طرح مفهومی فاششده از «جیگانتو»ی رباتیک، یک پنجره جذاب به سوی فرآیند خلاقانه مارول و تصمیم هوشمندانه آنها برای وفادار ماندن به ریشههای کلاسیک «چهار شگفتانگیز» است.
دوراهی خلاقانه: ربات یا هیولا؟
ایده طراحی «جیگانتو» (Giganto) به عنوان یک ربات، با توجه به فضای «رترو-آیندهنگر» و الهامگرفته از دهه ۱۹۶۰ فیلم، کاملاً منطقی به نظر میرسد. یک هیولای مکانیکی میتوانست به خوبی با تم تکنولوژی عجیب و غریب آن دوران هماهنگ باشد. اما چرا سازندگان در نهایت از این ایده صرفنظر کردند؟
وفاداری به جوهره کمیکبوکها
پاسخ احتمالاً در وفاداری به منبع اصلی نهفته است. «چهار شگفتانگیز» در هسته خود، داستانی درباره عجایب بیولوژیکی و موجودات عجیب است، نه رباتها. قدرتهای خود گروه نیز ماهیتی ارگانیک دارند. انتخاب یک هیولای کلاسیک و گوشت و خون، لحن فیلم را به داستانهای ماجراجویانه و «پالپ» اصلی کمیکها نزدیکتر میکند. این تصمیم نشان میدهد که تیم خلاق، با وجود ساخت یک دنیای بصری جدید، قصد داشتهاند جوهره اصلی و کلاسیک داستان را حفظ کنند.
کتابهای هنری فیلمها دقیقاً به همین دلیل ارزشمند هستند؛ آنها این مسیرهای خلاقانه طینشده را به ما نشان میدهند و به ما اجازه میدهند تا درک عمیقتری از تصمیماتی که نسخه نهایی یک فیلم را شکل دادهاند، پیدا کنیم.
منبع: ScreenHub