توصیف شرایط اخیر سونی به‌عنوان صرفاً یک «فاجعه روابط عمومی»، عمق فاجعه را به تصویر نمی‌کشد. از زمانی که این غول دنیای گیمینگ تصمیم خود مبنی بر توقف تولید دیسک‌های فیزیکی تا سال ۲۰۲۸ را علنی کرد، سیل انتقادات کاربران و توسعه‌دهندگان به سمت این شرکت روانه شده است.
بازیکنان در واکنش به این استراتژی، اقدام به لغو دسته‌جمعی اشتراک‌های پلی‌استیشن پلاس کرده‌اند و توسعه‌دهندگان نیز به صف منتقدان پیوسته‌اند. اکنون با کشف یک بند ضد‌مصرف‌کننده دیگر در شرایط خدمات (ToS)، شکاف میان سونی و پایگاه کاربرانش عمیق‌تر از هر زمان دیگری شده است.
ماده ۲۱.۲؛ تهدید علیه مالکیت دیجیتال کاربران
در مرکز این جنجال، ماده ۲۱.۲ از شرایط خدمات شبکه پلی‌استیشن (PSN) قرار دارد. این بند به صراحت بیان می‌کند که اگر حساب کاربری به مدت ۳۶ ماه بدون استفاده باقی بماند، سونی مجاز است آن حساب را مسدود کرده و تمامی لایسنس‌های بازی‌های دیجیتال، بسته‌های الحاقی (DLCs) و فیلم‌های خریداری‌شده را باطل کند.
سونی ادعا می‌کند پیش از این اقدام، ایمیلی هشداردهنده ارسال می‌کند که بازه‌ای ۶ ماهه برای پاسخگویی و حفظ حساب به کاربر می‌دهد. با این حال، فقدان پاسخ در این مهلت، به معنای حذف دائمی حساب و تمامی دارایی‌های دیجیتال مرتبط با آن است؛ موضوعی که در عصر گذار صنعت بازی به مدل‌های تمام‌دیجیتال، هشداری جدی برای مصرف‌کنندگان محسوب می‌شود.
خشم کاربران و ضرورت مداخلات قانونی
رویکرد تهاجمی سونی در مدیریت اکوسیستم دیجیتال، امنیت دارایی‌های بازیکنان را زیر سوال برده است. با توجه به اینکه بیش از ۸۵ درصد از کاربران با توقف تولید دیسک‌های فیزیکی مخالف‌اند، وجود چنین بندهای محدودکننده‌ای در توافقنامه، دلیل منطقی این مخالفت را آشکار می‌کند. مصرف‌کنندگان اکنون با این واقعیت روبه‌رو هستند که در صورت حذف کامل دیسک‌ها، «مالکیت» آن‌ها بر محصولات خریداری‌شده، تنها یک امتیاز مشروط است که هر لحظه امکان لغو آن وجود دارد. در همین راستا، کارزاری اعتراضی علیه سیاست‌های حذف دیسک، اخیراً از مرز ۹۰ هزار امضا عبور کرده است که نشان‌دهنده اراده جدی طرفداران برای مقابله با این روند است. وضعیت فعلی، لزوم وضع قوانین حمایتی برای محافظت از منافع مصرف‌کنندگان در مقابل سیاست‌های انحصاری پلتفرم‌ها را بیش از پیش نمایان می‌کند.