خبر تلخ درگذشت سیروس ابراهیمزاده، هنرمند پیشکسوت و صاحب لحن و آهنگی متمایز در بازیگری، در شرایطی جامعه هنری و دوستداران فرهنگ را داغدار کرد که این چهره برجسته سالهای پایانی عمر خود را در خلوت، سکوت و دور از مرزهای ایران گذرانده بود؛ با این وجود، به گفته دوستان و نزدیکانش، شعله عشق به میطن و دلتنگی برای خاک ایران هیچگاه در دل او خاموش نشد و اکنون با پرواز ابدی این هنرمند در دیار غربت، چالشهای مربوط به شرایط پروازی و اداری، بازگرداندن پیکر وی به کشور را در هالهای از ابهام قرار داده است.
به گزارش پلازا، این هنرمند فقید که متولد سال ۱۳۱۶ در اردبیل بود، پشتوانه تحصیلی غنی شامل کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران و مدارک تخصصی تئاتر و موسیقی از انگلستان داشت؛ مسیری که او را به یکی از چهرههای چندبعدی فرهنگ تبدیل کرد که علاوه بر بازیگری در تئاتر، سینما و تلویزیون، در عرصههای ترجمه، نمایشنامهنویسی و شاعری نیز قلم میزد. نخستین گام جدی او در سینما با بازی در فیلم خاطرهانگیز «حسن کچل» به کارگردانی علی حاتمی در سال ۱۳۴۶ برداشته شد و پس از آن با حضور در آثار شاخصی چون «ستارخان»، «کمالالملک»، «چهره»، «مومیایی ۳»، «مسافر ری»، «شمعی در باد»، «مکس» و «ساختمان پزشکان»، گنجینهای از نقشآفرینیهای ماندگار را به یادگار گذاشت.
از تجلیل در خانه سینما تا حسرت خاک وطن
سیروس ابراهیمزاده در سال ۱۳۹۶ و در جریان برگزاری نوزدهمین جشن خانه سینما، به پاس سالها تلاش و خلق آثار ارزشمند مورد تقدیر قرار گرفت؛ او در آن آیین طی سخنرانی تأثیرگذاری، با اشاره به سختی مسیر هنر و ارزش مروری بر دوران سپریشده، تأکید کرده بود که سینمای ایران پرچمدار بازشناساندن فرهنگ غنی اجتماعی کشور است و تاریخ معاصر ایران وامدار این هنر اصیل است. حضور در مجموعههای تلویزیونی پرمخاطبی نظیر «تنهاترین سردار»، «ولایت عشق»، «کاکتوس»، «آرایشگاه زیبا» و «حس سوم» نیز بخش دیگری از دین این هنرمند به مخاطبان ایرانی بود.
اکنون در میان اندوه فراوان اهالی فرهنگ، خانواده و دوستداران این هنرمند چشمانتظار تصمیمگیری نهایی مراجع مربوطه برای رفع موانع پروازی و اداری هستند تا شاید آرزوی دیرینه سیروس ابراهیمزاده برای آرمیدن در خاک زادگاهش محقق شود؛ اخبار تکمیلی پیرامون زمان و نحوه برگزاری مراسم تشییع و یادبود این چهره فقید متعاقباً اعلام خواهد شد.