با 20 مورد از بهترین بازی‌ های نینجایی آشنا شوید
پژمان گل کار مقدم
نویسنده:پژمان گل کار مقدم
ارسال شده در:07 مهر 1397، 23:30

با 20 مورد از بهترین بازی‌ های نینجایی آشنا شوید

با توجه به جذابیتی که نینجا (Ninja) همیشه نزد بازیکنان و صنعت بازی‌سازی داشته، در این مطلب 20 تا از بهترین بازی های نینجایی را مورد بررسی قرار خواهیم داد. با ما همراه باشید.

برای خیلی‌ها کلمه «نینجا» یادآور جنگجویانی همیشه هوشیار بوده که تنها به هدف پشتک زدن و کشتن مردم آموزش داده‌‌ شده‌اند، اما به شما اطمینان می‌دهیم که معنای عمیق‌تری در «نینجوتسو» نهفته است. بازی‌های ویدیویی، همیشه مدیوم مناسبی برای مکاشفه و کندوکاو دنیای دیوانه، خونین و در عین حال زیبای نینجاها هستند. به مناسبت تاریخچه‌ باشکوهی که این صنعت، از مرگ و خشونت برایمان ترسیم کرده، این شما و این بهترین عناوین نینجا محوری که تاکنون ساخته شده‌اند.

 


(Ninja Spirit (Arcade, Turbo-Grafx 16


Ninja Spiritنقصی که Ninja Spirit در پیچیدگی و سرعت نسبت به دیگر رقبای هم‌نسلش دارد، با آشوب بالای بازی جبران می‌شود. در هر لحظه 10ها نینجا دور و برتان را پر کرده و همزمان رگباری از ستاره‌های نینجایی نثارتان می‌کنند که در نسخه آرکید یک ضربه از هر کدام‌شان، مساوی با مرگ است. باس‌ها شیاطین بزرگی از افسانه‌های کهن ژاپنی هستند و به همان اندازه که حدس می‌زنید قدرتمند و مرگبار خواهند بود. خوشبختانه در نهایت دو کپی شبح‌وار از شخصیت‌ اصلی‌تان دریافت می‌کنید و استفاده درست از آن‌ها برای وارد کردن حداکثر آسیب، یکی از دلچسب‌ترین لذت‌هایی است که این گنجینه پنهان به بازیکنان ارائه می‌دهد.

 


(Alex Kidd in Shinobi World (Sega Master System


Alex Kidd in Shinobi World

Alex Kidd با ظاهر بامزه و دنیایی پر از فرهنگ فولکلور ژاپنی، به خاطر سیل عناوین نینجایی به دست فراموشی سپرده شد و تمام پتانسیلش به‌خاطر ارائه روی کنسول مظلوم و مهجور سگا مستر سیستم به گل نشست. بیشترین افسوس مختص به آخرین قسمت بازی یعنی Alex Kidd in Shinobi World می‌شود که با موسیقی کرم‌گوشی و مکانیک اعتیادآورش نه‌تنها بهترین پلتفرمر سری، بلکه ریمیکی کارتونی و جذاب از Shinobi قلمداد می‌شود. چهار باس بازی اصلی به شکلی بامزه بازگشتند. علاوه بر این‌ Alex Kidd in Shiobi World ضرباهنگ بالای یک عنوان نینجایی را همچنان منتقل می‌کند.

 


(Fruit Ninja (Mobile


Fruit Ninja

Fruit Ninja بهترین مثال از عنوانی است که تجربه‌اش در هیچ دستگاه دیگری جز موبایل امکان‌پذیر نیست و مکانیکی دارد که تقریباً پس از یک دهه هم همان لذت اولیه‌اش را حفظ کرده است؛ خصوصیتی که بسیاری از عناوین پایین فهرست از آن برخوردار نیستند. با این که اساس بازی کلاً بر پایه نابودی میوه‌های آبدار و خوشمزه با ضربه‌های دقیق شمشیر است، این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که Fruit Ninja در کارش فوق‌العاده عمل کرده، حتی اگر این کار ارائه یک گیم‌پلی ساده باشد.

