شب هفتاد و هشتمین دوره جوایز تلویزیونی امی در حالی به پایان رسید که یک نام بیش از هر عنوان دیگری در تالار افتخارات تکرار شد: Widow’s Bay. این سریال کمدی با اقتدار کامل بخشهای اصلی این ژانر را تصاحب کرد و عملاً به پادشاهِ بلامنازع این دوره از جوایز تبدیل شد. در سوی دیگر میدان، بخش درام نیز شاهد رقابتی فشرده بود که در نهایت با برتری The Pitt به اتمام رسید.
سلطه بی چون و چرای Widow’s Bay
سریال Widow’s Bay در این دوره از جوایز، استانداردهای جدیدی برای موفقیت تعیین کرد. این اثر نهتنها تندیس بهترین سریال کمدی سال را به خانه برد، بلکه جوایز بازیگری و فنی را نیز درو کرد. متیو ریس (Matthew Rhys) با درخشش در این مجموعه، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد کمدی را از آن خود کرد و استیون روت (Stephen Root) و کیت اوفلین (Kate O’Flynn) نیز به ترتیب جوایز بازیگران مکمل مرد و زن را برای همین سریال به دست آوردند.
فراتر از بازیگری، نبوغ تیم تولید Widow’s Bay نیز از نگاه داوران دور نماند؛ کیتی دیپولد (Katy Dippold) برای نویسندگی و هیرو مورای (Hiro Murai) برای کارگردانی، ویترین افتخارات این سریال را تکمیل کردند. با این حال، در بخش بازیگر نقش اول زن کمدی، جین اسمارت (Jean Smart) موفق شد این زنجیره پیروزی را با کسب جایزه برای بازی در سریال Hacks بشکند و نام خود را بهعنوان برنده این بخش ثبت کند.
رقابتهای دراماتیک و درخشش The Pitt
در بخش درام، رقابت میان آثار شاخص، شب را به اوج هیجان رساند. سریال The Pitt توانست با غلبه بر رقبای قدرتمند، عنوان بهترین سریال درام سال را کسب کند و نوآ وایل (Noah Wyle) نیز به پاس بازی درخشانش در همین اثر، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد درام را دریافت کرد.
با این حال، جوایز بخش درام میان سایر آثار نیز تقسیم شد. ریا سیهورن (Rhea Seehorn) برای نقشآفرینی در سریال Pluribus تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن را به خانه برد و وینس گیلیگان (Vince Gilligan) نیز برای نویسندگی همین سریال، جایزه بهترین نویسندگی درام را از آن خود کرد. همچنین، تام پلفری (Tom Pelphrey) برای سریال Task و آلیسون جنی (Allison Janney) برای بازی در سریال The Diplomat موفق به کسب جوایز بازیگر مکمل شدند. جایزه بهترین کارگردانی درام نیز به سائول متاستاین (Saul Metzstein) برای قسمتهایی از سریال Slow Horses رسید.
شبِ دوگانه متیو ریس و پیروزی مینیسریالها
اتفاق جالب توجه در این دوره، موفقیت متیو ریس در دو جبهه متفاوت بود؛ او علاوه بر موفقیت در کمدی، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد در مینیسریال یا فیلم تلویزیونی را نیز برای بازی در The Beast In Me دریافت کرد. در سایر بخشهای این حوزه، سالی فیلد (Sally Field) برای Remarkably Bright Creatures بهعنوان بهترین بازیگر نقش اول زن انتخاب شد. تندیس بهترین مینیسریال یا فیلم تلویزیونی سال نیز به اثر تحسینشده DTF St Louis تعلق گرفت تا پرونده جوایز امی ۲۰۲۶ با شناسایی برترینهای دنیای تلویزیون بسته شود.
فهرست کامل برندگان جوایز امی ۲۰۲۶
بهترین سریال درام: پیت (The Pitt)
بهترین سریال کمدی: خلیج بیوه (Widow’s Bay)
بهترین مینیسریال یا فیلم تلویزیونی: دیتیاف سنت لوئیس (DTF St Louis)
بهترین بازیگر نقش اول مرد، درام: نوآ وایل ـ پیت (The Pitt)
بهترین بازیگر نقش اول زن، درام: ریا سیهورن ـ پلوریبوس (Pluribus)
بهترین بازیگر نقش اول مرد، کمدی: متیو ریس ـ خلیج بیوه (Widow’s Bay)
بهترین بازیگر نقش اول زن، کمدی: جین اسمارت ـ هَکس (Hacks)
بهترین بازیگر نقش اول مرد، مینیسریال: متیو ریس ـ هیولای درون من (The Beast In Me)
بهترین بازیگر نقش اول زن، مینیسریال: سالی فیلد ـ موجودات فوقالعاده باهوش (Remarkably Bright Creatures)
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، درام: تام پلفری ـ وظیفه (Task)
بهترین بازیگر نقش مکمل زن، درام: آلیسون جنی ـ دیپلمات (The Diplomat)
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، کمدی: استیون روت ـ خلیج بیوه (Widow’s Bay)
بهترین بازیگر نقش مکمل زن، کمدی: کیت اوفلین ـ خلیج بیوه (Widow’s Bay)
بهترین نویسندگی سریال درام: وینس گیلیگان ـ پلوریبوس (Pluribus)
بهترین نویسندگی سریال کمدی: کیتی دیپولد ـ خلیج بیوه (Widow’s Bay)
بهترین کارگردانی سریال درام: سائول متاستاین ـ اسبهای آرام (Slow Horses)
بهترین کارگردانی سریال کمدی: هیرو مورای ـ خلیج بیوه (Widow’s Bay)
