عینک هوشمند جدیدی توسعه یافته است که با استفاده از انرژی حرکات صورت و پالسهای شریانی، فعالیتهای بدن را با دقت بالایی تشخیص میدهد و به عنوان یک سیستم کممصرف عمل میکند.
فناوری نانوژنراتورهای تریبوالکتریک و مکانیسم تولید انرژی
در قلب این عینک هوشمند، سه قطعه بسیار نازک موسوم به نانوژنراتورهای تریبوالکتریک (TENG) تعبیه شده است. اساس کار این فناوری بر پدیده آشنای الکتریسیته ساکن استوار است؛ به طوری که هنگام تماس و جدا شدن مواد متفاوت از یکدیگر در اثر حرکات صورت، ولتاژ بسیار کوچکی تولید میشود. این ویژگی جذاب به این معناست که دقیقاً همان حرکتی که توسط عینک اندازهگیری میشود (مانند پلک زدن)، انرژی مکانیکی لازم برای تشخیص خود را نیز فراهم میکند. حسگرهای انعطافپذیر عینک در واکنش به فشارهای ناشی از پلک زدن، فشردن فک و حتی جریان خون در شریانها فعال میشوند.
چیدمان سه حسگر در نقاط راهبردی عینک
پژوهشگران برای جمعآوری حداکثر اطلاعات، سه حسگر را در نقاط کلیدی فریم عینک نصب کردهاند:
حسگر اول روی پل بینی (نزدیک شریان زاویهای و عضلات چشم) برای ثبت نبض، پلک زدن و حرکات ابرو
حسگر دوم در نزدیکی شقیقه برای رصد تغییرات شریان گیجگاهی سطحی و حرکات فک
حسگر سوم در نزدیکی گوش برای شناسایی فرآیند جویدن و فشردن دندانها
سیگنالهای تولیدشده از این حسگرها بسته به نوع فعالیت، ولتاژهای متفاوتی (از ۵۰ الی ۱۰۰ میلیولت برای نبض تا ۱.۵ ولت برای جویدن) ایجاد میکنند که هر کدام الگوی الکتریکی منحصربهفردی دارند.
نتایج آزمایشها و کاربردهای عینک گلستنگ در سلامت دیجیتال
در آزمایش این فناوری روی ۲۰ شرکتکننده که ۶ فعالیت مختلف از جمله پلک زدن، صحبت کردن و غذا خوردن را انجام دادند، الگوریتمهای یادگیری ماشین توانستند با دقت ۹۳.۸ درصدی نوع فعالیت را تشخیص دهند. این فناوری کممصرف میتواند کاربردهای وسیعی در یادآوری رهاسازی عضلات هنگام فشردن فک یا پایش عادتهای غذایی فرد داشته باشد و ارتباط میان وضعیت فیزیولوژیکی و رفتارهای روزمره را به شکل هوشمندانهای بررسی کند.
