیتی است که تمام عمرش او را "کندذهن" و "احمق" خطاب کردهاند. در این قسمت نیز از پسر اصطبلدار تا بانو گوین، همه او را تحقیر میکنند. اما کلافی با بازی خود نشان میدهد که دانک شاید باهوشترین فرد اتاق نباشد، اما «خرد» و «مهربانی» ذاتی دارد که در وستروس کالایی نایاب است. صحنههایی که او با اسبها رفتار میکند یا تلاشش برای انتخاب نشان (Sigil) روی سپرش، اوج معصومیت و دوستداشتنی بودن او را به تصویر میکشد.
در مقابل، دکستر سول انسل در نقش اگ، بازیگری فراتر از سن خود ارائه میدهد. اگ در این اپیزود رفتارهای مشکوکی دارد؛ او وقتی کاروان خاندان تارگرین وارد شهر میشود، به سرعت پنهان میشود و اطلاعاتی درباره خاندانهای بزرگ وستروس دارد که یک پسر عادی نباید بداند. انسل با هوشمندی تمام، این رازآلودگی را با شیطنتهای کودکانهاش ترکیب میکند. صحنهای که او به دانک در طراحی نشان درخت نارون و ستاره دنبالهدار کمک میکند، یکی از شیرینترین لحظات سریال تا به امروز است.
رابطه این دو نفر در این اپیزود، موتور محرک داستان است. وقتی دانک ناامید میشود و احساس میکند هیچ شانسی در برابر اشراف ندارد، این اگ است که با طعنهها و حمایتهایش او را به جلو هل میدهد. دیالوگهای رد و بدل شده میان آنها، به ویژه وقتی اگ در برابر اعتراف دانک به "کندذهن بودن" واکنش نشان میدهد، لایههایی از طنز و صمیمیت را به فضایی که معمولاً در آثار جرج آر. آر. مارتین تیره و تار است، اضافه میکند. منتقدان معتقدند که اگرچه زرق و برق اژدهایان در این سریال کمتر است، اما گرمای رابطه این دو شخصیت، جای خالی هر جادویی را پر کرده است.
