از Red Dead Redemption تا SOMA، این مقاله به معرفی و رتبهبندی ۷ پایانبندی برتر در بازیهای ویدیویی میپردازد که بازیکنان را به تفکر درباره زندگی و اخلاقیات وامیدارند.
مقدمه
برخی از پایانبندیها در بازیهای ویدیویی، بیش از آنکه یک داستان را به اتمام برسانند، یک بحران وجودی را آغاز میکنند. این پایانها تا مدتها در ذهن بازیکن باقی میمانند و او را به تفکر درباره مفاهیمی چون اخلاق، مرگ و معنای زندگی وامیدارند. در ادامه، ۷ مورد از بهیادماندنیترین پایانبندیها در این سبک رتبهبندی شدهاند.
رتبهبندی بازیها
۷. Life Is Strange (۲۰۱۵): پایان این بازی شما را در مقابل یک انتخاب غیرممکن قرار میدهد که هیچ پاسخ درستی ندارد و هزینه سنگین تلاش برای کنترل سرنوشت را به تصویر میکشد.
۶. SOMA (۲۰۱۵): این بازی ترسناک در پایان خود به یک بحران وجودی درباره ماهیت هوشیاری، خاطره و ایده وحشتناک زندگی کردن به عنوان یک کپی تبدیل میشود.
۵. The Walking Dead: Season One (۲۰۱۲): پایانبندی این بازی نه درباره زامبیها، بلکه درباره انسانیت است. یک وداع ساده و دردناک که مفهوم عشق، فداکاری و رها کردن را به شکلی فراموشنشدنی به تصویر میکشد.
۴. Silent Hill 2 (۲۰۰۱): پایان این بازی یک تسویه حساب روانشناختی است. بسته به رفتار بازیکن، این پایان او را با مفاهیم زشتی چون گناه و خودفریبی روبرو میکند.
۳. NieR: Automata (۲۰۱۷): این بازی با پنج پایانبندی مختلف، به یک تأمل عمیق درباره جنگ، انسانیت و رنج تبدیل میشود. پایان نهایی آن با آزمودن حس شفقت بازیکن، ناامیدی را به امید تبدیل میکند.
۲. Spec Ops: The Line (۲۰۱۲): این بازی که در ظاهر یک شوتر نظامی است، در پایان بازیکن را با حقیقت تلخ اعمالش و جنایاتی که در آن شریک بوده، روبرو میکند. در اینجا هیچ پیروزی یا رستگاری وجود ندارد.
۱. Red Dead Redemption (۲۰۱۰): پرده پایانی این بازی به شکلی تراژیک و اجتنابناپذیر نشان میدهد که چگونه یک مرد نمیتواند از گذشته خود فرار کند. این پایانبندی، معنای واقعی «رستگاری» را به چالش میکشد.
منبع: Game Rant