چالش بزرگ بازسازی سینمایی رزیدنت ایول

رویکرد زک کریگر در نادیده گرفتن فیلم‌های قبلی «رزیدنت ایول» و تمرکز بر بازی‌ها، یک بیانیه جسورانه برای حل معمای قدیمی اقتباس‌های سینمایی از بازی‌های ویدیویی است.

وفاداری به حس، نه لزوماً به داستان

اقتباس‌های سینمایی از بازی‌های ویدیویی همیشه بر سر یک دوراهی بزرگ قرار داشته‌اند: وفاداری کامل به منبع اصلی یا خلق یک اثر سینمایی مستقل. زک کریگر (Zack Cregger)، کارگردان بازسازی جدید «رزیدنت ایول» (Resident Evil)، با هوشمندی مسیری میانه را انتخاب کرده است. او با نادیده گرفتن فیلم‌های اکشن‌محور پل دبلیو. اس. اندرسون (Paul W.S. Anderson) که طرفداران بازی‌ها را ناامید کرده بود، مستقیماً به سراغ منبع اصلی، یعنی خود بازی‌ها، رفته است.

یک تعهد و یک هشدار

تعهد کریگر به بازآفرینی «تجربه بازی»، یک خبر هیجان‌انگیز برای طرفداران است. این یعنی تمرکز بر ترس، بقا و اتمسفر، به جای اکشن صرف. اما جمله دیگر او مبنی بر اینکه «مطابق کتاب قوانین داستانی بازی نکرده»، یک هشدار هوشمندانه است. او به مخاطبان می‌گوید که قرار نیست یک بازسازی صحنه به صحنه از بازی را ببینند، بلکه باید منتظر یک برداشت سینمایی باشند که به «روح» بازی‌ها وفادار است، نه لزوماً به تمام جزئیات داستانی آن.

این رویکرد دوگانه، تلاشی برای راضی نگه داشتن هر دو گروه از مخاطبان است: طرفداران سرسخت بازی‌ها که به دنبال حس و حال آشنا هستند و تماشاگران عادی سینما که نیازمند یک داستان سینمایی جذاب و مستقل‌اند. موفقیت یا شکست این فیلم، می‌تواند درسی بزرگ برای آینده اقتباس‌های سینمایی از بازی‌های ویدیویی باشد.

منبع: Game Rant