 


(The Last Ninja (Commodore 64


The Last Ninja

The Last Ninja در ظاهر یک بازی اشاره و کلیک ماجراجویی دیگر روی کنسول کمودور 64 به نظر می‌رسد، اما اگر مدتی با آن سروکله بزنید، به بذر مفاهیمی که در بازی‌های یک دهه بعد غنچه می‌کنند پی می‌برید. می‌توانستید همانند سیستم V.A.T.S بازی Fallout اعضای خاصی از بدن دشمن را هدف بگیرید. خود بازی هم که یکی از اولین نمونه‌های جهان‌باز در بازی‌های ویدیویی است، با زاویه دوربین ایزومتریکش به بازیکنان اجازه می‌داد تا در مراحل تقریباً به هر طرفی که می‌خواستند حرکت کنند و برای اولین‌بار از بین طیف کاملی از سلاح‌های نینجایی دست به انتحاب بزنند. The Last Ninja امروزه شبیه به نسخه اولیه Assassin’s Creed است و این چیزی نیست که به هر عنوانی در 1987 اتلاق شود.

 


(Shadow of the Ninja (NES


Shadow of the Ninja

Shadow of the Ninja یکی دیگر از گنجینه‌های مهجور کنسول‌ NES است. بازی به ترکیبی فوق‌العاده از Contra و پورت NES عنوان Strider شباهت دارد. با موانع چالش‌برانگیز و درجه سختی نابخشودنی، Shadow of the Ninja یکی از معدود بازی‌های نینجایی با قابلیت Co-Op است که به شما اجازه می‌دهد کنترل یک نینجای مرد یا زن (یکی از اتفاقات نادر) را برعهده بگیرید.

 


(Legend of the Mystical Ninja (SNES


Legend of the Mystical Ninja
«ایشیکاوا گومون»، دزد-اساسین بدنام دوران فئودال، یک جورهایی «رابین هود» ژاپنی‌ها است، اما احتمالاً وابستگی زندگی گومون به ژاپن در مقایسه با رابین هود به بریتانیا بیشتر باشد. با این حال فرهنگ خیابانی این عیّار بیچاره در مناطق غربی محو و کمرنگ بود؛ البته به جز یک‌بار که کونامی فرصت را برای عرضه داستان «گومون» روی کنسول SNES در بازار غرب مناسب دید و چه آغازی بهتر از Legend of the Mystical Ninja! طراحی عجیب ژاپنی بازی با المان‌ها بیتم‌آپ دوبعدی، پلتفرمر و نقش‌آفرینی، این افسانه ترسناک را (بدون تعارف یارو خیلی ترسناک بود … چندین و چند نفر را فقط به‌خاطر پول، بی‌رحمانه کشت) به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین عناوین کونامی تبدیل کرد.

 


(Shinobido: Way of the Ninja (PS2


Shinobido: Way of the Ninja

Sinobido: Way of the Ninja از جهات زیادی به Tenchu شباهت دارد، البته با توجه به اینکه تیم سازنده هر دو بازی مشترک است، منطقی هم به نظر می‌رسد. با این حال جدایی تیم از سازندگان سابق‌شان این فرصت را به آن‌ها داد تا آزادانه مکانیک‌های جدیدی را آزمایش کنند. Shinobido داستان نینجایی به نام «گو» را روایت می‌کند که به فراموشی دچار شده و بی‌هدف در سرزمین ژاپن سرگردان است تا اینکه سر از کشمکش سه لرد فئودال درمی‌آورد که به دنبال کسی هستند تا کارهای کثیف‌شان را انجام دهد. چیزی که در بازی می‌بینید با یک نینجای مخفی‌کاری که انتظارش را دارید خیلی فاصله دارد. کلی مکانیک خوب مثل دویدن، پریدن، مخفی‌ شدن و بریدن گردن ملت در بازی گنجانده شده، اما هر عملی که انجام دهید روی اعتبارتان نزد یکی از سه لرد تأثیرگذار خواهد بود؛ چیزی مثل نمونه اولیه سیستم Nemesis در Shadow of Mordor / War. این ویژگی یک پیچش حساب شده و جذاب را به بازی اضافه می‌کند که حتی در عناوین Shadow هم شاهدش نبودیم.

