مرسدس بنز یک دستگاه C 111-II کمیاب با موتور وانکل ۲.۴ لیتری چهارروتوره را در فوریه ۲۰۲۷ به مزایده میگذارد. این نخستینبار است که مرسدس یکی از خودروهای C 111 را برای فروش عرضه میکند و طبق تعهد قراردادی، تا ۲۵ سال آینده خودروی دیگری از این خانواده نخواهد فروخت. درآمد مزایده برای نوسازی موزه مرسدس بنز در اشتوتگارت هزینه میشود.
نخستین فروش یک مرسدس C 111
خودروی موردنظر در ۳ فوریه ۲۰۲۷ در کاخ لوور پاریس و از طریق حراجی RM Sotheby’s به مزایده گذاشته میشود. این مزایده همزمان با نمایشگاه خودروهای کلاسیک Rétromobile Paris برگزار خواهد شد و علاقهمندان میتوانند پس از ثبتنام، حضوری یا تلفنی پیشنهاد قیمت بدهند.
مرسدس بنز تاکنون هیچیک از خودروهای C 111 را نفروخته بود. این شرکت متعهد شده است که تا ۲۵ سال دیگر نمونه دیگری از این خودرو را برای فروش عرضه نکند؛ بنابراین مزایده پیشرو تنها فرصت خرید C 111 در این بازه خواهد بود. قیمت پایه یا برآورد رسمی خودرو اعلام نشده است.
درآمد مزایده برای نوسازی موزه مرسدس
درآمد حاصل از فروش به پروژه «Mercedes-Benz Museum 2.0» اختصاص مییابد؛ طرحی برای نوسازی موزه مرسدس بنز در اشتوتگارت و دسترسپذیرتر کردن میراث این برند برای نسلهای آینده.
یکی از بخشهای اصلی این پروژه، ساخت نسخه دیجیتالی موزه است تا افراد در نقاط مختلف جهان بتوانند بدون حضور فیزیکی در اشتوتگارت از مجموعه و تاریخ مرسدس بازدید کنند. این دوقلوی مجازی با همکاری The Classic Car Trust و پلتفرم دیجیتال Roarington ساخته میشود.
خودروی شماره ۳۳ با سابقهای خاص
خودرویی که به مزایده میرود، سومین دستگاه ساختهشده از نسخه C 111-II است و در داخل شرکت با نام «Car 33» شناخته میشود. این خودرو از مارس ۱۹۷۰ ساخته شد و رنگ ویژه Weißherbst داشت. صندلیهای اسپرت با طرح چهارخانه خاکستری و سفید، فرمان ایمنی چهارپره و رادیوی عمودی Becker Europa از ویژگیهای کابین آن بودند.
خودرو در سال ۱۹۷۵ به مجموعه خودروهای مرسدس پیوست و از زمان افتتاح موزه این شرکت در سال ۲۰۰۶، در بخش «جذابیت طراحی» به نمایش گذاشته شده است. Car 33 در سال ۲۰۲۴ در مرکز مرسدس بنز کلاسیک به شرایط قابلاستفاده در جاده بازگردانده شد. در این بازسازی، پتینه اصلی بدنه و کابین حفظ شد، اما قوای محرکه بهطور گسترده مورد بازبینی قرار گرفت و سامانه اطفای حریق نیز در محفظه موتور نصب شد.
این خودرو همان سال در رویداد Pebble Beach Concours d’Elegance به نمایش درآمد. هنگام ثبت تصویر خودرو در ماه اکتبر، کیلومترشمار آن عدد ۱۵,۳۹۱ مایل را نشان میداد.
موتور وانکل چهارروتوره و توان ۳۵۰ اسببخار
در اوت ۱۹۷۰، موتور وانکل چهارروتوره ۲.۴ لیتری مدل M 950 W 48 با قدرت ۳۵۰ اسببخار در مرکز خودرو نصب شد. این پیشرانه میتواند سوپراسپرتی با وزن ۱,۲۴۰ کیلوگرم را به سرعتی تا ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند.
Car 33 با پلاک S-Y 6200 وارد ناوگان آزمایشی مرسدس شد و برای آزمایشهای مختلفی به کار رفت؛ از جمله بررسی سامانهای برای تخلیه یکنواخت سوخت از دو مخزن جانبی با ظرفیت مجموع ۱۱۶ لیتر، اندازهگیری دمای صندوق عقب و انجام تست در پیست هوکنهایمرینگ. سامانه ترمز ضدقفل ABS نیز در آن زمان روی خودرو آزمایش شد، اما اکنون فعال نیست.
چرخهای آلیاژی ۸×۱۵ اینچی خودرو برای استفاده جادهای هستند. مجموعهای از رینگهای منیزیمی عریضتر با ابعاد ۱۰×۱۵ و ۱۳×۱۵ اینچ نیز همراه خودرو به مزایده گذاشته میشود؛ هرچند بهدلیل قدمت و وضعیتشان، این رینگها اکنون فقط برای نمایش مناسب هستند.
چرا C 111 به تولید انبوه نرسید؟
مرسدس بنز در سال ۱۹۶۹، هنگام معرفی C 111 در نمایشگاه بینالمللی خودرو، این مدل را تصویری از طراحی و فناوری آینده خود معرفی کرد. با وجود توجه گسترده به خودرو، C 111 هرگز به تولید انبوه نرسید.
مشکلات دوام، مصرف سوخت و اطمینانپذیری، بحران نفتی سال ۱۹۷۳ و نیاز به اختصاص منابع مهندسی به پروژههای دیگر، در کنار از دست رفتن حامیان مهم، باعث شد توسعه موتور وانکل مرسدس در سال ۱۹۷۶ متوقف شود. در مجموع ۱۷ دستگاه C 111 ساخته شد؛ یک دستگاه در آزمایشهای تصادف استفاده شد و سه دستگاه دیگر در دهه ۱۹۷۰ از هم باز شدند. مجموعه مرسدس در حال حاضر ۱۳ نمونه از گونههای مختلف این خودرو را در اختیار دارد.
