مارک دارا، مدیر سابق مجموعه دراگون ایج، می‌گوید بسیاری از پیشنهادهایش در جریان توسعه نسخه The Veilguard مورد توجه سازندگان قرار نگرفت. او این تجربه مشاوره را ناامیدکننده توصیف کرده و از مواردی گفته است که پیشنهادهایش تنها پس از تکرار از سوی افراد دیگر پذیرفته شدند.
به گزارش Gamesradar، مارک دارا (Mark Darrah)، مدیر سابق مجموعه Dragon Age، در گفت‌وگویی تازه درباره تجربه همکاری خود با استودیو BioWare در جریان توسعه بازی Dragon Age: The Veilguard صحبت کرده است. او می‌گوید با وجود ارائه پیشنهادهای متعدد برای بهبود بازی، بخش قابل‌توجهی از توصیه‌هایش از سوی تیم توسعه پذیرفته نشدند.
دارا در مصاحبه با وب‌سایت Eldorado.gg توضیح داد که بارها پیشنهادهایی را برای پروژه مطرح کرده، اما سازندگان به آن‌ها توجهی نکرده‌اند. به گفته او، حتی در برخی موارد گروه دیگری که در پروژه مشارکت داشته، دقیقا همان پیشنهاد را مطرح کرده و درنهایت تیم توسعه آن را پذیرفته است. این اتفاق از نگاه مدیر سابق مجموعه تجربه‌ای ناامیدکننده بوده است.
نقش محدود دارا در توسعه ویلگارد
دارا در سال ۲۰۲۱ بایوور را ترک کرد و در مراحل پایانی توسعه ویلگارد به‌عنوان مشاور مستقل با این استودیو همکاری داشت. او برخلاف دوران مدیریت خود در مجموعه دراگون ایج، در جایگاه یکی از مدیران اصلی پروژه فعالیت نمی‌کرد و اختیار مستقیمی برای تعیین مسیر توسعه بازی نداشت.
همین جایگاه باعث می‌شد تصمیم‌گیری نهایی درباره پیشنهادهای او در اختیار اعضای اصلی تیم توسعه باشد. بنابراین، سازندگان می‌توانستند توصیه‌های مشاوران را بررسی کنند و درصورت تمایل از آن‌ها صرف‌نظر کنند. بااین‌حال، روایت دارا نشان می‌دهد که اختلاف‌نظرها گاهی فراتر از تفاوت دیدگاه‌های معمول میان اعضای یک تیم بوده است.
دیدگاه دارا درباره مسیر مجموعه دراگون ایج
این نخستین باری نیست که دارا درباره مشکلات مجموعه دراگون ایج و تصمیم‌های مدیریتی بایوور اظهارنظر می‌کند. او پیش‌تر معتقد بود تمایل این استودیو به ساخت بازی‌های نقش‌آفرینی ساده‌تر و دسترس‌پذیرتر، مانع از آن شده است که دراگون ایج به موفقیتی در ابعاد بازی Baldur's Gate 3 دست پیدا کند.
از نگاه او، تمرکز بیش از حد بر ساده‌سازی تجربه بازی می‌تواند بخشی از ویژگی‌هایی را که طرفداران قدیمی مجموعه به آن علاقه دارند، کم‌رنگ کند. این دیدگاه با انتقادهای برخی بازیکنان از روایت داستانی و نحوه نگارش شخصیت‌ها در ویلگارد هم‌پوشانی دارد؛ هرچند نمی‌توان تمام انتقادهای واردشده به بازی را صرفا به تصمیم‌های توسعه‌دهندگان یا نبود توجه به توصیه‌های مشاوران نسبت داد.
تجربه مارک دارا نشان می‌دهد که حضور مشاوران باسابقه لزوما به معنای تاثیرگذاری پیشنهادهای آن‌ها بر روند توسعه یک بازی نیست. بااین‌حال، نمی‌توان مشکلات ویلگارد را تنها به نادیده گرفته شدن توصیه‌های یک فرد نسبت داد؛ زیرا کیفیت نهایی یک بازی حاصل مجموعه‌ای از تصمیم‌های طراحی، نویسندگی و مدیریتی است. آنچه اهمیت دارد، بررسی این موضوع است که بایوور تا چه اندازه توانسته میان حفظ هویت قدیمی دراگون ایج و تغییر سلیقه مخاطبان تعادل برقرار کند.