 


(Warframe (PS4, Xbox One, PC


Warframe

اگر کمی منطقی باشیم، Warframe یکی بازی نینجایی نیست، اما بیشتر المان‌هایش را دارد. شما به عنوان یک نژاد فضایی باریک و بلند به اسم «تنو» بازی می‌کنید که راهشان را از بین دشمنان بین‌کهکشانی، با تکه و پاره کردن باز می‌کنند. اما شکی نیست به محض آغاز بازی، با سیلی از شخصی‌سازی برای شمشیرها، تفنگ‌ها و لباس‌های تنوی مرگبار فضایی‌تان مواجه می‌شوید و مثل یک نینجای مدرن ساعت‌ها درگیر کشتار دیگر جنگجویان خواهید شد. عجیب‌تر از همه اینکه Warframe در واقع یک عنوان آنلاین رایگان است و با این وجود تجربه‌ حماسی‌اش چیزی از Destiny کم ندارد.

 


(Mark of the Ninja (Xbox 360, PC


Mark of the Ninja

بازی‌های مخفی‌کاری با هر درجه‌ای از عمق و محتوا غالباً به شکل سه‌بعدی هستند، اما Mark of the Ninja این سنت را در هم شکست. پلتفرمر سل‌شید پدیده‌ جدیدی نیست، اما کمتر عنوانی عناصر نور و سایه را به این شکل مورد استفاده قرار داده و علاوه‌ بر ترسیم دشمنان به شکل تهدیدی مرگبار، طیف بصری نینجا هم محدودتر کرده است. Mark of the Ninja همچنین یکی از معدود بازی‌هایی محسوب می‌شود که گزینه‌های غیرمرگبار هم دارد و به بازیکنان اجازه می‌دهد، بدون کشتن حتی یک نفر فقط روی مخفی‌کار تکیه داشته باشند. به همه این‌ها سناریویی پیچیده هم اضافه کنید که بیشتر از اینکه روی دشمنان داستان تمرکز داشته باشد، به علامت مرموز نینجا می‌پردازد که پروتاگونیست اصلی را به سمت جنون سوق می‌دهد و یکی از کم‌نظیرترین بازی‌های نینجایی را خلق می‌کند.

 


N+


N+

N+ یکی از بنیان‌گذاران بازی‌های مستقل است و در زمره عناوینی قرار می‌گیرد که سادگی در جلوه‌های بصری و کنترل‌شان فریب‌تان داده و به شیطانی‌ترین شکل ممکن نابودتان خواهند کرد. دویدن و معلق‌ شدن در مراحل خاکستری، حس فوق‌العاده‌ای دارند و بازی روی همین لذت ساده و جذاب همراه با موانع غیرمنتظره (تله‌های لیزری و کشنده، سقوط‌های مرگبار در جاهایی که فکرش را نمی‌کنید) تکیه می‌کند. با این حال جان بی‌نهایت در مراحل باعث می‌‎شود که دوباره بازگردید و همه چیز را از اول آغاز کنید. بیماری خودآزاری بازی که بعضی اوقات باعث می‌شود سرتان را به دیوار بکوبید، مثل مواد مخدر اعتیادآور است.

