استارتاپ «الکتریک پلنت» با توسعه یک مدل زبانی بزرگ به نام «بومبادیل» و حسگرهای ارزان‌قیمت، به دنبال تفسیر سیگنال‌های الکتریکی گیاهان است تا ضمن کمک به کشاورزان برای درک دقیق نیازهای محصولات، مصرف آب را دست‌کم ۲۰ درصد کاهش دهد.
ایده شکل‌گیری الکتریک پلنت و مدل بومبادیل
زندگی جاستین مست (Justin Mast) با آشنایی با یک گیاه سایبورگ تغییر کرد؛ پژوهشی که نشان می‌داد هنگام نیاز گیاه به نور، سیگنال‌های الکتریکی در بافت‌های زنده آن جریان یافته و پایه موتوردار را به سمت نور هدایت می‌کند. مست پس از این ماجرا با لی فون کراوس، عصب‌شناس سابق دارپا، همکاری کرد و شرکت الکتریک پلنت را بنیان گذاشت. این استارتاپ طی سه سال گذشته مشغول جمع‌آوری داده‌هایی برای توسعه مدل زبانی بزرگ «بومبادیل» (Bombadil) بوده است؛ مدلی که سیگنال‌های الکتریکی ظریف در ساقه گیاهان را تفسیر می‌کند تا نیازهای آن‌ها را به کشاورزان منتقل کند.
بنیان‌گذاران الکتریک پلنت امیدوارند این مدل در آینده به ابزاری برای گفت‌گوی انسان با گیاهان تبدیل شود. به گفته مست، آن‌ها فعلاً به گیاهان گوش می‌دهند و گوش دادن قدم اول است. این مدل اکنون توانایی تفسیر سیگنال‌های الکتریکی حدود ۱۲۵ گونه مختلف گیاهی از جمله سرخس‌ها، درختان سکویا، گوجه‌فرنگی و گل کوکب را دارد و متنوع‌ترین مدل ساخته‌شده بر اساس سیگنال‌های الکتریکی زیستی محسوب می‌شود.
جذب سرمایه ۱۱.۲ میلیون دلاری و ضعف فناوری‌های سنتی
الکتریک پلنت برای عرضه حسگرها و مدل هوش مصنوعی خود به بازار، در مرحله تأمین سرمایه اولیه موفق به جذب ۱۱.۲ میلیون دلار سرمایه شد؛ دوری که توسط شرکت‌های آنتو ونچرز و کلیماتیک رهبری شده و سرمایه‌گذاران دیگری نیز در آن مشارکت داشتند.
به گفته مست، تجهیزات سنتی مانند حسگرهای خاک، طیف‌سنج‌های دستی و تصاویر ماهواره‌ای با وجود پیشرفته بودن، دید کاملی نسبت به وضعیت درونی گیاه در لحظه ندارند و هزینه‌های گزافی تحمیل می‌کنند. در مقابل، حسگرهای این استارتاپ هزینه‌ای در حد چند ده دلار دارند و در هر هکتار تنها به چند حسگر نیاز است. داده‌ها در فضای ابری با مدل بومبادیل تحلیل می‌شوند تا کشاورزان برنامه‌های آبیاری و کوددهی خود را بهینه‌سازی کنند؛ سامانه‌ای که بازده محصولات را افزایش داده و مصرف آب را حداقل ۲۰ درصد کاهش می‌دهد.