مزدا قصد دارد آزمایش جادهای سامانه جذب کربن از اگزوز را از سال ۲۰۲۸ آغاز کند. این فناوری پیشتر در یک خودروی مسابقه استقامتی آزمایش شده و هدف نهایی شرکت، تجاریسازی آن تا سال ۲۰۳۵ است؛ هرچند هزینه و امکانپذیری اقتصادی همچنان از چالشهای پیشروی این طرح به شمار میروند.
سامانه جذب کربن مزدا چگونه کار میکند؟
ایده اصلی این فناوری عبور دادن گازهای خروجی موتور از فیلتری است که دیاکسیدکربن را جدا و برای دفع یا ذخیرهسازی بعدی نگه میدارد. به این ترتیب، بخشی از کربن حاصل از احتراق پیش از ورود به جو جمعآوری میشود.
مزدا این فناوری را در سال ۲۰۲۵ معرفی کرد و سپس آن را در چند مسابقه از رقابتهای استقامتی Super Taikyu ژاپن آزمود. در یکی از این مسابقهها که ژوئن امسال برگزار شد، خودرو طی ۲۴ ساعت کمی کمتر از دو پوند دیاکسیدکربن جذب کرد؛ رقمی حدود ۱۰ برابر بیشتر از نخستین آزمایش پیست.
آزمایش جادهای از سال ۲۰۲۸
طبق گزارش منتشرشده، مزدا برنامه دارد از سال ۲۰۲۸ یک خودروی آزمایشی را به جادههای عمومی ببرد. آزمایشهای پیست نشان دادهاند که سامانه میتواند در شرایط سخت مسابقه کار کند، اما رانندگی روزمره موقعیتها و چالشهای متفاوتی دارد. آزمایش خیابانی قرار است به شناسایی مشکلات احتمالی در شرایط واقعی کمک کند.
مزدا امیدوار است این فناوری را تا سال ۲۰۳۵ به مرحله تجاریسازی برساند. بااینحال، هنوز مشخص نیست هزینه و پیچیدگی سامانه در یک خودروی تولیدی تا چه اندازه قابل مدیریت خواهد بود.
هدف جذب ۲۰ تا ۴۰ درصد کربن اگزوز
هدف مزدا جذب حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد کربن موجود در اگزوز است. این فناوری بخشی از برنامه گستردهتر شرکت برای کاهش اثر کربنی خودروها محسوب میشود و در آزمایشهای پیست، خودروی مورد استفاده با سوخت دیزل زیستیِ تولیدشده از روغن پختوپز پسماند حرکت میکرد.
مزدا میگوید این سوخت بهدلیل استفاده از روغن گیاهی، در مقایسه با دیزل معمولی ۹۰ درصد دیاکسیدکربن کمتری منتشر میکند؛ بخشی از این کاهش به کربنی مربوط است که گیاه هنگام رشد جذب کرده است. ترکیب این سوخت با جذب بخشی از کربن اگزوز میتواند اثر کلی آلایندگی را بیشتر کاهش دهد.
چالش ذخیرهسازی و اثرگذاری فناوری
جذب بخشی از کربن، مقدار گازی را که باید در خودرو ذخیره شود کاهش میدهد؛ اما هنوز این پرسش مطرح است که سامانه در استفاده روزمره چه مقدار دیاکسیدکربن جمعآوری خواهد کرد و ذخیرهسازی آن تا چه اندازه عملی است. نتیجه آزمایش ۲۴ساعته مزدا امیدوارکننده توصیف شده، اما میزان جذبشده همچنان محدود است و این فناوری برای اثبات کارایی در مقیاس واقعی به آزمایشهای بیشتر نیاز دارد.
