بیل اَکمن، سرمایهگذار سرشناس، معتقد است اسپیسایکس برای تحقق اهداف توسعه زیرساخت هوش مصنوعی خود ممکن است به یک تریلیون دلار سرمایه نیاز داشته باشد. در همین حال، ایلان ماسک از طرح بلندپروازانهای برای ساخت ماهوارههای محاسباتی در فضا و دستیابی به ظرفیت پردازشی در مقیاس پتاوات سخن گفته است.
بیل اَکمن (Bill Ackman)، مدیرعامل شرکت سرمایهگذاری Pershing Square، معتقد است SpaceX برای رسیدن به اهداف اعلامشده ایلان ماسک در زمینه توسعه زیرساختهای محاسباتی، ممکن است ناچار به استقراض یک تریلیون دلار سرمایه شود.
به گزارش Wccftech، اَکمن در گفتوگویی درباره سرمایهگذاری در حوزه هوش مصنوعی توضیح داد که تقاضا برای توان پردازشی موردنیاز این فناوری همچنان میتواند رشد کند. از نظر او، شرکتهای بزرگ فناوری که بهعنوان هایپراسکیلر شناخته میشوند، به دلیل برخورداری از منابع مالی و اعتبار بانکی مناسب، توانایی بیشتری برای تامین هزینه ساخت مراکز داده دارند.
بااینحال، او درباره شرکتهای نئوکلاود (Neocloud) نگرانی بیشتری دارد. این شرکتها خدمات پردازش ابری مبتنی بر پردازندههای گرافیکی و زیرساخت استنتاج هوش مصنوعی ارائه میکنند. اَکمن وضعیت مالی برخی از آنها را به شرکتهای ساختمانی بدهکار تشبیه کرده و معتقد است افزایش هزینه تامین سرمایه میتواند فشار زیادی بر فعالیتشان وارد کند.
او در همین گفتوگو به برنامههای اسپیسایکس اشاره کرد و گفت اگر ماسک به اهداف محاسباتی خود برسد، ممکن است به یک تریلیون دلار استقراض نیاز داشته باشد.
اسپیسایکس تا پایان ۲۰۲۷ به ظرفیت محاسباتی ۲۰ گیگاوات میرسد؟
براساس برنامههای مطرحشده در گزارش، اسپیسایکس قصد دارد ظرفیت محاسباتی خود را تا پایان سال ۲۰۲۶ به حدود ۲.۵ تا ۳ گیگاوات برساند. بخشی از این برنامه به مرکز داده Colossus 2 مربوط میشود که طبق اعلام ماسک، قرار است میزبان ۱.۲ میلیون پردازنده گرافیکی Blackwell انویدیا باشد.
هدف بعدی، اضافه کردن ۱۳ گیگاوات ظرفیت محاسباتی تا پایان سال ۲۰۲۷ است تا مجموع ظرفیت به حدود ۲۰ گیگاوات برسد. چنین توسعهای به سرمایهگذاری سنگین در خرید پردازندههای گرافیکی، ساخت مراکز داده، تامین برق و زیرساخت خنککننده نیاز دارد. بااینحال، برآورد یک تریلیون دلاری اَکمن لزوما به معنای نیاز قطعی اسپیسایکس به همین میزان بدهی نیست. اگر این رقم را بر ظرفیت نهایی ۲۰ گیگاوات تقسیم کنیم، هزینه هر گیگاوات حدود ۵۰ میلیارد دلار خواهد بود.
ازسویدیگر، برآورد منتشرشده از هزینه سرمایهای اسپیسایکس در سال ۲۰۲۷ حدود ۳۹۰ میلیارد دلار است. اگر این هزینه را بر ۱۳ گیگاوات ظرفیت جدید تقسیم کنیم، رقم تقریبی ۳۰ میلیارد دلار برای هر گیگاوات به دست میآید. البته این محاسبات برآوردی هستند و تفاوت میان هزینه کل زیرساخت، ظرفیت موجود و سرمایهگذاری جدید را بهطور کامل در نظر نمیگیرند.
ماسک بهدنبال انتقال مراکز محاسباتی هوش مصنوعی به فضا است
در کنار برنامه ساخت مراکز داده زمینی، ماسک چشمانداز متفاوتی برای آینده پردازش هوش مصنوعی مطرح کرده است. او در واکنش به تحلیل شان مگوایر، از شرکت سرمایهگذاری Sequoia، درباره امکان ساخت ماهوارههای مجهز به زیرساخت هوش مصنوعی در فضای دوردست صحبت کرد.
ماسک معتقد است پرتاب ماهوارههای پردازشی به اعماق فضا و استفاده از یک پرتابگر الکترومغناطیسی مستقر روی ماه میتواند امکان دستیابی به ظرفیت محاسباتی بسیار بیشتر از زیرساختهای زمینی را فراهم کند. او برای توصیف این هدف از عبارت «پتاوات در سال» استفاده کرده است.
ایده اصلی این طرح، تولید انبوه ماهوارههای محاسباتی روی ماه و انتقال آنها به مدارهای فضایی است. در چنین سناریویی، انرژی خورشیدی میتواند منبع اصلی تامین برق تجهیزات باشد و محدودیتهای مربوط به تامین انرژی و فضای موردنیاز مراکز داده زمینی کاهش پیدا کند.
ماسک همچنین به استفاده از یک مسیر الکترومغناطیسی طولانی روی سطح ماه اشاره کرده است؛ سازوکاری مشابه فناوری قطارهای مگلو که میتواند ماهوارهها را بدون نیاز به پرتابگرهای متعارف به سرعت لازم برساند.
چرا پرتاب ماهواره از ماه اهمیت دارد؟
یکی از دلایل مطرحشدن ماه برای اجرای چنین طرحی، گرانش کمتر آن در مقایسه با زمین است. سرعت گریز از گرانش زمین حدود ۱۱.۲ کیلومتر بر ثانیه است؛ درحالیکه این مقدار برای ماه به حدود ۲.۳۸ کیلومتر بر ثانیه میرسد. در نتیجه، خروج محموله از سطح ماه به انرژی کمتری نیاز دارد. برای درک مقیاس هدف ماسک، باید توجه داشت که مصرف توان جهانی درحالحاضر در محدوده تقریبی ۲۰ تراوات قرار دارد. یک پتاوات نیز معادل هزار تراوات است؛ یعنی حدود ۵۰ برابر این مقدار. البته دستیابی به چنین ظرفیتی به پیشرفتهای بزرگی در تولید تجهیزات فضایی، انتقال داده، تامین انرژی و نگهداری ماهوارهها نیاز دارد.
اظهارات بیل اَکمن نشان میدهد که تامین مالی برنامههای محاسباتی اسپیسایکس میتواند به یکی از چالشهای مهم توسعه هوش مصنوعی تبدیل شود. ازطرفدیگر، طرح ساخت مراکز پردازشی در فضا هنوز در حد یک چشمانداز بلندمدت قرار دارد و نمیتوان آن را برنامهای اجرایی با زمانبندی و هزینه قطعی دانست. فاصله میان اهداف اعلامشده ماسک و الزامات فنی و اقتصادی اجرای آنها، همچنان یکی از مهمترین پرسشهای پیشروی این پروژه است.
