مصطفی رجبی مشهدی، معاون برق و انرژی وزارت نیرو، با تشریح وضعیت بحرانی شبکه برق، پایان خاموشیهای برنامهریزیشده را مشروط به کاهش تقاضای شبکه به کمتر از ۶۷ هزار مگاوات دانست.
به گزارش پلازا، در حالی که شهروندان در مناطق مختلف کشور با قطعیهای مداوم مواجهاند، وزارت نیرو هنوز تاریخ دقیقی برای توقف این محدودیتها اعلام نکرده و تحقق آن را مستقیماً به کاهش دما و مدیریت مصرف از سوی مشترکان گره زده است. طبق آمارهای اخیر، تقاضای شبکه همچنان از مرز ۷۱ هزار مگاوات فراتر میرود که این فاصله تا سطح هدفگذاری شده، فشار مضاعفی را بر تولید و توزیع نیروگاهها تحمیل کرده است.
چرا تفاوت مدت خاموشی در تهران و شهرستانها معنادار است؟
یکی از چالشهای اصلی افکار عمومی، ناهمسانی در اعمال خاموشیهاست. در حالی که بسیاری از مشترکان تهرانی از قطعیهای حدود دو ساعته خبر میدهند، مدت این قطعیها در برخی شهرستانها به مراتب طولانیتر است. مسئولان وزارت نیرو علت این تفاوت را ساختار فنی شبکه توزیع پایتخت میدانند؛ به طوری که حدود ۴۰ درصد از فیدرهای تهران در دسته «خطوط حساس» جای دارند. اتصال بیمارستانها، مراکز درمانی، ایستگاههای پمپاژ آب و زیرساختهای حیاتی به این خطوط، سبب شده است تا اعمال محدودیت در آنها با اولویت حفاظتی کمتری انجام شود.
چرا با غروب خورشید، فشار بر شبکه کاهش نمییابد؟
برخلاف تصور رایج، کاهش دمای شبانه لزوماً به معنای کاهش نیاز به مدیریت بار نیست. با غروب خورشید، نیروگاههای خورشیدی از مدار خارج شده و فشار تأمین انرژی به طور کامل بر دوش نیروگاههای حرارتی قرار میگیرد. همزمانی این اتفاق با استفاده مداوم از سیستمهای سرمایشی در مناطق جنوبی و مصرف بالای روشنایی و لوازم خانگی در ساعات شب، باعث میشود پایداری شبکه همچنان شکننده باقی بماند. معاون وزیر نیرو با اشاره به این موضوع، بازنگری در «ساعت رسمی کشور» را راهکاری برای کاهش ۱۰۰۰ مگاواتی اوج بار شبانه دانسته است.
زمستان بیبرق در کمین؛ هشدار درباره ناترازی گاز و سوخت نیروگاهها
در حالی که نگرانیها بر خاموشیهای تابستانی متمرکز است، گزارشهای وزارت نیرو از احتمال بروز شرایط دشوار در فصول سرد حکایت دارد. ناترازی گاز و محدودیتهای زنجیره تامین سوخت، نیروگاههای حرارتی را برای تولید برق در زمستان با چالشی جدی مواجه میکند. وابستگی شدید شبکه به گاز برای گرمایش و تولید برق، در صورت عدم هماهنگی در مدیریت مصرف، میتواند به استفاده از سوختهای مایع با هزینه و دشواریهای حملونقل بالا منجر شود. بنابراین، عبور از زمستان پیش رو نیازمند برنامهریزی جامع و همراهی مشترکان در بهینهسازی مصرف انرژی است.