بحث درباره سرنوشت استودیو بایوور و بازیهای نقشآفرینی آن همچنان ادامه دارد؛ این بار انکی جمیسین، نویسنده برنده جوایز ادبی، با اشاره به خاطراتش از مجموعههای مس افکت و دراگون ایج، از وضعیت فعلی صنعت بازیسازی انتقاد کرده است.
نورا جمیسین، نویسنده مطرح علمیتخیلی و فانتزی که بیشتر با نام هنری انکی جمیسین (N. K. Jemisin) شناخته میشود، به جمع افرادی پیوسته است که از سرنوشت استودیو بایوور و میراث بازیهای آن ابراز تاسف میکنند. جمیسین در شبکه اجتماعی بلواسکای نوشت که بازیهای مجموعههای Mass Effect و Dragon Age بهمعنای واقعی کلمه الهامبخش او بودهاند و بارها آنها را تجربه کرده است. او همچنین گفت که از طریق بخش چندنفره مس افکت ۳ دوستانی پیدا کرده که دوستی با آنها تا امروز ادامه داشته است.
این نویسنده در ادامه از دو چهره تاثیرگذار در بازیهای بایوور نام برد: جنیفر هلپر، نویسنده باسابقه مجموعه دراگون ایج، و جنیفر هیل، صداپیشه شناختهشده بازیهای ویدیویی. جمیسین هلپر را یکی از بهترین نویسندگان بازی میداند که آثارش را تجربه کرده است و از عملکرد هیل نیز تمجید کرد.
میراث بازیهای بایوور فراتر از بازیهای ویدیویی است
بایوور طی سالهای فعالیت خود با ساخت مجموعههایی مانند مس افکت و دراگون ایج، جایگاه مهمی در میان سازندگان بازیهای نقشآفرینی به دست آورد. آثار این استودیو تنها بهدلیل داستانگویی و شخصیتپردازی مورد توجه قرار نگرفتند، بلکه برای بسیاری از بازیکنان به بستری برای شکلگیری دوستیها و تجربههای ماندگار تبدیل شدند.
جنیفر هلپر نیز در توسعه دنیای دراگون ایج نقش داشت و از جمله در شکلگیری داستان پیشینه دورفها در نسخه نخست این مجموعه مشارکت کرد. جنیفر هیل هم با صداپیشگی شخصیتهای مختلف، از جمله فرمانده شپرد در نسخه زنانه مس افکت، به یکی از صداهای آشنا برای طرفداران بازیهای نقشآفرینی تبدیل شد. واکنش جمیسین نشان میدهد که تاثیر بایوور به جامعه بازیکنان محدود نمانده و حتی افرادی خارج از صنعت بازی نیز از آثار این استودیو الهام گرفتهاند.
انتقاد از فشار مالی و اخراجهای گسترده
جمیسین در بخش دیگری از پیام خود به وضعیت فعلی صنعت بازیسازی پرداخت و از تصمیمهای مدیران این حوزه انتقاد کرد. او با استفاده از استعاره «غازی که تخم طلا میگذاشت» گفت صنعت بازیسازی منبعی ارزشمند در اختیار داشت، اما بهجای محافظت از آن، با تصمیمهای خود به نابودیاش کمک کرده است.
بهگفته او، بازیهای جدید هر سال بزرگتر و پرهزینهتر میشوند و درنتیجه، انتظارات مالی از آنها نیز افزایش پیدا میکند. زمانی که این محصولات نتوانند درآمد مورد انتظار را ایجاد کنند، توسعهدهندگان اغلب با پیامدهایی مانند تعدیل نیرو مواجه میشوند؛ درحالیکه مدیران ارشد معمولا کمتر از کارکنان با چنین تبعاتی روبهرو هستند.
در سالهای اخیر، تعدیل نیرو به یکی از چالشهای مهم صنعت بازی تبدیل شده است. افزایش هزینه توسعه، انتظارات تجاری بالا و فشار برای دستیابی به سود بیشتر، شرایط دشواری را برای بسیاری از تیمهای بازیسازی ایجاد کردهاند.
اظهارات انکی جمیسین بار دیگر توجهها را به اهمیت میراث هنری بایوور و چالشهای اقتصادی صنعت بازی جلب میکند. از نگاه او، موفقیت بازیها فقط به فروش آنها محدود نمیشود؛ ارتباطی که میان آثار، بازیکنان و حتی مخاطبان خارج از این صنعت شکل میگیرد نیز بخشی از ارزش آنها است.