 


(Nightshade (PS2


Nightshade

Shinobi و Nightshade در کنسول PS2 به برادر و خواهر شباهت داشتند و در واقع به شکل یک نسخه اصلی و دنباله هستند. Nightshade همه ویژگی‌های خوب بازی Shinobi مثل سکوبازی‌های هوشمندانه، مبارزات با شمشیر و تیغه و حتی شال پریشان شخصیت اصلی را کپی کرده است. تفاوت بزرگ این دو در سیستم مبارزاتشات نهفته، به شکلی که بازیکنان در Nightshade می‌توانند چندین دشمن را به صورت همزمان کشته و قدرت تیغه‌شان را تا جایی افزایش دهند که خطرناک‌ترین باس‌های بازی را تنها با یک ضربه نابود کند. این ویژگی در Shinobi لذت‌بخش است، اما Nightshade آن را به سطح جدیدی ارتقا می‌دهد. بعضی مراحل نیازمند آنند که قهرمان بازی، «هیبانا» در هوا چند کشتار زنجیره‌ای انجام دهد؛ چیزی که نه تنها بقای بازیکن به آن وابسته است، بلکه باعث می‌شود، مرگ شیاطین در آسمان به شکل سینمایی جلوه کند.

 


(Shadow Warrior (PS4, Xbox One, PC


Shadow Warrior

داستان «لو ونگ» (بله اسم یارو واقعاً چینی است)، با طنز، ظاهر و اتمسفری شبیه Duke Nukem، همیشه زیر سایه این عنوان قرار داشت. در عین حال که اولین بازی سری از موتور گرافیکی Duke Nukem استفاده می‌کرد، ریبوت سال 2013 به لو ونگ روحی جدید بخشید. Shadow Warrior داستان ونگ را علیه شیاطین بی‌اعصاب ژاپنی روایت می‌کند، ونگ فقط به عکس‌العمل‌های سریع و مهارت‌های شمشیرزنی برای رسیدن به هدفش تکیه نمی‌کند، بلکه زرادخانه‌ای از سلاح‌های گرم را به دوش می‌کشد. با این حال بازی هرگز از یک طرف بام بیرون نمی‌افتد و در تمام مراحل تعادل بین تیراندازی و نینجوتسو را حفظ می‌کند.

 


(TMNT IV: Turtles In Time (SNES


TMNT IV: Turtles In Time

تقریبا نیم دوجین بازی قبل از TMNT IV در مورد لاکپشت‌های نینجا وجود داشت و خدا می‌داند که چند تا پس از آن ساخته شد. اما هیچ کدام از آن‌ها به موفقیت بالای Turtles In Time دست نیافتند. بازی با رنگ‌بندی شاد و انیمیشنی پویا توانست اتمسفر کارتون را به مخاطبان منتقل کند. سفر زمانی این فرصت را در اختیار کونامی قرار ‌داد تا با خلاقیت بالا ارتشی بی‌پایان از سربازان (فوت) و چندین شخصیت شرور خلق کند. مکانیک مبارزات و مشت و لگد فوق‌العاده جذاب هستند. Turtles In Time به سادگی ایده‌آل‌ترین راه برای لذت بردن از بازی لاکپشت‌های نینجا است و با گذشت حدود دو دهه همان طراوت اولیه را دارد.

 


(Muramasa: The Demon Blade (Wii


Muramasa: The Demon Blade

استودیوی Vanillaware با ترکیب طراحی هنری دوبعدی، گیم‌پلی بیتم‌آپ و عصاره نقش‌آفرینی ژاپنی بازار را برای مدتی به قبضه خودش درآورد. متأسفانه در عین حال که Odin Sphere و Dragon’s Crown تمام توجهات را به خودشان جلب کردند، یکی از ثمربخش‌ترین تلاش‌هایشان یعنی Muramasa به دست فراموشی سپرده شد که جای بسی افسوس دارد، چون بهترین عنوان بین این سه تا، همین بازی است. مبارزات سرعتی Vanillaware در قالب یک داستان نینجایی کلاسیک به شیوه بهتری ترسیم شد (داستان حول یک پرنسس تسخیر شده توسط یک «رانین» مرده و یک نینجای مبتلا به فراموشی روایت می‌شود که به شکل تصادفی دروازه‌های جهنم را باز می‌کند) و در عین حال جزئیات چشم‌گیر و جلوه‌های بصریش یکی از بهترین بازی‌های فولکلور ژاپنی را شکل داد.

