انقلاب وحشت و اتمسفر؛ چگونه بازی‌های سال ۲۰۲۶ مرز بین واقعیت و کابوس را محو می‌کنند؟

تیم پلازا - انتشار: 6 بهمن 1404 10:44
ز.م مطالعه: 2 دقیقه
-

سال ۲۰۲۶ به نقطه عطفی برای بازی‌های اول‌شخص تبدیل شده است؛ سالی که در آن سازندگان دیگر به گرافیک واقع‌گرایانه بسنده نمی‌کنند، بلکه به دنبال تسخیر ذهن مخاطب از طریق «غوطه‌وری مطلق» هستند. در میان لیست بلندبالای عناوین مورد انتظار، ژانر وحشت و تریلرهای روان‌شناختی بیشترین بهره را از این رویکرد برده‌اند. سردمدار این جریان، بازی مرموز ONTOS است. این اثر که توسط استودیوی افسانه‌ای Frictional Games (خالق SOMA و Amnesia) ساخته شده، بازیکنان را به هتلی عظیم در کره ماه می‌برد. برخلاف بازی‌های ترسناک معمولی که بر جامپ‌اسکر تکیه دارند، ONTOS با استفاده از اتمسفر خفقان‌آور علمی-تخیلی و روایتی که به آرامی کشف می‌شود، وعده داده است که استاندارد جدیدی در وحشت روان‌شناختی ایجاد کند.

اما اگر به دنبال وحشتی ملموس‌تر و چندش‌آورتر هستید، بازی ILL تعریف جدیدی از واژه «گروتسک» ارائه می‌دهد. این بازی با تکیه بر فیزیک واقع‌گرایانه در مبارزات و طراحی موجوداتی که تغییر شکل می‌دهند، حسی از ناامنی دائمی را به بازیکن منتقل می‌کند. در ILL، هر گلوله و هر ضربه وزن دارد و دشمنان رفتاری غیرقابل پیش‌بینی از خود نشان می‌دهند که مرز بین بازی و یک کابوس زنده را از بین می‌برد. در سوی دیگر طیف وحشت، بازی Subliminal قرار دارد که با الهام از فضاهای لیمینال (Liminal Spaces) و پازل‌های پرسپکتیوی، ترسی زیرپوستی را بدون نیاز به هیولا ایجاد می‌کند. نورپردازی خلاقانه و محیط‌های آشنا اما غریب، بازیکن را در پارانویایی دائمی نگه می‌دارد.

در کنار این عناوین ترسناک، بازی WILL: Follow The Light با استفاده از قدرت موتور گرافیکی آنریل انجین ۵، انزوای یک نگهبان فانوس دریایی را در دریاهای یخ‌زده شمالی به تصویر می‌کشد. حس تنهایی در طبیعت وحشی و اقیانوس بی‌رحم، نوعی دیگر از غوطه‌وری است که این بازی روی آن شرط بسته است. البته این موج از اتمسفرسازی تنها به وحشت محدود نمی‌شود. بازی‌های شوتر و اکشن نیز وارد این وادی شده‌اند. بازی Active Matter با محیط‌های تغییرشکل‌دهنده و نبردهای PvPvE که در آن قوانین فیزیک به چالش کشیده می‌شود، تجربه‌ای فراواقعی ارائه می‌دهد. همچنین Hell Let Loose: Vietnam با شبیه‌سازی دقیق جنگل‌های ویتنام و نبردهای تاکتیکی، Defect با محیط‌های سایبرپانکی کلاستروفوبیک، و NEO BERLIN 2087 با گرافیک خیره‌کننده نئو-نوآر خود، همگی تلاش دارند بازیکن را در دنیاهای خود غرق کنند.

حتی بازی‌های مستقل‌تری مانند Project Shadowglass با ترکیب پیکسل‌آرت و محیط‌های سه‌بعدی واکنش‌گرا، و Supreme Experiment با سبک فیلم تعاملی و المان‌های سایبرپانک-فولکلور، نشان می‌دهند که غوطه‌وری تنها مختص بازی‌های تریپل-ای (AAA) نیست. در سال ۲۰۲۶، مهم نیست که شما در حال فرار از هیولاها در ماه هستید یا در حال نبرد در ویتنام؛ هدف نهایی سازندگان این است که فراموش کنید یک کنترلر در دست دارید.

دیدگاه های کاربران
هیچ دیدگاهی موجود نیست