محمد فیلی، بازیگر باسابقه تلویزیون، حضور خود در مجموعه «روزی روزگاری آبادی» را نتیجه اعتماد به فیلمنامهای دقیق و رویکردی متفاوت در کارگردانی دانست؛ مجموعهای که به گفته او، از نظر روایت و اجرا فاصله محسوسی با بسیاری از آثار سالهای اخیر دارد.
این بازیگر درباره روند انتخاب خود برای ایفای نقش در این سریال توضیح داد که فضای داستان ایجاب میکرد بخشی از بازیگران با لهجه و زیستبوم منطقه آشنا باشند. قصه در کرمان روایت میشود و گروه سازنده به دنبال بازیگرانی بودند که بتوانند این فضا را باورپذیر بازآفرینی کنند. فیلی در این مجموعه با گویش شیرازی صحبت میکند و نقش شخصیتی را برعهده دارد که از شیراز به کرمان مهاجرت کرده و در آنجا ساکن شده است.
فیلمنامهای که وسوسهکننده بود
فیلی با اشاره به پیشنهادهای کاری اخیر خود گفت: در ماههای گذشته متنهای متعددی را مطالعه کردم اما کمتر فیلمنامهای توانست توجهم را جلب کند. «روزی روزگاری آبادی» از نظر پرداخت داستان، شخصیتها و انسجام روایی، کیفیت بالاتری داشت. همهچیز در متن حسابشده بود و همین موضوع باعث شد با علاقه پیشنهاد حضور در این پروژه را بپذیرم.
تجربه نخست همکاری با حسین سهیلیزاده
او که برای نخستینبار با حسین سهیلیزاده همکاری کرده، از اعتماد کامل خود به کارگردان سخن گفت و افزود: پیش از شروع کار شناخت مستقیمی از شیوه کاری او نداشتم، اما نظم، برنامهریزی و نگاه دقیقش به میزانسن و دکوپاژ، خیلی زود این اعتماد را تقویت کرد. کارگردان هر روز با برنامه مشخص سر صحنه حاضر میشد و دقیقاً میدانست چه میخواهد.
سختیهای لوکیشن و مزیت نظم تولید
بخش قابل توجهی از فیلمبرداری در مناطق خارج از شهر انجام شده بود؛ موضوعی که رفتوآمدهای طولانی و خستگی مضاعف را به همراه داشت. با این حال، به گفته فیلی، مدیریت صحیح تولید و هماهنگی عوامل باعث شد این دشواریها تأثیر منفی بر روند کار نگذارد.
تفاوتی که بازیگر حس میکند
این بازیگر تلویزیون با نگاهی انتقادی به شرایط تولید برخی سریالها گفت: در سالهای اخیر، آثار زیادی ساخته شدهاند که از نظر اجرا و شیوه روایت شباهت زیادی به هم دارند و این یکنواختی برای بازیگر انگیزهآفرین نیست. اما «روزی روزگاری آبادی» از این قاعده مستثنی بود و همین تفاوت، کار را برای من جذابتر کرد.
کنترل هنرورها؛ چالشی جدی
فیلی با اشاره به فضای روستایی سریال یادآور شد: چنین پروژههایی معمولاً با تعداد زیادی هنرور همراه هستند و مدیریت این جمعیت در صحنه کار سادهای نیست. چیدمان و هدایت درست هنرورها نیازمند تجربه و تمرکز بالاست که در این مجموعه بهخوبی انجام شد.
بازخورد مخاطبان و چشمانداز ادامه
او با اشاره به واکنش مخاطبان گفت: بازخوردهایی که دریافت کردهام نشان میدهد سریال توانسته با تماشاگر ارتباط برقرار کند. ساختار قصه بهگونهای است که امکان ادامه در فصلهای بعدی وجود دارد، به شرط آنکه حمایتهای لازم از سوی مدیران تلویزیون صورت بگیرد.
اهمیت بازنمایی فرهنگ بومی
فیلی همچنین به نقش چنین سریالهایی در معرفی فرهنگهای محلی اشاره کرد و گفت: بسیاری از مخاطبان از طریق این آثار با آداب، صنایع دستی، معماری و حتی خوراکیهای مناطق مختلف کشور آشنا میشوند. در «روزی روزگاری آبادی» تلاش شده این مؤلفهها به شکلی ملموس و دیدنی بازنمایی شوند.
یاد رفیق قدیمی
او در پایان، با اشاره به درگذشت رضا رویگری، از رفاقتی بیش از چهار دهه با این هنرمند یاد کرد و گفت: همکاری ما در آثاری مانند «شاخههای بید» و بهویژه «مختارنامه» از خاطرهانگیزترین تجربههای کاریام بود. رضا رویگری بازیگری توانا بود که به باور من، ظرفیتهایش کمتر از آنچه شایستهاش بود، مورد استفاده قرار گرفت.
منبع/خبرگزاری مهر