 


(Strider (Arcade


Strider

در 10 دقیقه ابتدایی Stirder، «هایرو» در روسیه مدرن به سر می‌برد و باید با شمشیری بران و ببر رباتی‌اش با عنکبوت‌های مکانیکی عظیم مبارزه کند؛ البته قبل از اینکه با یک خون‌آشام پرنده مجهز به چکش حزب کمونیست روسیه بجنگد.

چیزی که در مورد بازی خواندید هیچ سنخیتی با داستان ندارد و تنها چشمه کوچکی از دنیای دیوانه Strider را نشان می‌دهد. شخصیت اصلی شما هایرو است که در این دنیای پرهرج‌و‌مرج برای شکست استاد بزرگ «میو» (یکی از سخت‌ترین باس‌های تاریخ بازی) به سرعت باد می‌دود، در هوا پشتک‌های زیبا می‌زند و از در و دیوار بالا می‌رود. انصافاً هیچ دیالوگی در دوران بازی‌های 8 و 16 بیتی به باحالی «همه فرزندان خدایان کهن، بمیرید!» نیست.

 


(Tenchu: Wrath of Heaven (PS2


Tenchu: Wrath of Heaven

Tenchu: Wrath of Heaven یک تجربه عجیب با استایلی متفاوت از نینجا است. «ریکیمارو» و «آیامی» برای کشتن بی‌صدا و مخفیانه طراحی شده‌اند؛ همان‌گونه که از یک بازی نینجا محور انتظار دارید، اما این بازی نیازمند صبر و دقتی است که در هیچ عنوان دیگری نظیرش را تجربه نکرده‌اید (البته به جز دنباله‌های خود Tenchu.) جالب اینجا است که به صبر شما پاداش داده می‌شود و شخصیت‌های جدیدی در دسترس‌تان قرار می‌گیرند. محتوای داستانی بیشتر مناسب برای دوران مدرن و عناوینی مثل Hitman است تا ژاپن فئودال و با اینکه Tenchu: Wrath of Heaven بعضی اوقات از دوربین بدقلق رنج می‌برد، این ژانر را بازتعریف می‌کند و از این رو لایق احترام است.

 


(Ninja Gaiden Black (Xbox


Ninja Gaiden Black

هنوز فاصله زمانی Ninja Gaiden III و پورت ایکس‌باکس‌اش غیرمعقول و عجیب است (اگر بخواهیم دقیق باشیم 12 سال طول کشید و … نه خیر! حضور ریو در Dead or Alive محسوب نمی‌شود)، اما بازگشت «ریو هایابوسا» با یک انتقام همراه بود. ماجراجویی ریو در ایکس‌باکس فوق‌العاده زیبا است و در عین حال که درجه سختی‌‌اش به نسخه NES نمی‌رسد، باز هم به بی‌رحمانه‌ترین شکل اشتباه را تنبیه می‌کند، اما از طرفی به حمله‌‌ها و تاکتیک‌‌های متبحرانه پاداش می‌دهد. همه این موارد با یکدیگر یکی از ظریف‌ترین و شگفت‌انگیزترین سیستم‌های مبارزه را خلق‌ کرده‌اند. جریمه حرفه‌ای نشدن در چنین سیستم مبارزاتی مساوی با فشار بیهوده دکمه کنترل پس از مرگ ریو است.

