اجرای طرح کدینگ کارت‌های سوخت از ظهر پنجشنبه هفتم آبان‌ماه در چهار شهرستان مرزی استان خراسان جنوبی با هدف مقابله با قاچاق سوخت، سامان‌دهی توزیع فرآورده‌های نفتی و کاهش ازدحام در جایگاه‌های عرضه آغاز شد؛ سیاستی که در کنار مزایای اقتصادی خود، پرسش‌ها و چالش‌هایی را برای نحوه سوخت‌گیری خودروهای بومی، مسافران و رانندگان عبوری به همراه داشته است.
اهداف و دلایل اجرای طرح کدینگ در مناطق مرزی
به گزارش پلازا، خراسان جنوبی به دلیل برخورداری از مرز مشترک با افغانستان، موقعیت جغرافیایی ویژه‌ای دارد که در کنار مزایای تجاری، چالش‌هایی را در حوزه قاچاق فرآورده‌های نفتی ایجاد کرده است. اختلاف قیمت قابل‌توجه سوخت در داخل کشور با کشورهای همسایه، انگیزه‌های اقتصادی بالایی را برای شبکه‌های قاچاق و خودروهای موسوم به شوتی فراهم ساخته است. پیامدهای تلخ این پدیده تنها به خروج غیرقانونی سرمایه‌های ملی محدود نمی‌شود، بلکه تردد غیرایمن خودروهای حامل سوخت قاچاق حوادث مرگباری را در جاده‌ها رقم زده است؛ از جمله حادثه دوم آبان‌ماه در محور حسین‌آباد نهبندان که به جان‌باختن و مصدوم شدن چند نفر انجامید. در همین راستا و به منظور کنترل زنجیره توزیع، طرح کدینگ کارت‌های سوخت از هفتم آبان در شهرستان‌های نهبندان، سربیشه، درمیان و زیرکوه کلید خورد.
ضوابط سوخت‌گیری و چالش‌های پیش روی شهروندان
مطابق اعلام شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی منطقه خراسان جنوبی، تنها کارت‌های سوخت خودروهای بومی و همچنین خودروهای غیربومی که سابقه سوخت‌گیری در استان داشته و سکونت مالکان آن‌ها در این منطقه احراز شده باشد، امکان دریافت بنزین در جایگاه‌های این چهار شهرستان را خواهند داشت. با این حال، اجرای این طرح در روزهای نخست با برخی اختلالات و مشکلات در بارگذاری اطلاعات روبه‌رو شد و حتی تعدادی از ساکنان محلی و بومی را در دریافت سوخت با دردسر مواجه کرد. فاصله زیاد روستاها از مراکز شهری و وابستگی معیشت مردم به تردد روزانه، ضرورت دسترسی پایدار به سوخت را دوچندان می‌کند؛ موضوعی که نیازمند پیش‌بینی دقیق‌تر سازوکارهای حمایتی برای مسافران، رانندگان عبوری و اهالی محلی است تا صیانت از سرمایه‌های ملی با دشواری در زندگی روزمره مرزنشینان همراه نشود.