توسعه شبیهساز کنسول نینتندو سوییچ ۲ به مرحلهای رسیده است که بازیهای Mario Kart World و Donkey Kong Bananza را اجرا میکند. استفاده آزمایشی از فناوری DLSS 5 نیز با هدف دستیابی به نرخ ۶۰ فریمبرثانیه در این پروژه مورد توجه قرار گرفته است.
تلاش توسعهدهندگان برای شبیهسازی کنسول نینتندو سوییچ ۲ با سرعت زیادی پیش میرود. در تازهترین نمایش منتشرشده، دو بازی Mario Kart World و Donkey Kong Bananza روی کامپیوتر اجرا شدهاند و در شرایط آزمایشی به نرخ ۶۰ فریمبرثانیه رسیدهاند.
این دستاورد با استفاده از نسخههای توسعهیافته شبیهسازهای سوییچ ۲ و شاخههای غیررسمی آنها امکانپذیر شده است. در این میان، فناوری رندرینگ عصبی انویدیا با نام DLSS 5 نیز برای تغییر نورپردازی و افزایش جزئیات بصری بازیها به کار گرفته شده است.
اجرای بازیها با کارت گرافیک RTX 5060 Ti
براساس گزارشی که وبسایت TweakTown منتشر کرده، ویدیوی آزمایشی این پروژه توسط کانال یوتیوب ChillyWillMD به نمایش درآمده است. سیستم مورد استفاده به کارت گرافیک GeForce RTX 5060 Ti با ۸ گیگابایت حافظه ویدیویی، پردازنده اینتل Core i9-13900K و ۶۴ گیگابایت رم DDR4 مجهز بوده است.
در این آزمایش، هر دو بازی توانستهاند به نرخ ۶۰ فریمبرثانیه نزدیک شوند؛ هرچند افت فریمهای مقطعی همچنان وجود دارد. این موضوع نشان میدهد که اجرای روان بازیهای سوییچ ۲ لزوما به کارت گرافیک پرچمدار نیاز ندارد، اما پردازنده قدرتمند همچنان نقش مهمی در شبیهسازی ایفا میکند.
DLSS 5 چگونه ظاهر بازیها را تغییر میدهد؟
نکته جالب این آزمایش، استفاده از قابلیت رندرینگ عصبی DLSS 5 است. این فناوری با تغییر نحوه پردازش نور در محیط بازی، جزئیات بیشتری به سایهها، سایههای تماسی و نورپردازی شخصیتها اضافه میکند. نتیجه کار، ظاهری سینماییتر است که تاحدی به سبک انیمیشنهای سینمایی ماریو شباهت دارد.
البته این تغییرات بدون ایراد نیستند. برخی لبههای تصویر همچنان ناصاف به نظر میرسند و نور چراغ خودروها در ماریو کارت ورلد نیز با نویز همراه است. بنابراین، نمایش منتشرشده بیشتر یک آزمایش فنی برای بررسی ظرفیت رندرینگ عصبی در بازیهای با طراحی گرافیکی کارتونی محسوب میشود، نه تجربهای بدون نقص.
وضعیت شبیهساز و احتمال محدودیتهای قانونی
باوجود پیشرفتهای اخیر، شبیهسازی سوییچ ۲ هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد. نسخههای آزمایشی با مشکلاتی مانند مکثهای کوتاه، ایرادهای گرافیکی و نوسان نرخ فریم مواجه هستند. در واقع، رسیدن به ۶۰ فریم در یک ویدیوی آزمایشی به معنای اجرای پایدار تمام بازیها با این نرخ نیست.
ازسویدیگر، فعالیت این پروژهها ممکن است با چالشهای حقوقی روبهرو شود. نینتندو سابقه پیگیری قضایی توسعهدهندگان شبیهسازهای کنسولهای خود را دارد و احتمال اقدام این شرکت علیه پروژههای جدید نیز مطرح است. بااینحال، سرعت پیشرفت ابزارهای شبیهسازی نشان میدهد که توسعهدهندگان مستقل همچنان به دنبال راههایی برای اجرای بازیهای اختصاصی نینتندو روی کامپیوتر هستند و به عبارتی کار از کار گذشته است.
اجرای ماریو کارت ورلد و دانکی کونگ بانانزا با کمک DLSS 5 نشان میدهد که شبیهسازی سوییچ ۲ میتواند فراتر از اجرای ساده بازیها پیش برود و امکانات گرافیکی جدیدی را در اختیار کاربران کامپیوتر قرار دهد. بااینحال، نباید عملکرد یک سیستم قدرتمند در یک نمایش آزمایشی را با تجربه پایدار و عمومی اشتباه گرفت. درحالحاضر، مهمترین چالش توسعهدهندگان بهبود سازگاری بازیها و رفع مشکلات عملکردی است.
