کمتر خودروی کوپه اسپرتی به‌اندازه تویوتا سیلیکا توانسته است میان علاقه‌مندان به خودرو بحث‌برانگیز باشد؛ خالی بودن جای خالی یک نسخه پرچمدار و قدرتمند در نسل هفتم این خودرو، تویوتا را وارد یکی از جسورانه‌ترین پروژه‌های تاریخ خود کرد که به خلق مدل مفهومی و ۵۰۰ اسب‌بخاری Ultimate Celica انجامید.
ریشه‌های شکل‌گیری تویوتا اولتیمیت سیلیکا و میراث رالی
سه نسل پیشین تویوتا سیلیکا از نسخه پرچمدار و توربوشارژ GT-4 بهره می‌بردند؛ خودروهایی که با سیستم چهارچرخ محرک، تجربه رانندگی با ماشین‌های مسابقه‌ای رالی را به جاده‌های عمومی می‌آوردند. خودروسازان میلیون‌ها دلار برای توسعه چنین مدل‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند تا میراث مسابقه‌ای برند را زنده نگه دارند و اعتبار عملکردی محصولات تولیدی را افزایش دهند.
با ورود نسل هفتم سیلیکا، اگرچه این خودرو به عنوان یک کوپه اسپرت توانا و قابل‌اعتماد شناخته شد، اما فاقد آن هیجان و شخصیت مسابقه‌ای مدل‌های GT-4 پیشین بود. تویوتا با درک احساس نارضایتی طرفداران از عدم بهره‌گیری کافی از میراث مسابقه‌ای نسل جدید، تصمیم گرفت این کمبود را با ساخت یک نمونه منحصربه‌فرد برطرف کند.
همکاری با راد میلن و واحد TRD برای ساخت هیولای ۵۰۰ اسب‌بخاری
این پروژه مفهومی حاصل ایده‌پردازی سه تن از مدیران ارشد تویوتا در آمریکا یعنی جیم پرس، ییل گیزل و برایان برگستینسون بود. هدف اولیه از همان ابتدا مشخص بود: ساخت یک سیلیکا با قدرت ۵۰۰ اسب بخار و مجهز به سیستم چهارچرخ محرک. برای تحقق این هدف، بخش آمریکایی تویوتا با شرکت «راد میلن موتوراسپورتس» و واحد توسعه مسابقه‌ای تویوتا (TRD) وارد همکاری شد.
راد میلن، راننده و سازنده برجسته نیوزیلندی که پیش‌تر با ساخت وانت مسابقه‌ای تویوتا تاکوما مدل ۱۹۹۸ توانسته بود در مسابقات پایکس پیک به پیروزی برسد، نقش کلیدی در توسعه این پروژه ایفا کرد. نتیجه این همکاری خودرویی بود که حتی می‌توانست استاندارد جدیدی در میان خودروهای اسپرت خیابانی ایجاد کند.
عملکرد فنی و رکوردهای خیره‌کننده در آزمایش‌های جاده‌ای
تویوتا اولتیمیت سیلیکا تنها برای نمایش در غرفه‌ها ساخته نشده بود و برای سنجش توانایی‌های واقعی، در اختیار مجلات تخصصی خودرو قرار گرفت. آزمایش‌کنندگان در گزارش‌های خود به تأخیر قابل‌توجه توربوشارژر و سپس ورود ناگهانی و شدید قدرت موتور اشاره کردند؛ رفتاری که کنترل اولیه خودرو را دشوار می‌ساخت.
با وجود این چالش، اولتیمیت سیلیکا توانست در مدت زمان ۴.۹ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۳.۳ ثانیه با سرعت نهایی ۱۷۴ کیلومتر بر ساعت طی کند. همچنین شتاب این خودرو از سرعت ۹۷ به ۱۶۱ کیلومتر بر ساعت تنها در ۶.۷ ثانیه ثبت شد؛ عملکردی خیره‌کننده که تقریباً با پورشه ۹۹۶ توربو برابری می‌کرد.
سرنوشت نهایی تویوتا اولتیمیت سیلیکا
با وجود جذابیت‌های فنی و عملکرد خیره‌کننده، این خودرو هیچ‌گاه به خط تولید انبوه نرسید. تویوتا اولتیمیت سیلیکا پس از پایان دوره‌های نمایشی و آزمایش‌ها، ابتدا به موزه خودروهای تویوتا در آمریکا واقع در کالیفرنیا منتقل شد و با تعطیلی این مجموعه، تصور می‌گردد همچنان در مالکیت انحصاری شرکت تویوتا حفظ شده باشد.