 


(Metal Gear Rising: Revengeance (Xbox 360, PS3, PC


Metal Gear Rising: Revengeance

Metal Gear های قبلی با اینکه رمان‌های واقع‌گرایانه تام کلنسی را با المان‌های تخیلی قاطی کرده و دوباره به خورد ملت می‌دادند نسبت به نینجای سایبرگی Revengeance منطقی‌تر و باورپذیرتر به نظر می‌رسند. پلاتینیوم گیمز با جسارت تمام الگوهای قبلی Metal Gear را فراموش کرد و تمام تمرکزش را روی منفورترین شخصیت سری قرار داد. اما با خلق عنوانی نفس‌گیر شبیه به Ninja Gaiden ایکس باکس همراه با مکانیک مولتی اسلش و اسلومشنی با جلوه‌های بصری چشم‌نواز، مزد این جسارت را گرفت. به همه این‌ها ویژگی‌های اغراق شده و دیوانگی هیدئو کوجیما را هم اضافه کنید.

 


(Ninja Gaiden (NES


Ninja Gaiden
کنسول NES پلتفرمرهای اکشن با دشمنان مرگبار و قدرت‌های جادویی کم ندارد، اما Ninja Gaiden اصلی یک سر و گردن بالاتر از بقیه قرار می‌گیرد. نه به این دلیل که یکی از سخت‌ترین بازی‌های این سیستم است، بلکه چون استانداردهای این‌گونه بازی‌ها را تعیین کرد. مبارزه و مرگ «کن هایابوسا» هنوز هم یکی از حماسی‌ترین صحنه‌های تاریخ بازی است و در عین حال که Ninja Gaiden اولین عنوانی نبود که از کات‌سین استفاده می‌کرد، این ویژگی در بازی‌هایی ویدیویی را به کمال رساند. این شاهکار تاریخی ثابت کرد که ایده داستانی فیلم‌گونه نه‌تنها در بازی‌های ویدیویی امکان‌پذیر است، بلکه مورد استقبال هم قرار می‌گیرد، چه برسد که با یکی از بهترین موسیقی‌های متن هم ترکیب شود.

 


(Shinobi III (Genesis


Shinobi III

تمام المان‌های فوق‌العاده بازی‌های بالا را دستچین کرده و در یک پکیج تروتمیز ترکیب کنید. نتیجه می‌شود Shinobi III! همه چیزهایی که از یک بازی نینجایی می‌خواهید در این بازی وجود دارند: حملات رعدآسا، سرعت، آکروبات‌بازی، جادوهای اسرارآمیز، شمشیرزنی، ستاره نینجایی و سیلی نامتنهی از دشمنان ماسک‌دار که مثل مور و ملخ بر سرتان می‌ریزند. اما Shinobi III خودش را محدود به همین کلیشه‌ها نمی‌کند و قهرمان داستان، «جو موساشی» را در انواع و اقسام سناریوهای مختلف از جنگل‌های بامبو گرفته، تا آزمایشگاه‌های خلق مغزهای متحرک و اسکیت‌سواری حین حمله موشکی قرار می‌دهد. به شکل سحرآمیزی هیچ یک از این مکان‌ها نامربوط به فضای بازی به نظر نمی‌رسند و به بازیکن اجازه می‌دهند تا تنها با فشار دادن یک دکمه به خفن‌ترین نینجای دنیا تبدیل شود.

آیا با عناوین حاضر در فهرست بهترین بازی‌ های نینجایی موافق هستید؟ لطفا نظرتان را با ما به اشتراک بگذارید.

اولین نفری باشید که به این مطلب رای می‌دهید
امتیاز به مطلب

چه امتیازی به این مطلب میدی؟

1 2 3 4 5
دیــدگاههای کاربـــران
بارگذاری ...
دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید

نشانی ایمیل شما در مجله خبری پلازا منتشر نخواهد شد. بخش‌هایی که با علامت * مشخص شده اند اجباری هستند.

0/1500
captcha