سریال «زیر آسمان شهر» یکی از آن آثار ماندگاری است که نامش با خاطرات بسیاری از ایرانیان گره خورده است. با گذشت سالها از پخش این مجموعه موفق، همواره صحبتهایی از احتمال ساخت فصل چهارم آن شنیده میشود. اما معصومه کریمی، بازیگر شناختهشده (نقش سارا همسر بهروز در فصل اول) این مجموعه، در گفتوگوی اخیر خود نگاهی تردیدآمیز به این موضوع داشته است.
آیا «زیر آسمان شهر ۴» واقعیت دارد؟
به گزارش پلازا و به نقل از خبرگزاری مهر، معصومه کریمی در واکنش به شنیدههایی که درباره تولید فصل چهارم این سریال مطرح شده است، اظهار داشت که هیچ اطلاع رسمی یا موضوع جدی در این زمینه به گوش او نرسیده است. وی با نگاهی تحلیلی به موضوع «بازسازی» یا «ادامه» سریالهای قدیمی گفت:
«من هم گاهی این شایعات را شنیدهام، اما هیچ موضوع جدی مطرح نشده است. صادقانه بگویم، نمیدانم ساخت دوباره آن چطور میتواند باشد. این احتمال وجود دارد که تولید دوباره آن خوب باشد، اما یک ریسک بزرگ هم دارد: ممکن است همان تصویر نوستالژیک و خاطرهانگیزی را که مردم در ذهن دارند، از بین ببرد.»
به نظر میرسد این بازیگر، حفظ کیفیت و احترام به تصویر ذهنی مخاطب را اولویت اصلی میداند و نسبت به صرفِ «تولید کردن» بدون داشتن فیلمنامهای درخور، دیدگاهی محافظهکارانه دارد.
سبک زندگی بازیگر؛ چرا معصومه کریمی تلویزیون نمیبیند؟
در بخش دیگری از این گفتوگو، کریمی از دنیای شخصی خود گفت که شاید برای بسیاری از مخاطبانش جالب باشد. او با تاکید بر اینکه در منزلش تلویزیونی ندارد و حتی بیننده شبکههای ماهوارهای هم نیست، بیان کرد که ترجیح میدهد زمان آزاد خود را با همسرش به کارهای «مفیدتر» نظیر مطالعه و نوشتن اختصاص دهد.
او درباره کمکاریهای اخیر خود در تلویزیون توضیح داد:
دوری ۱۰ ساله
کریمی در برههای ۱۰ ساله تمرکز خود را کاملاً بر تئاتر گذاشت و حتی موفق به کسب جایزه جشنواره تئاتر فجر شد؛ دورهای که به گفته خودش «حال بهتری» به او میبخشید.
معیار انتخاب نقش
او که بهتازگی در سریال «کلینیک رویا» حضور داشته، معتقد است قبل از هر چیز، باید با فیلمنامه، عوامل و کارگردان ارتباط قلبی برقرار کند.
پلتفرمهای آنلاین
او اگرچه حضور در شبکه نمایش خانگی را به دلیل فضای بازتر آن یک فرصت میداند، اما تأکید کرد که در حال حاضر اولویتش «کیفیت کار» است، نه مدیوم پخش.
او درباره سریال «کلینیک رویا» نیز با گلایه از تقطیعهای پخش که به کلیت کار آسیب زد، افزود که آنچه برایش بیش از تصویر نهایی اهمیت دارد، فرآیند «زندگی کردن» در نقش و ارتباط با گروه تولید است.
