حسرت‌های ایتالیایی؛ چرا استالونه افسوس فرنچایز نشدن «کبرا» و «تانو و کش» را می‌خورد؟

سیلوستر استالونه، خالق برخی از ماندگارترین شخصیت‌های تاریخ سینما مثل راکی و رمبو، اخیراً در اعترافاتی صادقانه پرده از حسرت‌های بزرگ حرفه‌ای خود برداشته است. در حالی که کارنامه او پر از دنباله‌های موفق است، اما او معتقد است که پتانسیل برخی از آثار دهه ۸۰ و ۹۰ خود را به دلیل "تنبلی" یا تصمیمات اشتباه نادیده گرفته است. طبق مصاحبه‌ای با GQ، استالونه اعتراف کرده که فیلم‌هایی همچون کبرا (Cobra)، تانگو و کش (Tango & Cash) و مرد خرابکار (Demolition Man) ظرفیت تبدیل شدن به فرنچایزهای بزرگ را داشتند.

فیلم کبرا (۱۹۸۶) که استالونه در آن نقش پلیسی سرسخت به نام ماریون کبرتی را بازی می‌کرد، با وجود نقدهای منفی، فروش خوبی داشت و به یک اثر کالت تبدیل شد. استالونه معتقد است که شخصیت کبرتی می‌توانست در سه یا چهار فیلم دیگر ادامه پیدا کند و به نماد پلیس‌های دهه ۸۰ تبدیل شود. همچنین شیمی فوق‌العاده او با کرت راسل در تانگو و کش، پتانسیل ساخت دنباله‌های اکشن-کمدی جذابی را داشت که متأسفانه هرگز محقق نشد.

اما شاید بزرگترین حسرت او، مرد خرابکار باشد. این فیلم علمی-تخیلی که تصویری طنزآمیز و پیشگویانه از آینده ارائه می‌داد، دنیایی غنی داشت که می‌توانست بستر داستان‌های بیشتری باشد. استالونه می‌گوید: «هر کدام از این‌ها حداقل سه فیلم در خود داشتند، اما حدس می‌زنم من شاید کمی تنبل بودم.» این اعتراف نشان می‌دهد که حتی ستاره‌ای با شم تجاری استالونه نیز گاهی فرصت‌های طلایی را از دست می‌دهد.

اگر استالونه در آن زمان روی این فرنچایزها سرمایه‌گذاری می‌کرد، شاید دوران افول او در اواخر دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ هرگز رخ نمی‌داد. با این حال، او اکنون سعی دارد با پروژه‌هایی مثل پادشاه تولسا و صحبت‌هایی درباره بازسازی کبرا در قالب سریال تلویزیونی، اشتباهات گذشته را جبران کند. این نگاه به گذشته، درس مهمی برای هالیوود امروز دارد: گاهی بزرگترین گنج‌ها در آرشیو خاک‌خورده استودیوها نهفته‌اند، نه در ایده‌های جدید و امتحان‌نشده.