مجتبی فلاحی، بازیگر سریال «بهار شیراز»، از انگیزه‌های خود برای پیوستن به این مجموعه تلویزیونی، چالش‌های سنگین تغییر سن و لهجه برای ایفای نقش کاظم و همچنین ظرفیت‌های بی‌نظیر شهر شیراز در روایت داستان‌های کمدی و خانوادگی سخن گفت.
انگیزه پیوستن به «بهار شیراز» و چالش اختلاف سنی نقش
به گزارش پلازا مجتبی فلاحی در گفتگویی با مهر، درباره نحوه ملحق شدن خود به گروه بازیگران سریال «بهار شیراز» که این روزها خبرهایی از ساخت فصل دوم آن به گوش می‌رسد، توضیح داد که شخصاً پیگیر بوده تا به عنوان بازیگری اصالتاً شیرازی و مسلط به لهجه شیرین شیرازی پذیرفته شود. با این حال، بزرگ‌ترین چالش پیش روی او تفاوت سنی حدوداً ۳۰ ساله میان خودش و شخصیت «کاظم» بود. حسن وارسته، کارگردان اثر، با بهره‌گیری از گریم، طراحی لباس و جزئیات ظاهری تلاش کرد این فاصله را کاهش دهد و پس از انجام اتودهای موفق، کار کلید خورد. فلاحی با اشاره به اینکه بازیگران معمولاً از اجرای خود رضایت کامل ندارند، بیان کرد که بازخوردهای دریافتی نشان می‌دهد مخاطبان زیادی متوجه این اختلاف سنی نشده‌اند، هرچند قضاوت نهایی بر عهده تماشاگران است.
تلاش برای دوری از تیپ‌سازی و خلق شخصیتی خاکستری
این بازیگر درباره مهم‌ترین چالش خود در زنده کردن نقش کاظم تصریح کرد که تلاش کرده تا از افتادن شخصیت در دام تیپ‌سازی صرف جلوگیری کند. کاظم در نگاه نخست با ویژگی‌های ظاهری و اعتقادی پررنگی معرفی می‌شود، اما فلاحی با همراهی و گشاده‌دستی حسن وارسته در پذیرش پیشنهادها، تلاش کرده ابعاد تازه‌ای به این کاراکتر ببخشد تا از یک فرد کاملاً مثبت و بی‌نقص فاصله بگیرد و به آدم‌های خاکستری و ملموس جامعه امروز نزدیک‌تر شود. او معتقد است که نزدیکی شخصیت‌ها و حوادث داستان به زندگی واقعی افراد، عامل اصلی فراتر رفتن مجموعه از سطح یک سرگرمی ساده است.
ظرفیت‌های فرهنگی شیراز و بازتاب دغدغه‌های روزمره در سریال
فلاحی با مقایسه «بهار شیراز» با آثار موفق دیگری چون «پایتخت»، بر اهمیت توجه به خرده‌فرهنگ‌ها و فضاهای خارج از مرکز در مجموعه‌های تلویزیونی تأکید کرد. وی شهر شیراز را دارای پیشینه غنی ادبی، تاریخی و فرهنگی دانست که تاکنون کمتر از ظرفیت‌های نمایشی آن در تلویزیون استفاده شده است. به گفته این بازیگر، بخشی از جذابیت قصه به موقعیت‌سازهایی نظیر «اقبال» با بازی مازیار مهرگان برمی‌گردد که حضورش در فضای مجازی می‌تواند بستر مناسبی برای خلق موقعیت‌های طنز و نقد اجتماعی فراهم کند. در کنار این موارد، پرداختی دقیق به مشکلات اقتصادی، روابط خانوادگی و دغدغه‌های ملموس زندگی مردم معمولی جامعه از دیگر نقاط قوت این مجموعه به شمار می‌رود.